Goodbyestress Marija

Startpagina
Nederland
Haarlem
Goodbyestress Marija

Genoeg van je Monkey-Mind, je Menopause of andere stressvolle ongemakken? Ik help je graag op weg naar een lichter leven en betekenisvol leven.

Met yoga, meditatie en sisterhood als bedding. Marija, yoga coach voor nieuwsgierige mensen.
🧘‍♀️💛✨️💛🧘‍♂️

17/06/2026

Ze gaf een 10 op een schaal van 1-10. Dat is fantastisch, maar dat was niet wat me raakte.

Dit was het: "De energie veranderde van gehaast naar ontspannen."

Zeven woorden. Haar woorden. Na een dag met mij.

Dat is precies waarom ik dit werk doe. Niet de cijfers. Niet de complimenten. Maar dat moment waarop een vrouw voelt: "Oh... Zo kan het dus ook."

Het moment waarop je mag zakken. Waarop je je mag laten dragen. Door de zwaartekracht, de groep en de stilte in jezelf.

Herken jij dat gevoel van gehaast? Alsof je nooit bijkomt?
Dat is niet wie je bent. Dat is wat stress met je doet.

15/06/2026

"Ben jij een snuif-yogi?"

Ik stond op een feestje. Het was zo’n feestje waar iedereen helemaal leuk en gezellig, een beetje lekker en misschien een pietsie high was.

Een SNUIF yogi?? Ik moest even doorvragen.

"Bedoel je iemand die een gezonde levensstijl bezigt, in het weekend helemaal losgaat, en dan met malende kaken over verlichting staat te zwatelen?"

Dat dekte aardig de lading, begreep ik.

Nou ben ik niet roomser dan de paus — maar een snuif-yogi ben ik zéker niet.
Wél snuif ik. Want in de Kundalini yoga zijn we dól op onze neus, onze navel en op adem. En de combinatie van die drie verricht wonderen.

Binnen drie minuten van je stress af. Echt.

Deze meditatie heet To Alleviate Your Stress en spoelt de spanning letterlijk van je lichaam. Lekker om 's avonds te doen — na zo'n dag waarop je dienstbaar was aan alles en iedereen, maar jezelf een beetje kwijtraakte.

Je kunt het gevoel ervaren ‘jezelf terug te vinden’, minder ruis in je hoofd te hebben en als het meezit opgaan in een diepe stilte. Dat zijn al die heerlijke dingen die je wilt toch? Doe 'm ontspannen zittend in bed. Daarna lekker tukken.

Werkt voor iedereen. Maar zeker als je een beetje menopauzaal bent.

Bonus: je wordt er een beetje natural high van, toch weer dat feestje ☺️ 😉

💬 Reageer met SNIF en ik stuur hem op.

12/06/2026

Ik was 52. Vol in de menopauze. Goed dwars.

En voor iedereen die denkt dat ik m’n toetje heb verbouwd: NEUH. Ik weet nog dat ik net een nieuwe telefoon had, met een niet-normale-camera. En daar zat ook een strijkbout in 😊 maar dit terzijde. Hier sta ik dan, op vakantie in Malaga.

Iedereen die wel eens een fikse verbouwing heeft gehad, weet: je zit er liever niet middenin. Geen keuken. Geen badkamer. Stof overal. Je logeert ergens anders en wacht tot het daalt.

Zo is het ook in de menopauze.

Je lijf is in verbouwing. Je brein is in verbouwing. Je energie is kwijt. Je weet niet meer waar je woont.

En dan verwacht de buitenwereld gewoon dat je doorgaat. Werkt. Zorgt. Beschikbaar bent.

Terwijl jij midden in de grootste interne verbouwing van je leven staat.

Zou het niet heerlijk zijn om even afstand te nemen? Al is het maar één keer per dag. Iets voor jezelf. Op de manier die jou dient. Een kleine f**kit tegen de rest van de wereld, voor eventjes.

Dat is niet zwak. Dat is bouwen aan wat daarna komt.

💬 Wat doe jij als je even afstand nodig hebt van je innerlijke verbouwing?

10/06/2026

Dit is een foto van mij. Ik denk dat ik hier 45 ben.

Goed lelijke foto by the way 😉

Hard aan het herstellen van ongetwijfeld een zware nacht. Ja, die had ik toen nog. En spieren ook. Djezus wat een pot spieren.

Die spieren? Dat was trainen. En testosteron. In de menopauze neemt dat af – samen met oestrogeen en progesteron. Oestrogeen is de diva die vertrekt (zó jammer), maar testosteron geeft nog wel even een leuk afscheidscadeautje: iets meer daadkracht, iets meer zelfvertrouwen, en ook: HOI SNOR. 😉

Nadeel: je spiermassa en botdichtheid gaan er ook aan.

Dus bewegen blijft belangrijk. Krachtig bewegen. Power-yoga, trappen lopen, de zware dingen zelf tillen, misschien zelfs gewichten. Niet p***e harder dan vroeger – dat lukt je waarschijnlijk niet, en het hoeft ook niet meer – maar beweeg wel bewuster.

💬 hoe beweeg jij?

08/06/2026

"Marij, weet je waar...?" "Nee hoor schat, géén idee. En nu ga ik naar yoga, want dat is erg goed voor mijn korte lontje. Daaaaag!"

Ik zei het hardop. Zonder schuldgevoel. Zonder uitleg.

En ik dacht: waar kwam dát ineens vandaan?

Testosteron.

Ja, vrouwen hebben ook testosteron. En in de menopauze daalt de productie van oestrogeen en progesteron eerder dan testosteron. Dat geeft even een relatieve piek — en die voelt als vanzelfsprekende daadkracht. Zekerheid. Een soort innerlijk kompas dat ineens heel duidelijk wijst.

Oh dus dáár hebben mannen dat op niets gefundeerde zelfvertrouwen vandaan.

Dat korte lontje van mij? Geen aanstellerij. Dat was biochemie.

En het is een cadeau. Want als je het herkent, kun je het gebruiken. Om grenzen te stellen die je al jaren had moeten stellen. Om keuzes te maken die écht van jou zijn. Om eindelijk wat minder beschikbaar te zijn voor iedereen behalve jezelf.

Wil je weten waar je nog meer NEE tegen mag zeggen in deze fase? Reageer met NEE en ik stuur je een lijstje. 🎁

05/06/2026

Ik liet een bordje vallen.

Niet letterlijk. Gewoon, ik vergat iets. De afspraak. Het formulier. De verjaardag van zijn moeder.

En ik dacht: wat is er mis met me?

Want ik was degene die alles bijhield. Altijd. De koelkast die mijn hoofd bewoonde. De was. De mail. Het kind dat morgen iets nodig heeft. De status van de hypotheek en de afspraken die niemand anders onthoudt, omdat niemand anders ze ooit hoéfde te onthouden.

Dát is de mental load. En die weegt zwaarder dan alles wat op je to-do lijst staat.

Ergens in je veertigste daalt je oestrogeen. Het hormoon dat je al die jaren door die zorgmodus trok. Dat je bordjes hooghield, ook als je er zelf bij omviel.
Dat valt weg. Ik was er moe van. Niet van het werk, maar van het alles bijhouden.

Ineens had ik er geen zin meer in. Die eindeloze lijst. Die verwachtingen. Dat altijd maar beschikbaar zijn.

We hadden het erover in de workshop 'Master your Menopause'. De vrouwen kregen als huiswerk mee om hun mental load in kaart te brengen. Online krioelt het van die testjes.

En weet je, je wéét het wel, maar de uitslag van zo'n test kan toch ff hard aankomen.

Het maakte indruk. Voor een aantal voelde het zelfs als falen, om niet alles meer onder controle te hebben. Maar heyyy meid relax...jouw havermouthoofd? Dat is biochemie!

Het lijf zegt: GENOEG. Jij bent aan de b***t.

💬 Hoeveel bordjes hou jij op dit moment hoog?

03/06/2026

Maar ik ben toch LEUK??
Dat dácht je.

Je dacht dat alles gewoon door zou gaan zoals het al jaren gaat. Moeiteloos alle bordjes hoog. Energie voor tien. En 's avonds de hakken aan, en hop op pad. Altijd in voor een feestje. Altijd de diva.

De diva? Jaaahaa — dat was oestrogeen.

Je vindt jezelf terug op het toilet van een club. Tussen allemaal bloedmooie jonge meiden. Je kijkt in de spiegel en ziet een vrouwelijke versie van een verlopen Pipo de Clown. Eén glas wijn. Rechtstreeks naar je gezicht. Rode konen. Rode neus. Sliertjes haar die aan je gezicht plakken. Zweet.

Je voeten doen pijn. Echt pijn. Al na een uur. Vroeger danste je de zolen van je schoenen… HOE DAN? Nu heb je blarenpleisters in je tas en verlang je naar slippers.

En dan is er nog iets anders. Iets wat moeilijker te benoemen is.
Je voelt je de rare tante.

Niet oud. Niet lelijk. Niet zielig. Gewoon... niet meer thuis hier.

Die meiden om je heen kunnen je dochter zijn. Of je nichtje. Ze lachen om dingen die jij niet snapt. Jij lacht om dingen die zij niet snappen. En je danst nog steeds, maar het is niet meer hetzelfde.

Heyyy...Je bent hartstikke leuk. Dat is echt zo.
Maar dit is niet meer jouw feestje.

Eén avond vroeg naar huis? Dat is niet het probleem. Het moeilijke is: afscheid nemen. Van de vrouw die altijd kon. Die altijd ging. Die dwarrelde en dartelde en er nooit genoeg van had. Die vrouw is er niet meer.

Afnemend oestrogeen nam haar mee.

Niet helemaal, maar wel een stukje van jou. Want de energie die jij had, die nonchalance, die vanzelfsprekendheid? Die vraagt nu om een andere invulling. Andere brandstof. Andere keuzes. Andere manifestatie.

Want jij bent wel degelijk nog leuk.

Je staat alleen op het verkeerde feestje.

💬 Herken jij dit moment? Dat je ineens voelde: ik hoor hier niet meer?

01/06/2026

Als ik op mijn veertigste had geweten wat ik nu weet...

Ik had mezelf drie dingen geleerd.

Dingen die alles hadden veranderd.

Eén. Hoe je jezelf in drie minuten uit de stress haalt. Niet door harder te werken, meer te plannen of een glas wijn te nemen. Maar door je adem. Die directe lijn naar je zenuwstelsel die je altijd bij je hebt.

Twee. Hoe je emoties kunt kalmeren zonder ze weg te drukken. Want wat je niet voelt, stapelt op. En in de peri-menopauze komt het er alsnog uit — alleen heftiger en op het verkeerde moment.

Drie. Hoe je weer verbinding maakt met jezelf. Niet met wie je moet zijn. Maar met wie je bent, onder al die lagen van zorg, verwachtingen en MOETEN.

Het antwoord op alle drie?

Je adem.

Wist je trouwens dat ademen door je linkerneusgat kalmerend werkt, en door je rechter activerend? Links vrouwelijk, rechts mannelijk. Je hebt de keuze altijd bij je.

Ik heb een ademmeditatie gemaakt van drie minuten. Mijn stem. Jouw lichaam. Speciaal voor vrouwen die zichzelf even kwijt zijn.

😊 🎞️ Reageer met ADEM en ik stuur hem naar je toe.

29/05/2026

Onder vrouwen

Als vrouwen langere tijd bij elkaar zijn, geb***t er iets magisch. Iets wat alleen kan gebeuren in het gezelschap van volwassen vrouwen.

Ze groeien als een malle.

Veel vrouwen — guilty, ik ben er één van — zijn een beetje vergeten hoe ze vrouw mogen zijn.

De vrouwelijke energie is creërend. Dragend. Verzorgend. Koesterend. Maar ook wild, ongetemd, wervelend, verleidelijk en verzengend.

Maar de vrouwen die ik ken zijn dat vergeten. Ze zijn mannelijk geworden. Doelgericht. Effectief. Functioneel. Doelen halen, zaken regelen, geld verdienen. Leunen doe je maar in de vakantie of bij een fles wijn.

(Bijna krijg ik medelijden met mannen. Voorbijgestreefd door vrouwen in strakke jurken als maatpakken, hooggehakt op de ladder van ambitie.)

Terwijl de vrouwelijke energie — de shakti, de creërende, dragende en wervelende kracht — het leven Zelf is. Ze IS er al. Ze is genoeg, hoeft niks te bewijzen.

Vrouwen in elkaars gezelschap, ontdaan van competitie en bewijsdrift, halen het beste in elkaar naar boven. We mogen ontspannen. Zákken. En daarin onstaan hele mooie dingen.

Kracht. Lichtheid. Samenwerking. Steun. Plezier.

Arme mannen.

Na deze week had ik zin om met de héle groep tegelijk te trouwen.

Het leven zou makkelijk en zoet zijn. We zouden elkaar dragen. Het huishouden zou zich moeiteloos regelen. We zouden in dezelfde flow voor elkaars kinderen zorgen. Voor de moestuin. Voor de zielenrust. We zouden elkaars kleding lenen en elkaars groei stimuleren. De gesprekken zouden nooit stoppen — moeiteloos van onderwerp naar onderwerp, als vlinders van bloem naar bloem.

We zouden bloeien, ongeacht onze leeftijden.

We zouden.
We zouden.
We zouden.
❤️

Prachtig van Lauren Akal **ra

27/05/2026

Als je gestoord wordt in je meditatie-op-locatie 😁

Aan de voet van de Glastonbury Tor doen we de Adi Shakti meditatie en eren de vrouwelijke kracht... totdat er een opdringerige stier verschijnt. De cameravrouw probeert door te zingen, maar schiet steeds in de lach. *geluid aan*

Adres

Kamperlaan
Haarlem
2011RX

Telefoon

+31641519219

Website

http://www.goodbyestress.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Goodbyestress Marija nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.