15/09/2026
“Go with the flow.”
Het was november 2024 toen dit letterlijk tegen mij gezegd werd vanuit de spirituele wereld tijdens een les mediumschap. Ik moest niet zo vasthouden, niet steeds de controle willen bewaren, maar meer met de flow meegaan.
Ik dacht: ja ja… maar hoe dan?
Want hoe doe je dat eigenlijk, go with the flow, als je net als ik een toch wel wat perfectionistisch karakter hebt en graag de controle wilt houden? Als je de overtuiging hebt dat de manier waarop jij iets bedacht hebt, eigenlijk ook de enige en beste manier is?
Daar zit bij mij volgens mij nog steeds een stukje onder. Als ik iets uit handen geef, bestaat namelijk de kans dat het niet gaat zoals ik het zelf bedacht heb. En daar heb ik dan moeite mee. Dus ja, dan maar alle touwtjes zelf in handen houden en zorgen dat ik zelf aan het roer sta. Dan weet je tenminste zeker dat het gebeurt zoals jij het bedacht hebt.
Het nadeel daarvan is alleen wel dat je jezelf ontzettend veel werk geeft.
Mijn perfectionisme had ik 25 jaar geleden, na mijn burn-out, al een heel stuk leren loslaten. Maar helemaal weg was het natuurlijk niet. Fouten maken vond ik nog steeds lastig. Het liefst deed ik alles in één keer goed. Sterker nog, het liefst in één keer perfect.
En toen kwam die boodschap: go with the flow.
Ik kreeg ook nog een aanwijzing: leun maar eens wat vaker achterover. Laat het eerst maar eens even over je heen komen voordat je in de actie schiet.
Omdat ik op dat moment nog lesgaf, dacht ik: nou, daar kan ik mooi mee oefenen. Ik had natuurlijk een bepaald doel voor ogen met mijn lessen en wilde mijn lesdoelen ook gewoon halen. Maar moest dat precies op dit moment en precies op de manier waarop ik het zelf bedacht had?
Dus terwijl ik mijn studenten vertelde over mijn eigen proces, ging ik meer kijken naar wat zij nodig hadden. De doelen hield ik nog steeds in mijn achterhoofd, maar ik liet steeds meer los hoe ik dacht dat we daar moesten komen.
En weet je wat? Het werkte.
Het was niet altijd gemakkelijk en ik kwam mezelf regelmatig tegen, maar stapje voor stapje lukte het steeds beter om mee te bewegen met wat er ontstond.
Een half jaar later kwam er opnieuw een boodschap vanuit de spirituele wereld.
Go with the flow.
Ik dacht: ja hallo, dat weet ik onderhand wel. Ik dóé dat toch al?
Maar nee. Ik mocht nog meer go with the flow. Nog minder sturen. Laat het nou eens gewoon over je heen komen. Accepteer dat andere mensen ook goede ideeën hebben en dat het niet altijd hoeft te gaan zoals jij het hebt bedacht.
Nou, dat werd de volgende fase in mijn loslaatproces.
Go with the flow betekent voor mij inmiddels niet dat ik maar wat doe of nergens meer verantwoordelijkheid voor neem. Het betekent anders vasthouden. Minder krampachtig vasthouden aan hoe ik denk dat iets moet gaan. Meer ruimte laten voor wat zich aandient.
En natuurlijk kwam ik mezelf daarin weer flink tegen. Mijn innerlijke criticus had er van alles over te zeggen. Maar steeds vaker dacht ik: nee, ik mag luisteren naar die boodschap. Ik hoef niet altijd degene te zijn die aan het roer staat.
En inmiddels, september 2026, bijna twee jaar later, kijk ik terug en zie ik wat het me heeft gebracht.
Vertrouwen. Met hoofdletters.
Vertrouwen dat iets komt wanneer het nodig is om te komen. En dat iets wegblijft wanneer het nodig is om weg te blijven.
Ik weet dat dat misschien wat cryptisch klinkt. Maar het is zoals het is.
En juist dat laatste zinnetje is voor mij misschien wel een van de moeilijkste geweest om echt te leren voelen: het is zoals het is.
Want ik dacht heel vaak dat er nog wel iets te verbeteren was. Dat ik iets kon veranderen, oplossen of anders kon doen. Dat er altijd nog iets te doen was.
Maar soms is het gewoon zoals het is.
En dat is helemaal goed.
Dat is voor mij go with the flow.
