19/06/2026
🌊Soms moet je jezelf even helemaal onderdompelen om weer boven te komen met nieuwe inspiratie🌊
De afgelopen dagen bracht ik door op Oerol. Vijf dagen op Terschelling. Windkracht 6, koude handen, soms een regenbui, maar vooral een warm hart.
Ik heb gelachen, me verwonderd, stilgestaan en me laten raken.
Door de scherpe, humoristische voorstellingen van Dolf Jansen, heerlijk politiek geëngageerd. Door de, met Rotterdamse humor doorspekte, poëzie van 1+1 Gratis. Door de culturele geschiedenis en symboliek van Helstone in het Pand der Goden. Kunst die soms verwart, soms ontroert, soms schuurt, maar altijd iets in beweging zet.
Tijdens een voorstelling hoorde ik Dolf Jansen zeggen dat hij dit jaar onderzoekt wat het échte Oerol-gevoel nou eigenlijk is.
Mijn antwoord kwam bijna vanzelf: Gelijkgestemden.
Niet omdat iedereen hetzelfde denkt.
Juist niet.
Maar omdat mensen elkaar ontmoeten vanuit nieuwsgierigheid. Omdat er ruimte is voor verhalen, verschillende perspectieven, humor, stilte en verwondering. Omdat je samen iets beleeft dat je alleen nooit op dezelfde manier zou ervaren.
Dat is wat me raakt en waar ik zelf in geloof.
In mijn werk als ambulant begeleider, tijdens mindfulnesswandelingen, coaching, retraites en de nieuw opgestarte vrouwencirkel De Seizoenzusters draait het uiteindelijk steeds om hetzelfde; Mensen helpen om weer thuis te komen bij zichzelf.
Niet door antwoorden te geven. Maar door ruimte te maken voor ontmoeting. Met jezelf én met de ander. Juist in een tijd waarin de wereld soms hard, snel en verdeeld voelt, geloof ik dat we elkaar nodig hebben. Niet om hetzelfde te worden, maar om vanuit onze eigenheid verbinding te maken.
Dat is ook wat Oerol voor mij bewijst.
Je mag uniek zijn.
Je mag anders zijn.
Juist daarin ontstaat iets moois.
Na deze dagen kom ik thuis met een hoofd vol ideeën en een hart vol energie.
Op28 juni mag ik alweer een nieuwe groep ontvangen tijdens de retraite Zet je Zon Aan. Daarna krijgt ook De Seizoenzusters op 13 juli weer een vervolg. Twee heel verschillende vormen, maar met dezelfde bedoeling: vertragen, bewust worden en ruimte maken voor wat echt belangrijk is.
Misschien is dát wel mijn Oerol-gevoel.
Niet het festival.
Maar de ontmoeting.
Daar doe ik het voor.