08/02/2025
Challengeweek 'Maak je inspiratieschrift' dag 6: naar de essentie
Vandaag de kunst van het weglaten en het onderzoeken of dat wat voor jou belangrijk is nog uitgedrukt blijft. Het gaat niet over goed en fout, maar over ontdekken wat er gaande is. Voor mij is dit een oefening die me makkelijk naar het denken en goed willen doen brengt en tegelijkertijd een uitnodiging om het denken los te laten en mijn gevoel te laten spreken. Ik ben benieuwd hoe jij het ervaart.
Materialen:
Vierde plaatje in je schrift
Zwarte viltstift of marker
Eventueel potlood, kleurpotloden, extra papier, verf….
Zet je timer op 10 minuten
Stap 1:
Net als de vorige dagen: neem eerst een moment om je echt met het hele plaatje te verbinden. Je hoeft niets te presteren! Er is geen goed en fout. Ga ook nog niet op zoek naar iets! Ontspan en laat het plaatje op je inwerken.
Stap 2:
Waar gaat het plaatje voor jou over? Het hoeft niet in woorden, je mag het voelen. Wat raakt je? Verbind je met dat gevoel, kijk van daaruit naar het geheel en laat je oog dwalen.
Stap 3:
Waar blijft je oog hangen? Trek met je zwarte stift het geheel van dat wat je raakt over. Soms is het één vorm die je isoleert, maar het kan ook een deel van het geheel zijn of meerdere vormen. Mocht de zwarte stift niet kloppend voelen, gebruik dan een potlood. Als je oog-hand-coördinatie sterk is, kan je stap 3 en 4 combineren, door direct voelend na te tekenen: terwijl je naar het plaatje kijkt, tekent je hand (zie dag 3 voor uitleg).
Stap 4:
Voor wie eerst de lijnen heeft overgetrokken: teken, vanuit het voelen, alle lijnen die je hebt geïsoleerd over in je schrift of een apart blaadje.
Stap 5:
Bekijk je eigen tekening is dat wat belangrijk voor je is, nog steeds aanwezig is. Klopt deze eerste tekening niet? Wat mis je? Maak een nieuwe tekening, naar dit idee. Klopt het wel: wat uit deze tekening kan je nog meer weglaten, zonder de essentie te verliezen? Je hoeft het resultaat nog niet te kunnen voorspellen, maar volg je impuls. Zo ontdek je al doende het effect van iets weglaten. Te veel weggelaten? Ga het niet corrigeren, maar laat het zo staan. Ook dat wat nu niet klopt is inspiratie voor later!
Stap 6:
Minimaliseer je tekening verder of maak een nieuwe tekening waar je iets aan toevoegt. Mocht de werkwijze spanning geven: adem rustig door. Het is een spel, zonder dat er iets op het spel staat!
Stap 7:
Bekijk je tekening en voel wat het met je doet. Volg daarna wat er vanuit jou wil. Nieuwe tekening en nog meer weglaten? Of iets weer toevoegen? Inkleuren? Iets heel anders maken? Volg je verlangen en bekijk daarna alle tekeningen en het plaatje bij elkaar. Hoe voelt het om ze samen te zien?
Mijn ervaring:
Mijn vormen van de vorige bladzijde waren aardig doorgedrukt, maar door er een extra papier (met kader) over heen te plakken, heb ik het weer weggewerkt. Toevallig was er op de rechter pagina al gekleurd in passende kleuren. Dus dat heb ik lekker laten staan.
Al tekenend is er direct de behoefte aan gummen en het goed willen doen. 'Verkeerde lijnen' laten staan voelt spannend. De zwarte stift is veel te sterk, dus laat ik het in potloodlijnen. Hoewel ik weglaten een leuk spel vindt, bouwt er per tekening een soort innerlijke spanning/frustratie op, omdat het nooit wordt wat er echt uitgedrukt wil worden. Dat resulteert in gedachten als: 'Ik kan het niet', 'ik doe het niet goed' of 'wat een stomme opdracht; ik wil mijn eigen vorm'. Eerst houd ik me nog aan het stappenplan, maar dan geef ik die spanning/frustratie de vrije hand. Er is een innerlijk weten dat precies weet hoe het wil. Vanzelf maakt mijn hand iets, dit keer een kras, wat helemaal klopt (al snapt mijn hoofd er niets van 😊) Zo bevrijdend! Als ik vervolgens naar de bladzijde kijk, voelt het compleet: alle tekeningen horen erbij, alsof het een soort reisverslag is.