16/04/2026
Je agenda staat vol. Je hoofd ook. Wanneer was je voor het laatst écht stil?
Hij lag in de zon. De jonge ruin met de bles, ruim 1,5 jaar. Ogen dicht. Volledig aanwezig in het moment.
De rest van de kudde ook. Allemaal plat in het zand, warm in de middagzon. Ik liep er rustig tussendoor en ging naast hem zitten.
Gewoon.
Niets moeten.
Zijn.
Ik vind even rust. Échte rust. Mijn ademhaling daalt, mijn hoofd wordt stiller, ik ben er in het moment. En dan denk ik, dit is een prachtig moment om vast te leggenen te delen!
Het duurde maar een paar minuten voordat één merrie besloot dat het tijd was om te bewegen. En binnen no time was de stilte weg.
In die seconde dacht ik: dit is exact wat er gebeurt in een volle werkdag.
Zo gaat dat ook bij mensen.
Één ping van de e-mail, een gedachte aan die ene beslissing die nog openstaat, een collega die binnenloopt. En de rust van de afgelopen tien minuten is in één seconde verdwenen.
Ik spreek dagelijks met leiders, directeuren en ondernemers die-heel eerlijk-niet écht rust inplannen. Ze checken hun telefoon tussen twee meetings, eten achter de laptop. Ze nemen vakantie, maar zijn er niet écht. Het hoofd dendert door.
Wat ze missen is geen vakantieweek of een wellnessweekend. 🙂
Échte rust is niet de afwezigheid van drukte.
Het is aanwezig zijn bij jezelf.
Vijf minuten. Tien minuten. In je lichaam, zonder prestatie, zonder agenda, zonder doel. Dat klinkt klein, maar voor veel leiders is het radicaal.
De paarden leven het voor. Zij rusten óf ze rusten niet. Geen halfwerk, geen schijn van rust terwijl de gedachten razen.
Mijn paarden leerden me aanwezig zijn in het moment. Zonder woorden. Ze lieten het me gewoon zien en voelen, terwijl ze naast me lagen te snurken in het zand.
🙏 Wanneer was jouw laatste moment van échte stilte vandaag?
Niet scrollend. Niet al drie stappen vooruit. Gewoon aanwezig.
🙏 Hoeveel momenten van échte rust maak jij vandaag voor jezelf?
Ik ben benieuwd!
Liefs Kim
