23/07/2026
Ik ga op vakantie en ik neem mee
Mijn moederhart, dat stille tranen huilt.
De rouw die ik voel: de pijn, de boosheid, het verdriet en de stilte.
Dit heb ik nooit gewild en toch is dit mijn realiteit.
Herinneringen waar ik geen deel meer van ben.
Hoe zij zich moeten verhouden tussen keuzes die volwassen maken. Hoe het was, is en zal zijn.
De spanning voor vertrek die ik ken: stil in de auto, met walkman, hopend dat we veilig aankomen en weer thuiskomen.
De balans tussen mijn twee banen. Beiden van betekenis maar waar het verschil steeds groter wordt tussen gezien, gehoord en gewaardeerd zijn.
Mijn lief, die het moeilijk vond om me zo te zien de afgelopen weken.
Die met mij op vakantie gaat, met alles wat er is.
Hij gaat mij voor en ik leun op hem.
Ik ga op vakantie en neem mee: de dualiteit van het leven.
De liefde: heel kortbij en over landsgrenzen.
En te veel kleren die ongedragen weer mee terug komen...
Die ik dan ook netjes weer was, want ook dat hoort erbij!
Fijne vakantie allemaal ❤️
