Puzzle-me-coaching

16/06/2022

Kleine stapjes...
Het benoemen van een probleem. Dat waar we telkens tegenaan lopen en als een berg tegenop zien. Dat helder krijgen lukt vaak wel. En zo ook hoe we dat anders willen zien. De oplossing of dat waarnaar we verlangen is ons vaak wel duidelijk.
Maar de kleine stapjes die we maken, zien we soms veel minder goed. Niet zelden walsen we er overheen als we niet opletten!
Je kent het vast. Slaap je al weken slecht vanwege een pijnlijke schouder. Zie je op tegen weer een nacht van onrust. Maar ben je zomaar een week verder voordat je bewust erkent dat je al enige nachten niet wakker bent geworden. En dat diezelfde schouder alleen overdag nog opspeelt bij inspanning!
Door de kleine stapjes te zien en (h)erkennen, krijg je meer vertrouwen.
Kleine stapjes zetten je in beweging en zorgen voor vooruitgang.
Het zijn niet altijd de grote stappen die ons verder brengen naar ons verlangen. Soms werkt het zelfs averechts en weerhoudt het ons.
Het zijn de kleine stapjes die ons richting geven en steeds een stapje voorwaarts brengen.

Succes allemaal. Neem je tijd. Met kleine stapjes kom je er zeker ook!

22/05/2022

Vormen van hoogsensitiviteit.

Één op de vijf kinderen is hooggevoelig of hoogsensitief. Een hoogsensitief kind raakt makkelijk overprikkeld en overspoeld door emoties. Ze hebben meer tijd nodig om alles wat ze zien, horen of voelen te verwerken, te begrijpen en er naar te kunnen handelen. Niet zelden worstelen kinderen, ouders en school met deze gevoeligheid. In toe- nemende mate ontmoet ik ze in mijn praktijk.
Even voor de duidelijkheid; Hooggevoeligheid is geen stoornis of diagnose die vastgesteld wordt. Zie het meer als een deel van je persoonlijkheid, een karaktereigenschap.
Maar je persoonlijkheid is meer dan één karaktereigenschap. Hooggevoeligheid bestaat dan ook in meerdere vormen.

Hoewel hoogsensitiviteit vaak in één adem samen genoemd wordt met overprikkeling is er een onderscheid te maken in de mate waarin we prikkels nodig hebben, willen ervaren en wanneer er overprikkeling ontstaat.
Prikkels zorgen er voor dat we in actie komen en hebben we als mens dus simpelweg nodig. Dat er overprikkeling ontstaat bij teveel prikkels moge duidelijk zijn, maar wist je al dat bepaalde karakters juist prikkels nodig hebben? De zogenaamde (high) sensation steekers raken bij te weinig prikkels juist snel onderprikkeld en verveeld met alle gevolgen van dien!
Daarnaast speelt ook de mate waarin je introvert (terughoudend, rustig behoedzaam) of extravert (sociaal, spontaan/enthousiast, avontuurlijk) bent een rol in je gevoeligheid.

Meer inzicht in jouw vorm van hooggevoelig of die van je kind kan je meer inzicht geven in wat je energie kost of geeft en hoe je dat in balans houdt.
In mijn praktijk werk ik met verschillende (kindgerichte) materialen om e.e.a. voor jullie inzichtelijk te maken.

22/12/2021

Vandaag, ongeveer 5 maanden na Corona, zat ik te wachten in het JBZ op mijn uitslagen.
Zoals verwacht kreeg ik goed nieuws. Mijn longen zijn hersteld en schoon.
Ik voelde me al goed, maar dit stelt extra gerust. Het laatste stukje zal met de tijd ook wel komen en anders doen we het hier mee. Dit hoofdstuk mag ik gaan sluiten zo net voor het naderen van de feestdagen en het nieuwe jaar.

Ik wens iedereen hele fijne kerstdagen en vooral een gezond 2022 🙏

16/08/2021

Dag bed, dag ziekenhuis. Hallo huis, welkom thuis.

Dinsdag 27 juli werd ik positief getest op Corona. Mijn hele gezin bleef het niet bespaard, maar toen realiseerde ik me niet hoe ziek ik er van zou worden.

Waar de rest na hooguit wat (lichte) griepklachten uit quarantaine ging, werd ik alleen maar zieker. Een ziekenhuisopname met zelfs IC opname werden onvermijdelijk. Veel zuurstof nodig gehad, intuberen ter nauwernood kunnen voorkomen, maar de afscheidswoorden wel al uitgesproken! Gelukkig kwam het zo ver niet. Sterkte ik fysiek "snel" aan op de longafdeling, maar is het onwerkelijk hoe snel je spiermassa en conditie verliest.

Alle lof voor het JBZ, ze hebben me goed verzorgd zowel fysiek als emotioneel, maar wat heb ik me eenzaam gevoeld. Afgezonderd in een sluiskamer waar je geïsoleerd verpleegd wordt. Geen uitzicht op een gang, geen zicht op buiten. Enkel alleen wat wolken aan de lucht te zien en de muren die op je af komen. Wat zijn de dagen dan lang! Ik telde de uren tot aan het 1,5 uur durende bezoekuur voor maximaal twee personen.

Na een krappe 3 weken werd het zondag15 augustus en kwam het bericht dat ik uit quarantaine mocht. Ik werd niet meer gezien werd als besmettelijk. Hoewel ik inmiddels op 4 verschillende ziekenhuiskamers gelegen had in alle drie de gebouwen A,B en C van het JBZ mocht ik eindelijk van mijn kamer. Was ik geen gevaar meer voor de ander! Voor het eerst zag ik iets anders dan mijn kamer. Onder begeleiding van de fysiotherapie, aan het zuurstof en met rollater dat wel, maar man wat een vrijheid. Wat fijn om weer iets van socialisatie te ervaren. Dat is niet in woorden te omschrijven.

Inmiddels zijn we aangebroken bij vandaag. Maandag 16 augustus en mocht ik naar huis. Wat een top nieuws. Ik had er zo naar uit gekeken en nu mocht het. Natuurlijk nog met de nodige begeleiding, ondersteuning en thuismonitoring. Maar ik ben blij, heel blij. Er gaat niets boven je vertrouwde thuis. Het herstel zal nog tijd nodig hebben, maar tijd hebben we.

Lieve mensen wat is gezondheid een groot goed. Ik weet het... dit is een cliché ten top, maar als je erin terecht komt realiseer je je dat pas echt!

Ik wil iedereen bedanken voor alle lieve berichtjes en steun in al zijn vormen. Richting mij, maar zeker ook naar Maarten, Sieb en Sille. Ze hebben mij en ons goed gedaan. Ik ben thuis gekomen in "een warm bed" vol kaarten en allerlei attenties. Fijn om jullie om me heen te hebben en nu weer in alle rust verder te kunnen gaan werken aan mijn herstel.

Bedankt en heel veel lieve groetjes van mij.

Mariënne

30/03/2021

Systemisch werken in de klas! Wat een inspirerende bijscholing 🍀
Dank je wel Désirée Farro en Groepsgeluk

13/03/2021

Nu ik de weg naar onderwijsland weer (terug) gevonden heb, vandaag mijn eerste bijscholingsdag Groepsgeluk. Door Corona een aantal keer verzet, maar inmiddels mag het weer 🍀. Zal me weer een aanvullende kijk gaan geven op het systeem onderwijs.

31/12/2020

Dankjewel

Het nieuwe jaar staat voor de deur. Een jaar waarin Corona overschaduwt, maar er was meer. Veel meer... En soms gebeurt er iets wat je hiervan weer extra bewust maakt.
Zo kreeg ik laatst dit appje van een moeder. Zij en haar dochter waren al langere tijd uit beeld, maar ik herinner me ze nog goed en zo ook het proces waarin ze zaten.
Natuurlijk hebben ze het aan zichzelf te danken dat het goed met hen gaat, maar door even mee te mogen puzzelen, kunnen de stukjes echt op hun plaats vallen. Daar doe je het voor.
Ik denk niet dat deze moeder zich realiseert dat haar appje deze bewustwording bij mij teweeg heeft gebracht. Dankjewel daarvoor.
Op naar 2021, op naar nog meer mooie processen en bewustwording voor iedereen.

16/12/2020

Tja wat valt er aan toe te voegen? Vreemd om zo het einde van het jaar in te gaan en het nieuwe weer op te starten. Ik had het liever anders gezien dan de deuren te moeten sluiten tot tenminste 19 januari 2021, maar we gaan niet bij de pakken neer zitten.
Op naar 2021 waarin we hopelijk weer terug mogen naar het "oude normaal". Nu al zin in en helemaal klaar voor!
Ik hoop jullie dan weer te mogen ontmoeten.
Tot dan en blijf gezond!

22/11/2020

Mijn Ikigai

Tja ik zat zomaar wat te googlen op zondagmorgen en opeens trok dit beeld mij.
Ikigai, de reden van je bestaan... interessant!
Net als de schrijfster achter deze afbeelding probeer ik beter aan te voelen of ik het juiste pad bewandel en de juiste stappen zet. Heb ik keuzes gemaakt die ik eerder niet durfde om los te komen uit mijn comfort zone en open te gaan staan voor andere dingen.
Zo ben ik sinds kort toegetreden tot de club van ZZP-ers bij Stichting SAAM scholen. En wauw wat voelt het fijn om weer "terug" te zijn binnen onderwijs, maar dan op een manier die mij heel goed lijkt te gaan passen.

Mijn Ikigai deel ik in het kort met jullie.
- Waar ik van houd: persoonlijke ontwikkeling, coachen, met kinderen/mensen werken, creativiteit, humor.
- Wat de wereld nodig heeft:
Gelijkwaardigheid, dat iedereen zichzelf mag en kan zijn.
- Waar ik voor betaald kan worden: het meenemen van en inspireren van anderen.
- Waar ik goed in ben: aansluiten, afstemmen, zorgzaamheid.
- Mijn passie: met kinderen/mensen optrekken en elkaar leren begrijpen, bewuster maken.
- Mijn missie: maatschappelijk bewustzijn creëren dat iedereen mag zijn, een plek heeft in deze wereld.
- Mijn roeping: een maatschappelijke taak, anderen ondersteunen
- Mijn werk: coaching

Samenvatting: Ik geloof dat je gelukkiger leeft als je de reden van je bestaan vindt. "Daag jezelf uit door je Ikigai te vinden", zou ik zeggen!
Conclusie: ik denk dat ik op het juiste pad wandel. Alsof de puzzelstukjes ineen vallen 😉🙏.

Fijne zondag allemaal.

18/09/2020

Herkenbaar vanuit mijn onderwijservaring en als mens. Mooi hoe deze juf er mee om gaat (als die mogelijkheid er is).

Hartverscheurend | ADHD

'Juf, als ik mijn pilletjes neem, dan kan ik niet meer lachen. Dan moet ik nep lachen.'

Hartverscheurend, toch? Ik maakte hem afgelopen week voor het eerst mee onder invloed van zijn 'ik-mag-niet-druk-zijn-pilletjes'. Hij was gefocust op zijn werk en ik hoefde niet één keer te vragen of hij recht wilde gaan zitten, wilde stoppen met tikken, wilde stoppen met brullen... Of hij 'gewoon' aan zijn werk wilde gaan. Ja, ik moet toegeven dat het mijn les rustiger maakte.

Maar wat ik ook zag is dat het vrolijke, spontane jongetje veranderd was in een introverte robot die nauwelijks nog contact maakte met zijn omgeving. Hij was verstopt in zijn eigen bubble. Alsof er ineens een heel ander kind in mijn klas zat. En dat voelde niet goed.

De volgende ochtend komt hij naar me toe. 'Juf, mag ik mijn stressbal uit mijn kluis pakken, want ik ben een beetje druk.'

'Tuurlijk, jochie.' Hij komt terug en ik merk inderdaad een wereld van verschil met de dag ervoor. Hij is vrolijk. Energiek. Spontaan. Sociaal. En druk. Heel druk.

Ik neem hem even apart op de gang en vraag hem of hij zijn pilletje heeft ingenomen. Zijn antwoord ging bij mij door merg en been: 'Juf, als ik mijn pilletjes neem, dan kan ik niet meer lachen. Dan moet ik nep lachen. Op de basisschool nam ik ze soms ook niet en dan werd er altijd gezegd dat ik naar de directeur moest als ik druk was. Ik wil ze gewoon niet, want dan voel ik me niet blij.'

Ik besluit samen met hem dat we het voorlopig gaan proberen zonder de pilletjes en zie hem opleven. Met wat hulpmiddelen als een structuurkaart, een buddy, oordopjes en een strategisch plekje in de klas moeten we ver kunnen komen.

Een pilletje zorgt voor rust tijdens de les en doet vooral mij een plezier. Hem niet. Hij leert dat hij niet mag zijn zoals hij is. En dat wil ik voor geen goud op mijn geweten hebben.

Van Neomi Lotte

Photo by Annie Spratt on Unsplash

24/08/2020

Het gedrag van een kind is als een ijsberg.

Moeilijk gedrag van een kind zegt meer over een kind dan je in eerste instantie ziet.
Het is als een ijsberg. Je ziet slechts het topje, maar wat gaat daaronder schuil?

Probeer bij ongewenst gedrag onder de ijsberg te kijken en niet meteen te (ver)oordelen.
Door te kijken en vragen te stellen, kun je misschien achterhalen waarom jouw kind zich zo gedraagt.

Via NEI kun je ook heel goed samen met ouders en kind naar deze diepere laag kijken.
Wat speelt er onder de ijsberg af bij je kind, maar wellicht ook in combinatie met jou als ouder.
Het gedrag van het kind kan o.a. voortkomen uit angst, verbinding of onzekerheid. De reactie die jij als ouder geeft kan voortkomen uit machteloosheid, verdriet frustratie enz. Maar als het gedrag niet zozeer voortkomt uit onwil, maar uit een onvermogen, dan zal een reactie als straf geven weinig effectief zijn.

We willen allemaal dat het onze kinderen goed gaat, maar niets menselijks is ons vreemd. We ervaren als ouders toch allemaal wel eens een lastig moment bij "het leggen van de puzzel"?

Benieuwd om eens op dieper niveau naar gedrag te kijken? Ik puzzel graag met jullie mee!

28/06/2020

Wat een opfrissings-
studieweekendje zichtbaar maakt en aan samenwerking oplevert!

Vaak zit er onder het gedrag waarvan we ons bewust zijn (puntje van de ijsberg) een diepere laag (ijsberg onder het wateroppervlakte). Systemisch werk leent zich bij uitstek om beeldend te kijken naar de onderstroom.

Wil jij samen met ons kijken naar jouw beeld en wat er schuil gaat in jouw onderstroom? Neem dan contact op met een van ons.


-me.nl