18/11/2020
Gedachten…
Het is herfst. Een seizoen waar ik met gemengde gevoelens mee om ga. De onstuimigheid van de herfst loopt parallel aan mijn gemoedstoestand.
Ik vind het lastig om het gezonde gedrag waar ik in de lente en zomer minder moeite mee heb vast te houden. Zodra het donkerder en kouder wordt gaat mijn verlangen naar zoetigheid en passief op de bank hangen flink omhoog.
Soms er aan toegeven mag van mij, ik ben streng voor mezelf maar niet onrealistisch.
Ik kan er ook echt van genieten een paar avonden bankhangen met eindeloze bakjes thee en zoete koeken, chocolade of ‘maakt eigenlijk niet uit wat het is als het maar zoet is’.
Ik struin de kastjes langs op zoek, ligt er nog wat in de koelkast? Waarom haal ik niet gewoon wat lekkers in huis voor dit soort momenten vraag ik mezelf af.
Yes! Ik vind nog een paar chocolaatjes in een doosje waar ik zelden in kijk. Met een voldaan- en, ik geef toe, een beetje schuldgevoel ga ik te laat op bed.
Deze cyclus herhaalt zich een paar dagen tot ik me realiseer dat ik niet zo wil zijn. De knop moet weer even om.
Vanmorgen was de knop aanwezig, moest er alleen nog even op drukken.
Dus de wekker ging en ik besloot na een gezond ontbijt en natuurlijk mijn geliefde bakjes thee (ik hoor mijn vriend al zeggen, nee dat is geen thee dat is heet water met een smaakje) alvast mijn hardloop kleren aan te doen zodat ik vandaag in ieder geval wat aan sport zou doen.
Ik weet dat ik me altijd beter voel na het sporten. Vrolijker, energieker, trots op mezelf en warmer van binnen.
Om 9 uur ga ik op pad. Runkeeper aan en gaan. Het weer valt me mee, droog, best zacht en buiten lijkt het minder donker dan toen ik binnen was. Het hardlopen valt me wel tegen. Zware benen, weinig adem, heb ik wat onder de leden? Heb ik last van de te veel aan suikers van de afgelopen tijd? Beweeg ik te weinig? Stop! Niet meer analyseren, kijk om je heen, zie de natuur, hoor de wind ruizen, wees mindful. Dat helpt.
Langzaam aan voel ik me in een flow raken. Dit is waarom ik lopen fijn vind. Mijn hoofd stopt met piekeren, creatieve ideeën vallen zomaar te binnen en wat is de natuur toch mooi!
Ik merk dat ik te snel ga en raak uit de flow, ik heb lang niet gelopen dus kan ik mijn gewone tempo nu niet aan. Of komt het door het pieker en gemaal van de afgelopen tijd? Dat slurpt ook energie. Stop! Niet meer analyseren, gewoon iets langzamer lopen, kijk om je heen, zie de natuur, hoor de wind en de vogels, wees mindful. Dat helpt. Hallo flow.
Het eindpunt, thuis, is weer in zicht. Zal ik nog een stukje omlopen? Ja ik doe het, het voelt goed.
Eenmaal thuis breekt het zweet me uit. Ik ben trots op mezelf, voel me vrolijker, energieker, er is meer ruimte in mijn hoofd en ook het schuldgevoel van de afgelopen dagen is verdwenen.
Mooi wat bewegen en buitenlucht kunnen doen!
Liefs,
Marjolein
