Happy Assistant

04/06/2026

𝙒𝙖𝙖𝙧𝙤𝙢 𝙗𝙡𝙞𝙟𝙫𝙚𝙣 𝙬𝙚 𝙚𝙞𝙜𝙚𝙣𝙡𝙞𝙟𝙠 𝙯𝙞𝙩𝙩𝙚𝙣 𝙬𝙖𝙖𝙧 𝙬𝙚 𝙯𝙞𝙩𝙩𝙚𝙣?
Het was onlangs prachtig weer en ik had de luxe om even op een terras te zitten voor een heerlijk koel drankje. Ik observeerde (één van mijn favoriete bezigheden) de bediening en zag een medewerker die kwam aanlopen om haar werkdag te beginnen. Een andere medewerker die al eerder die dag was begonnen begroette haar collega met een warme omhelzing. En ik dacht wat bijzonder om je werkdag zo te beginnen.

Nog geen 5 minuten later kwam er een andere collega en ook deze kreeg een warme omhelzing van beide collega’s.

Zelfs hun leidinggevende zag ik niet veel later een medewerker begroeten met een glimlach en een handdruk waarbij ze haar andere hand even kort op zijn schouder legde.

Ik had eerder al een keer opgevangen dat dit een fijn team was. Op een moment dat het erg druk was had ik namelijk een medewerker van de bediening gevraagd hoe hij zo rustig en vriendelijk kon blijven. Zijn reactie was dat dit goed te doen was vanwege het werken in een fijn team.

Wat we vaak vergeten, is dat we maar één leven hebben. Werk neemt daarin een belangrijke plek in. Daarom vind ik het altijd jammer als mensen jarenlang blijven rondlopen op een plek waar ze zich niet gezien, gewaardeerd of prettig voelen.

Natuurlijk hoeft niet iedere werkdag geweldig te zijn. Maar soms is het goed om jezelf af te vragen: 𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳 𝗶𝗸 𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗹𝗶𝗷𝗸 𝘇𝗶𝘁𝘁𝗲𝗻 𝘄𝗮𝗮𝗿 𝗶𝗸 𝘇𝗶𝘁?

Gelukkig kunnen we iedere dag andere keuzes maken…

18/05/2026

𝙊𝙣𝙯𝙚𝙠𝙚𝙧𝙝𝙚𝙙𝙚𝙣… 𝙟𝙚 𝙯𝙤𝙪 𝙬𝙞𝙡𝙡𝙚𝙣 𝙙𝙖𝙩 𝙟𝙚 𝙯𝙚 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙝𝙖𝙙
Onzekerheid is iets waar ik maar al te goed bekend mee ben. Misschien is het daarom ook niet zo vreemd dat ik mensen en gedrag altijd interessant en fascinerend heb gevonden. En dan vooral wat het effect is van jouw gedrag op de ander.

Als ik merk dat mensen in mijn omgeving wat ‘pinnig’ reageren, probeer ik eerst eens naar mijn eigen gedrag te kijken. Want dat is waar ik invloed op heb.

Uiteraard benoem ik het gedrag ook richting mensen waar ik om geef. Ik vraag hoe het met ze gaat en geef terug wat ik zie en hoor.

Maar vaak ontdek ik ook iets anders. Dat ik zelf op dat moment minder stevig in mijn schoenen sta. Gevoeliger ben voor sfeer, opmerkingen of kritiek. En dat het daardoor lijkt alsof ik dit soort reacties juist aantrek...

In plaats van mezelf dan af te sluiten voor de ander, probeer ik juist verbinding te zoeken. Niet door veel te praten, maar vooral door goed te luisteren. Naar de ander, maar ook naar mezelf. En stel mezelf de vraag: ‘Hoe gaat het eigenlijk met mij?’

Zodat ik mijn onzekerheden niet projecteer op anderen en ga pleasen. Of juist in de aanval ga en de ander probeer naar beneden te halen. Onzekerheid laat zich namelijk op verschillende manieren zien.

Hoe ga jij om met je onzekerheden?

01/05/2026

𝙅𝙚 𝙡𝙚𝙚𝙧𝙩 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙤𝙢 𝙨𝙩𝙚𝙫𝙞𝙜 𝙣𝙖𝙖𝙨𝙩 𝙙𝙚 𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙩𝙚 𝙨𝙩𝙖𝙖𝙣 𝙙𝙤𝙤𝙧 𝙚𝙧𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙩𝙚 𝙡𝙚𝙯𝙚𝙣
Niet door een boek en ook niet door een goede podcast over dit onderwerp.
Zelfs niet door een training te volgen.

Je leert het met name door het te dóen. Bij gesprekken waarin iemand sneller praat dan jij en sterker overkomt. Of je (onbewust) een beetje naar de achtergrond duwt.

Ik herken het af en toe nog steeds. Mijn neiging was ooit om me dan aan te passen en mezelf kleiner te maken. Zelfs te pleasen. Wat natuurlijk alleen maar averechts werkte.

Vaak heeft het te maken met dat we aardig gevonden willen worden. Alleen hebben we natuurlijk nul invloed op hoe iemand over ons denkt.

Dus hoe mooi is het als je die beweging om kunt draaien. Niet door de ander te pleasen, maar door jezelf serieus te nemen. Want de ander denkt toch wel wat hij of zij denkt.

In plaats van bezig te zijn met de ander gaat het erom eerst stil te staan bij: 𝐖𝐚𝐭 𝐰𝐢𝐥 í𝐤 𝐡𝐢𝐞𝐫 𝐞𝐢𝐠𝐞𝐧𝐥𝐢𝐣𝐤? 𝐖𝐚𝐭 𝐯𝐢𝐧𝐝 í𝐤 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐧𝐠𝐫𝐢𝐣𝐤? En hoe kan ik dát uitspreken zonder de relatie uit het oog te verliezen. Maar ook zonder mezelf naar beneden te halen of weg te cijferen.

Dat is waar het om gaat als je het hebt over stevig naast de ander staan. En dat blijven oefenen. Iedere keer weer.

Dus wat doe ik als ik word overruled?
👉 Pauzeer ik even (al is het maar in mezelf)
👉 Vraag ik mezelf: 𝐰𝐚𝐭 𝐰𝐢𝐥 í𝐤 𝐡𝐢𝐞𝐫 𝐳𝐞𝐠𝐠𝐞𝐧?
👉 En spreek ik dat uit op een rustige, maar krachtige toon

Wanneer vind jij het lastig om stevig naast de ander te blijven staan?

22/04/2026

𝘼𝙨𝙨𝙚𝙧𝙩𝙞𝙚𝙛 𝙜𝙚𝙙𝙧𝙖𝙜: 𝙝𝙤𝙚 𝙟𝙚 𝙤𝙥𝙠𝙤𝙢𝙩 𝙫𝙤𝙤𝙧 𝙟𝙚𝙯𝙚𝙡𝙛 𝙯𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙙𝙚 𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙞𝙚 𝙩𝙚 𝙗𝙚𝙨𝙘𝙝𝙖𝙙𝙞𝙜𝙚𝙣
Veel mensen denken dat assertief zijn betekent dat je gewoon zegt wat je wilt. Maar in de praktijk is het vaak ingewikkelder dan dat.

Want wat als je geneigd bent om jezelf aan te passen, de ander voor te laten gaan en ‘gedoe’ te vermijden? Dan voelt assertief zijn ineens helemaal niet zo vanzelfsprekend.

In dit artikel neem ik je mee in wat assertiviteit écht is en waarom het niet gaat om harder worden, maar om 𝐬𝐭𝐞𝐯𝐢𝐠 𝐧𝐚𝐚𝐬𝐭 𝐝𝐞 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐥𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧.

Veel mensen denken bij assertiviteit aan iemand die duidelijk zegt wat hij wil. Aan iemand die stevig in zijn schoenen staat en zich niet laat overrulen. Maar in de praktijk blijkt assertiviteit vaak lastiger. Assertiviteit gaat over de relatie tussen jou en de ander. Je kunt namelijk niet in je een...

05/02/2026

𝙉𝙞𝙚𝙩 𝙩𝙚́ 𝙫𝙧𝙞𝙚𝙣𝙙𝙚𝙡𝙞𝙟𝙠 𝙙𝙤𝙚𝙣 (𝙚𝙚𝙣 𝙡𝙚𝙨 𝙙𝙞𝙚 𝙞𝙠 𝙯𝙚𝙡𝙛 𝙢𝙤𝙚𝙨𝙩 𝙡𝙚𝙧𝙚𝙣)
In mijn leven heb ik gemerkt dat er verschillende typen mensen zijn. En dat niet iedereen houdt van wat wij vaak ‘vriendelijk’ gedrag noemen.

Ik ben van nature vriendelijk, vrolijk en enthousiast. Er was een tijd dat ik ’s ochtends op mijn werk binnenkwam met een luid en opgewekt: ‘GOEDEMORGEN!!’

Sommigen reageerden net zo enthousiast terug. Met een glimlach. En voor mij voelde dat als verbinding, iets wat ik heel fijn vind.

Maar ik merkte ook iets anders. Collega’s die me aankeken met een blik van: ‘𝘏𝘰𝘦𝘻𝘰 𝘨𝘰𝘦𝘥𝘦 𝘮𝘰𝘳𝘨𝘦𝘯? 𝘡𝘰 𝘨𝘰𝘦𝘥 𝘪𝘴 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘮𝘰𝘳𝘨𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘭𝘦𝘮𝘢𝘢𝘭 𝘯𝘪𝘦𝘵.’ Dat zette me aan het denken. Ik realiseerde me dat mijn enthousiasme soms ook een overlevingsmechanisme was. Als ik maar vrolijk genoeg ben, dan gaat het met de ander vast ook beter.

Vrolijke types (zoals ik) houden van harmonie en verbinding. Maar er zijn ook mensen die zich prettiger voelen bij rust en gematigdheid. Voor hen hoeft niet alles hoog, uitbundig of extra lief. Sterker nog overdreven vriendelijkheid werkt bij hen vaak averechts. Het voelt ‘nep’. Terwijl rustig, neutraler gedrag juist respect oproept.

En nee dit gaat niet over jezelf aanpassen of kleiner maken. Zeker niet. Het gaat over 𝐚𝐟𝐬𝐭𝐞𝐦𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐣𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐭𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐳𝐞𝐧. Iets wat ik zelf heb moeten leren.

Je kunt vriendelijk zijn zonder te overdrijven. Hartelijk, zonder te pleasen.

Het mooie is dat het ook minder energie kost. Want altijd zeer enthousiast of extra aardig zijn, vraagt meer van je dan je denkt. Door kalmer te zijn ben ik nu meer mezelf. Nog steeds vriendelijk. Maar vanuit échte verbinding omdat ik de ander niet meer (onbewust) probeer te beïnvloeden.

12/01/2026

𝙃𝙚𝙩 𝙞𝙨 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙤́𝙛 𝙯𝙤𝙧𝙜𝙚𝙣 𝙫𝙤𝙤𝙧 𝙙𝙚 𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧 𝙤́𝙛 𝙯𝙤𝙧𝙜𝙚𝙣 𝙫𝙤𝙤𝙧 𝙟𝙚𝙯𝙚𝙡𝙛
Wat ik bij veel secretaresses en managementassistenten zie, en wat ik zelf maar al te goed herken, is hoe vanzelfsprekend het is om voor anderen te zorgen. Je helpt graag, denkt vooruit en haalt er oprecht voldoening uit om het anderen makkelijker te maken.

Maar juist daardoor zet je jezelf vaak op de tweede plek. Op je werk. En vaak ook privé.

Je rent van verwachting naar verwachting, levert stukje bij beetje in op rust, ruimte en tijd voor jezelf en merkt soms pas laat dat je vooral aan het geven bent.

Terwijl goed zorgen voor anderen prima samen kan gaan met goed zorgen voor jezelf.

Het zit ’m vaak niet in grote veranderingen, maar in kleine bewuste momenten:

👉 écht pauze nemen en even naar buiten gaan
(𝘑𝘦 𝘩𝘰𝘦𝘧𝘵 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘳𝘰𝘬𝘦𝘳 𝘵𝘦 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘦𝘯 𝘫𝘦 𝘩𝘰𝘦𝘧𝘵 𝘥𝘶𝘴 𝘰𝘰𝘬 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘳𝘦𝘥𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘩𝘦𝘣𝘣𝘦𝘯 𝘰𝘮 𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘣𝘶𝘪𝘵𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘨𝘢𝘢𝘯. 𝘖𝘰𝘬 𝘢𝘭𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘵-𝘳𝘰𝘬𝘦𝘳 𝘮𝘢𝘨 𝘫𝘦 𝘣𝘦𝘴𝘵 𝘢𝘧 𝘦𝘯 𝘵𝘰𝘦 𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘦𝘦𝘯 𝘭𝘶𝘤𝘩𝘵𝘫𝘦 𝘴𝘤𝘩𝘦𝘱𝘱𝘦𝘯.)

👉 een loopje naar een fijne collega

👉 rustig koffie of thee halen, zonder te haasten

👉 een paar bewuste ademhalingen (en dit voelen in je lijf)

Even stilstaan bij: wat heb ík nu nodig.

Je hoeft geen verklaringen af te leggen om goed voor jezelf te zorgen. Soms is het gewoon oké om een uurtje eerder weg te gaan. Omdat jij dat nodig hebt. Punt.

Gebruik die tijd voor iets dat je oplaadt: een koffietje op de bank, een fietstochtje, een spontaan bezoekje, of gewoon… even niets.

𝗚𝗼𝗲𝗱 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗷𝗲𝘇𝗲𝗹𝗳 𝘇𝗼𝗿𝗴𝗲𝗻 𝗶𝘀 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗲𝗴𝗼𝗶̈𝘀𝘁𝗶𝘀𝗰𝗵. 𝗛𝗲𝘁 𝗶𝘀 𝗷𝘂𝗶𝘀𝘁 𝘄𝗮𝘁 𝗲𝗿𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘇𝗼𝗿𝗴𝘁 𝗱𝗮𝘁 𝗷𝗲 𝗺𝗲𝘁 𝗮𝗮𝗻𝗱𝗮𝗰𝗵𝘁, 𝗲𝗻𝗲𝗿𝗴𝗶𝗲 𝗲𝗻 𝗽𝗹𝗲𝘇𝗶𝗲𝗿 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲𝗻 𝗸𝘂𝗻𝘁 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻 𝘇𝗼𝗿𝗴𝗲𝗻.

Want niemand is ermee geholpen als jij structureel over je eigen grenzen gaat.

29/12/2025

𝙕𝙤 𝙖𝙖𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙚𝙞𝙣𝙙𝙚 𝙫𝙖𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙟𝙖𝙖𝙧 𝙯𝙞𝙟𝙣 𝙬𝙚 𝙫𝙖𝙖𝙠 𝙗𝙚𝙯𝙞𝙜 𝙢𝙚𝙩 𝙫𝙤𝙤𝙧𝙪𝙞𝙩𝙠𝙞𝙟𝙠𝙚𝙣
Nieuwe doelen. Nieuwe plannen. Wat we volgend jaar anders of beter willen doen.

Maar sta eens even stil, niet bij waar je naartoe wilt, maar bij waar je vandaan komt.

Kijk eens terug naar het afgelopen jaar. Naar alles wat je hebt meegemaakt. Situaties waarin je terechtkwam en waar je ook weer uit bent gekomen. Momenten waarop je dacht: 𝗵𝗼𝗲 𝗱𝗮𝗻?

En toch ging je verder.

Je hebt dit jaar al zóveel gedaan, geleerd en gedragen, vaak zonder het zelf echt te zien. Zonder erbij stil te staan. Terwijl daar juist zoveel kracht in zit.

Ikzelf ben dit jaar teruggefloten. Heb even een pas op de plaats moeten maken, maar ondanks dat dit niet makkelijk was deed ik het wel. Het is namelijk heel fijn om altijd veel energie te hebben, alleen ook veel energie raakt op een gegeven moment op…

Aan den lijve heb ik weer eens mogen ervaren dat ook al doe je vooral ‘leuke dingen’ als het gaat om je werk, er nog steeds voldoende tijd voor ontspanning en even helemaal niks doen nodig is.

Dus voordat je vooruitkijkt naar wat je volgend jaar (anders) wilt: kijk even achterom. En wees trots op jezelf. Dat is misschien wel de mooiste vorm van bezinning.

Fijne jaarwisseling en veel mooie momenten voor het nieuwe jaar gewenst✨

15/12/2025

𝙒𝙖𝙣𝙣𝙚𝙚𝙧 𝙟𝙞𝙟 𝙚𝙣 𝙟𝙚 𝙢𝙖𝙣𝙖𝙜𝙚𝙧 𝙚𝙡𝙠𝙖𝙖𝙧 𝙚𝙫𝙚𝙣 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙗𝙚𝙜𝙧𝙞𝙟𝙥𝙚𝙣...
Soms loopt de samenwerking met je manager gewoon niet lekker.
Je begrijpt elkaar niet goed en woorden lijken anders te landen dan je bedoelt.

Er ontstaan frustraties, kleine irritaties, misverstanden…En toch zeg je er niets van. Want je wilt geen gedoe. Je wilt niet moeilijk doen. Dus slik je het in en ga je weer door.

Totdat het zich opstapelt. En je merkt dat je met tegenzin iets bespreekt of dat je al gespannen raakt als er een mailtje binnenkomt.

Herkenbaar?

De grootste misvatting is te denken dat het vanzelf beter wordt als je maar hard genoeg blijft werken. Dat je door nóg meer inzet de samenwerking wel weer soepel krijgt.

Ik zal je vertellen wat mijn ervaring is wat wel werkt: 𝐝𝐚𝐭 𝐢𝐬 𝐡𝐞𝐭 𝐠𝐞𝐬𝐩𝐫𝐞𝐤 𝐚𝐚𝐧𝐠𝐚𝐚𝐧.

Begin klein. Zeg bijvoorbeeld: ‘𝘐𝘬 𝘦𝘳𝘷𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘢𝘵 𝘸𝘦 𝘦𝘭𝘬𝘢𝘢𝘳 𝘴𝘰𝘮𝘴 𝘯𝘦𝘵 𝘮𝘪𝘴𝘭𝘰𝘱𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘥𝘦 𝘤𝘰𝘮𝘮𝘶𝘯𝘪𝘤𝘢𝘵𝘪𝘦. 𝘡𝘶𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘸𝘦 𝘦𝘦𝘯𝘴 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯 𝘬𝘪𝘫𝘬𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘦 𝘸𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘬𝘶𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘣𝘦𝘵𝘦𝘳𝘦𝘯?’

Geen verwijten, geen drama. Gewoon nieuwsgierig zijn en zonder verwachtingen het gesprek aangaan.

𝐖𝐚𝐧𝐭 𝐞𝐜𝐡𝐭𝐞 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧𝐰𝐞𝐫𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐠𝐫𝐨𝐞𝐢𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐮𝐢𝐭 𝐡𝐚𝐫𝐝 𝐰𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐩𝐞𝐫𝐟𝐞𝐜𝐭𝐢𝐞. 𝐌𝐚𝐚𝐫 𝐮𝐢𝐭 𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐞𝐝 𝐨𝐦 𝐞𝐞𝐫𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐭𝐞 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐛𝐢𝐧𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐞 𝐳𝐨𝐞𝐤𝐞𝐧. 𝐎𝐨𝐤 𝐚𝐥𝐬 𝐡𝐞𝐭 𝐨𝐧𝐠𝐞𝐦𝐚𝐤𝐤𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐯𝐨𝐞𝐥𝐭.

28/11/2025

𝙑𝙚𝙧𝙬𝙖𝙘𝙝𝙩𝙞𝙣𝙜𝙚𝙣… 𝙙𝙚 𝙨𝙡𝙪𝙞𝙥𝙚𝙣𝙙𝙚 𝙚𝙣𝙚𝙧𝙜𝙞𝙚𝙫𝙧𝙚𝙩𝙚𝙧
Hoe vaak betrap jij jezelf erop dat je teleurgesteld raakt. Niet omdat iemand écht iets verkeerds deed, maar omdat hij of zij niet deed wat jij verwachtte?

Als je een ondersteunende functie hebt zoals managementassistente of secretaresse heb je vaak een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Je hebt het daardoor vaak druk en hoopt dat dit wordt gezien. Dat er hulp wordt aangeboden en er net zo hard gewerkt wordt als jij. Maar als dat niet gebeurt voel je teleurstelling. En daarmee geef je eigenlijk jouw gevoel uit handen.

Het probleem met verwachtingen is: 𝘻𝘦 𝘣𝘦𝘴𝘵𝘢𝘢𝘯 𝘷𝘢𝘢𝘬 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘦𝘯 𝘪𝘯 𝘫𝘦 𝘩𝘰𝘰𝘧𝘥. Je spreekt ze niet altijd uit. En dan kan de ander er ook niet op reageren.

Wat kun je doen?
• Zet je verwachting om in een duidelijk verzoek (‘𝘐𝘬 𝘮𝘦𝘳𝘬 𝘥𝘢𝘵 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘱𝘭𝘢𝘯𝘯𝘪𝘯𝘨 𝘷𝘢𝘯𝘥𝘢𝘢𝘨 𝘦𝘳𝘨 𝘷𝘰𝘭 𝘻𝘪𝘵. 𝘡𝘰𝘶 𝘩𝘦𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘫𝘰𝘶 𝘨𝘰𝘦𝘥 𝘻𝘪𝘫𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘪𝘬 𝘥𝘪𝘵 𝘮𝘰𝘳𝘨𝘦𝘯 𝘢𝘧𝘳𝘰𝘯𝘥 𝘪𝘯 𝘱𝘭𝘢𝘢𝘵𝘴 𝘷𝘢𝘯 𝘷𝘢𝘯𝘥𝘢𝘢𝘨.’)
• Wees bereid dat iemand ook nee mag zeggen
• Herinner jezelf eraan: jij bepaalt hoe jij je voelt, niet de ander

Het gaat er niet om géén verwachtingen te hebben, maar om er bewuster mee om te gaan. Zo houd je meer energie over én meer grip op je eigen gevoel.

17/11/2025

𝙅𝙚 𝙗𝙚𝙣𝙩 𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧𝙨𝙩𝙚𝙪𝙣𝙚𝙣𝙙, 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙤𝙣𝙙𝙚𝙧𝙜𝙚𝙨𝙘𝙝𝙞𝙠𝙩. 𝙀𝙣 𝙙𝙖𝙩 𝙞𝙨 𝙚𝙚𝙣 𝙬𝙚𝙧𝙚𝙡𝙙 𝙫𝙖𝙣 𝙫𝙚𝙧𝙨𝙘𝙝𝙞𝙡
Omdat je hebt gekozen voor een ondersteunde functie zoals managementassistente of secretaresse en graag behulpzaam bent, wordt vaak gedacht dat je automatisch op de tweede plaats hoort te staan.

Maar dat is simpelweg niet waar. Sterker nog: juist in een ondersteunende functie ben je van enorme waarde. Jij bent een professional op jouw vakgebied. Ondersteunen is jouw specialisme. Jij zorgt ervoor dat je manager kan doen waar híj of zíj goed in is. Dat maakt jouw rol onmisbaar.

Toch zie ik vaak dat waardevolle assistenten zichzelf kleiner maken dan nodig is. Ze cijferen zichzelf weg, zetten altijd de behoeften van anderen op één en denken dat dit ‘erbij hoort’.

Maar laat ik dit even helder neerzetten:

👉 Ondersteunen betekent niet dat je onderdanig moet zijn.
👉 Samenwerken betekent niet dat jij je eigen grenzen negeert.
👉 Professioneel zijn betekent niet dat je jezelf achteraan moet zetten.

En dan hoor ik vaak: ‘𝘔𝘢𝘢𝘳 𝘪𝘬 𝘷𝘪𝘯𝘥 𝘩𝘦𝘵 𝘮𝘰𝘦𝘪𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘰𝘮 𝘮𝘦𝘻𝘦𝘭𝘧 𝘰𝘱 𝘥𝘦 𝘦𝘦𝘳𝘴𝘵𝘦 𝘱𝘭𝘢𝘢𝘵𝘴 𝘵𝘦 𝘻𝘦𝘵𝘵𝘦𝘯.’

Dat begrijp ik en het goede nieuws is: dat hoeft ook niet. Het gaat er namelijk niet om dat je jezelf altijd op plek 1 moet zetten. 𝘏𝘦𝘵 𝘨𝘢𝘢𝘵 𝘦𝘳𝘰𝘮 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘵 𝘢𝘶𝘵𝘰𝘮𝘢𝘵𝘪𝘴𝘤𝘩 𝘰𝘱 𝘱𝘭𝘦𝘬 2 𝘰𝘧 3 𝘣𝘦𝘭𝘢𝘯𝘥𝘵.

Het gaat er ook niet om dat je stopt met meebewegen. 𝘏𝘦𝘵 𝘨𝘢𝘢𝘵 𝘦𝘳𝘰𝘮 𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘥𝘶𝘳𝘧𝘵 𝘢𝘢𝘯 𝘵𝘦 𝘨𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘫𝘪𝘫 𝘸𝘦́𝘭 𝘸𝘪𝘭𝘵.

Dat is waar gelijkwaardigheid begint. Dat is waar professionele samenwerking sterker wordt.

En dat is waar jij groeit zónder jezelf te verliezen. Want pas als jij respect hebt voor je eigen rol, kun je op een gelijkwaardige manier samenwerken met iedereen om je heen.