Ingrid Zijlmans

12/08/2024

Wat een leerzame en dankbare weg was dit!

Vandaag mijn allerlaatste 1 op 1 sessie in mijn praktijk. Wat heb ik genoten van dit pad...

Dankbaar voor het vertrouwen van alle mooie vrouwen die ik heb mogen begeleiden naar meer zelfvertrouwen, rust, passie en energie.

Dankbaar voor de lessen die ik heb geleerd over mijzelf in de rol van coach en facilitator.

Dankbaar voor alle lessen en inzichten over (voorouderlijk) trauma, wat we allemaal meer of minder met ons meedragen en hoe dat van invloed is op het gedrag van mensen.

Dankbaar voor het inzicht dat gedrag slechts een strategie is om te overleven. Ik heb geleerd 'door' het gedrag van mensen heen te kijken en er steeds minder over te oordelen, maar nieuwsgierig te zijn, naar waarom ze doen wat ze doen! Dáár ligt de sleutel voor duurzame gedragsverandering.

Dankbaar dat ik deze kennis en inzichten kan gebruiken in mijn volgende stap als teammanager.

Eigenlijk bijzonder dat je dit als leidinggevende niet leert.

26/07/2024

Kefalonia en Ithaca 💚.

Wat een mooie eilanden... Dankbaar voor een fijne vakantie 🙏. Even helemaal in een andere energie, om vervolgens thuis weer te landen in de realiteit van het gemis 😥.

Of dit ooit gaat wennen...

16/04/2024

[Tijd voor iets nieuws!]
5 jaar ondernemerschap, jeetje wat een reis! Als ik iets geleerd in die 5 jaar is het flexibiliteit, weerbaarheid, opstaan voor waar ik in geloof, durven kijken naar mijn eigen programma's, trauma's en onverwerkt verlies hierin. Het was alles behalve een geplaveide weg...

Afgelopen zomer overleed mijn lieve broer Frank en dit zorgde voor een periode van rouw en bezinning. Ben ik de dingen aan het doen waar ik blij van word? Waar wil ik mijn tijd aan besteden? Haal ik voldoening uit het werk in mijn praktijk en de leiderschapstrainingen die ik geef?

Onvoldoende en dat is voor mij niet genoeg meer!
Er mist een stukje zingeving, bijdragen, samen werken, vallen, leren en weer op staan. Samen successen behalen en vieren.

Daarom besloot ik op zoek te gaan en dat was een heel mooi proces, na 5 jaar in mijn eigen bubbel. Het resultaat?

Per 1 mei start ik bij de Douane in de rol van Manager HRO. Een plek en een 'opdracht' waar mijn kwaliteiten als bedrijfskundige, vitaloog en transformatief coach ruimte krijgen. Ontzettend benieuwd hoe dit zich gaat ontvouwen, na de reis die ik de afgelopen 5 jaar heb gemaakt.

Stop ik dan helemaal met Bewust & Authentiek? Nee! Het krijgt wel een andere vorm. Mijn focus gaat naar groepswerk en training op het gebied van Bewust en vitaal leiderschap, omgaan met verlies en rouw en het vrijmaken van onderdrukt vrouwelijk potentieel. Thema's waar ik voor op wil staan!

Voor nu geeft ik mezelf 2 weken van bezinning, het mezelf wat los maken van Bewust & Authentiek, trots integreren, lessen meenemen, zodat er ruimte ontstaat voor mijn start bij de Douane.

Ik heb er zin in, ben erg nieuwsgierig waar deze reis mij gaat brengen en kijk ernaar uit om met een mooie groep mensen een werkklimaat en sfeer te creëren waarin potentieel tot bloei komt en mensen met plezier aan het werk zijn!

En? Ik heb weer zin om te schrijven. Dus wordt vervolgd...

23/12/2023

[Hoe de pijn van 2023, de richtingaanwijzer voor 2024 wordt]

Afscheid dat was het grote thema dit jaar. In de eerste plaats natuurlijk van mijn lieve broer Frank. Dat afscheid bracht een groot proces op gang, een proces van rouw en verlies en dat raakt veel meer dan alleen dit verlies.

Al vaak had ik met rouw en verlies te maken, verlies van vooral jonge mensen, verlies van gezondheid, werk en daarmee collega’s. En ook met het overlijden van Frank het verlies van mijn rol als zus, het verlies van een deel van mijn ouders en het verlies van vrienden en vriendinnen. Het verlies van mijn leven voor het overlijden van Frank. Dit verlies voelt als een keerpunt…

Ik ben steeds meer nieuwsgierig en gefascineerd door alles rondom rouw en verlies. Het proces van de persoon zelf en het proces na het overlijden. Je naaste omgeving, kinderen die voor het eerst met rouw en verlies te maken hebben en van slag zijn, terwijl je zelf ook midden in je verdriet zit. Vrienden en vriendinnen waar je ineens niets meer van hoort, die niet meer weten wat ze tegen je moeten zeggen, mensen met allerlei adviezen, goedbedoeld en vaak niet helpend… Werksituaties waar mensen geen raad met je weten.

En weet je, ik heb mezelf hier ook ‘schuldig’ aan gemaakt. Zoals ik al schreef, ik had al veel te maken met rouw en verlies, maar zo dichtbij gelukkig niet eerder. En nu, pas nu, voel en ervaar ik wat rouw en verlies écht met je doet. Wat rouw en verlies in de rest van de naaste omgeving doet, ieder vanuit zijn of haar eigen perspectief. Wat rouw en verlies doet met de persoon die los moet laten.

Hoe fysiek dat proces is, hoeveel behoefte je hebt aan mensen die aan je vragen hoe het met je gaat. Hoe helend het is als mensen keer op keer naar je luisteren, een appje sturen, een knipoog geven. Hoeveel pijn het doet als je mensen niet meer ziet of hoort. Hoe raar het is als mensen het onderwerp ontwijken, dat er zo’n olifant onder tafel zit, die niemand durft te benoemen.

Gelukkig heb ik veel liefdevolle mensen om me heen en helpen we met elkaar en er zijn ook mensen waar ik meer van had verwacht. Zeker mensen die dit ook hebben meegemaakt. Ze zouden kunnen zeggen, wat deed jij, toen ik in die situatie zat? Helemaal eens! Pas nu, weet ik wat hoe het voelt, wat het is en JUIST omdat ik hier nu bewustzijn op heb, doe ik dit in het vervolg anders, met veel meer aandacht. Ik ga niet verzuren om wat ik mis, ik voel de pijn én gebruik het als inspiratie om het anders te doen.

Mijn tip:
Als je niet weet wat je tegen iemand in rouw moet zeggen, zeg dat dan: Ik weet gewoon niet wat ik tegen je moet zeggen. Dan is het gesprek al begonnen…
Of vind je het moeilijk? Bedenk eens hoe moeilijk het voor de ander is … En, is een vriendschap niet voor leuke, mooie én moeilijke momenten?

Voor mij is één ding heel zeker, rouw en verlies is een thema dat als een rode draad door mijn leven loopt en waar ik aandacht op ga vestigen. Dit taboe mag doorbroken worden. Rouw en verlies hoort bij leven. Ik ga mensen in en rondom rouw helpen, omdat wij in onze maatschappij gewoon niet weten hoe we hier op een constructieve manier mee om moeten gaan en er daardoor veel mensen in eenzaamheid en depressie belanden met vastgezette energie en gestolde rouw.

Hoe dat er precies uit gaat zien? Geen idee …
Wordt vervolgd in 2024.

Ik wens iedereen een fijn en liefdevol 2024 in goede en in minder goede tijden!
In liefde,
Ingrid

23/12/2023

05/12/2023

[Een deel van mij ....]
- Een deel van mij is geduldig en een deel van mij heeft een kort lontje
- Een deel van mij is vrouwelijk en zacht en een deel van mij mannelijk en soms keihard
- Een deel van mij is opgewekt en een deel van mij diep kent verdriet
- Een deel van mij is rebels en een deel van mij gedraagt zich plichtsgetrouw
- Een deel van mij staat hoopvol en positief in het leven en deel van mij laat soms het hoofd laat hangen en zit vast in negativiteit
- Een deel van mij voelt alleen liefde en een deel van mij ervaart angst
- Een deel van mij weet goed wat ze wil en een deel van mij kan dagenlang twijfelen en wikken en wegen
- Een deel van mij houdt van avontuur en een deel van mij wil niet veel verandering
- Een deel van mij is redelijk en een ander deel onwijs onredelijk
- Een deel van mij is super spontaan en een ander deel is ingetogen
- Een deel in mij blakert van het zelfvertrouwen en een deel in mij voelt zich onzeker
- Een deel van mij gaat heel goed op spiritualiteit en deel van mij houdt van het aardse
- Een deel van mij houdt van gekkigheid en een deel van mij gedraagt zich serieus
- Een deel van mij houdt van gezond eten en drinken en een deel van mij kan genieten van alles wat niet gezond is
- Een deel van mij gedraagt zich als slachtoffer en een ander deel als dader
- Een deel van mij ...

En al die delen (en nog veel meer dan deze) maken mij, mij!

Het is niet vast, het is steeds anders. De ene dag is het ene deel wat meer op de voorgrond, de andere dag het andere deel. De ene dag luister ik, de andere dag bedank ik een deel vriendelijk en besluit ik er niet naar te luisteren of in mee te gaan.

Het geeft zoveel ruimte en rust om al die delen steeds beterte leren kennen, ze ruimte te geven, niet meer te onderdrukken of veroordelen.

Wanneer ik delen van mezelf wegduw of onderdruk, laten ze zich op onhandige plek in een uitvergrote versie zien, vaak tegen de mensen die er niets mee te maken hebben.

Ik ben in essentie niet deze delen. Ik hoef me er niet mee te identificeren. Ik kan ze als het ware van een afstand bekijken en de regie en het ownership nemen.

Zo blijft mijn energie stromen, ook al is er een deel dat zich niet goed vo

30/11/2023

[Grote zus]
Lieve Frank, vandaag, 46 jaar geleden, werd jij een maand eerder dan verwacht geboren. Vandaag 46 jaar geleden werd ik (nog geen 2 jaar oud) jouw grote zus 💚.

In leeftijd bleef ik jouw grote zus, in lengte werd ik al snel je zusje, zoals op de foto zichtbaar 😊. Daar hebben ooit veel om gelachen.

We hebben veel avonturen beleefd, thuis, op de camping en later in de stad. We maakten ook regelmatig ruzie, zoals een broer en zus dat doen. En op het moment dat we onze ouders tegenover ons kregen, waren we 2 hadden op 1 buik!

Boven alles was en ben ik zo ontzettend trots op jou, dankbaar dat ik jouw zus mocht zijn. En nog steeds ben, dat gaat nooit over. De vorm van onze verbinding is veranderd.

Dit is jouw eerste geboortedag waar jezelf niet fysiek bij bent. We vierden deze dag afgelopen zaterdag met veel fijne mensen, met een lach en een traan.

Ik mis je iedere dag! Veel dagen gaan goed en ook heel veel dagen voel ik diep en intens verdriet.

Mensen zeggen dat je dat moet verwerken... alsof je er een strik om doet en het dan klaar is. Zo werkt dit niet, ik zal jouw verlies, samen met en net als alle mensen die jou liefhebben, moeten integreren in mijn leven.

We (pa en ma, Jennemieke, Ronin en Amarone en Court, Stan en Iris) zijn met veel lieve mensen om ons heen, onderweg naar deze integratie en doen ons best, helpen elkaar, steunen elkaar en hebben respect voor elkaars proces. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor 🙏.

Zoals je te vroeg geboren bent, moest je ons ook te vroeg loslaten... Vergeten doen we je nooit! Ik zal er samen met veel anderen voor zorgen dat ook Ronin en Amarone hun papa leren 'kennen'.

Voor altijd in mijn hart, onze zielen met elkaar verbonden!
💚