16/11/2024
Oordeel
Deze week sprak ik een moeder die vertelde dat ze het gevoel had dat waar ze tegenaan liep met haar baby, iets zei over haarzelf. Dat het feit dat haar kindje slecht sliep, iets zou zeggen over haar aanpak, haar ouderschapsskills en dus haar als moeder.
En ik herken het, want ik hoor het vaker. Zeker met de hoge lat die Instagram momenteel over het ouderschap legt en het vergelijken dat daaruit voortvloeit.
En daar kan ik soms zo kwaad over worden.
Zullen we er gewoon vanuit gaan dat we allemaal oprecht ons best doen?
Alle vaders en moeders die aan een bedje staan, met wallen tot hun kin en frustratie tot in hun tenen, hun best te doen om rustig te blijven en hun baby toch te helpen slapen voor de zoveelste keer die dag of nacht?
Alle helden die met hun kindje in de draagzak, draagdoek of kinderwagen eindeloos rondjes door de buurt lopen om het in slaap te krijgen. Op de meest onredelijke tijdstippen. Zelfs als het misschien niet de allerduurste meest ergonomische unit is of als ze bellend met hun beste vriendin even uitgetuned zijn terwijl ze stug achter de wagen doorstappen?
Alle ouders die met stoom uit hun oren met hun loeiende dreumes onder de arm de speeltuin uit stampen, waar ze, ondanks de slechte nacht, toch het kleine tuig naartoe hebben gesleept zodat ze toch even buiten zijn (en nu willen ze natuurlijk niet mee naar huis).
Iedereen doet z'n best. En als er echt wat mee wilt, geef ze dan geen oordeel, maar een goeie bak koffie!
Groetjes aan de moedermaffia!
Ps. Ben jij er ook zo eentje met wallen tot aan je kin en frustratie tot in je tenen? Weet dan dat de kans 100% is dat het feit dat je kindje moeite heeft met in dromenland komen en er blijven, niks te maken heeft met hoe goed jij je best doet!
