18/07/2020
Wanneer je ontspannen boswandeling iets anders verloopt.
Ik was op pad met Valerio en Herman, bij de eerste ingeslagen weg kwamen we al een giertank, een grote tractor en 2 vrachtwagens tegen die zo leek, aan een estafette mee deden.
De heren liepen het halve pad verschuild achter mij aan, maar toen we weer langs een vrachtwagen moesten was Herman er klaar mee. Hij was duidelijk, we gaan nu terug.
Verschillende manier geprobeerd maar hij reageerde het beste op wijken voor druk van het halster.
Er ontstond een patroon, Herman stond stil ik hield vast, Herman gaf weerstand, ik bleef rustig en hield de druk hetzelfde waarop Herman toegaf en 1 stap naar voren liep. Bij de volgende gaf hij 2 a3 stappen en bij de 3de ronde liep hij weer een stuk mee. En dit herhaalde hij nog 2x. Valerio herkende het patroon ook en wist precies wanneer hij even kon grazen.
Nadat wij dit 3x gedaan hadden, merkte ik op dat we weinig uitwijk mogelijkheden hadden. Zeg maar geen wanneer er weer een vrachtwagen zou komen. Dus ik wilde even opschieten en er langs.
Herman had hier logisch geen boodschap aan en stond weer stil met een duidelijke mening, we gaan naar huis! En ik was ook duidelijk We moeten er NU langs want straks komt de estafette weer voorbij.
Hierdoor stonden we lijnrecht tegenover elkaar en dat plofte.
Op dat moment kon ik mijzelf aanspreken en weer terug komen op mijn kennis en geduld.
Ik herpakte mijn rust en starten de oefening weer op en natuurlijk liep Herman weer netjes mee in zijn snelheid. En we waren mooi voor de estafette weer voorbij de weide. Valerio vond het allemaal prima en wist precies wanneer Herman hem snack time gaf.
Herman was hier heel duidelijk hij vond het spannend en had tijd nodig om dit te verwerken. Hij kon niet bedenken dat er straks misschien nog 10 vrachtwagens langs zouden komen. Ik veranderde de training waarin de basis het paard is, naar een training waar ik de mens centraal stond. En dat werkte niet.
Herman heeft mij hierin een prachtige les gegeven.
Tijdens mijns lessen geef ik graag door dat fouten maken menselijk is en ik denk heel herkenbaar voor vele. Het gaat in mijn beleving meer om dat wij de paarden taal herkennen, erkennen en hierop kunnen anticiperen.
Tijdens de lessen vraag ik daarom geregeld, Heb je het gezien?
Daarna hebben we de wandeling vervolgd en liepen de heren zelfs voorop opzoek naar avontuur.