29/08/2026
Met een vol hoofd ga ik op vakantie. ✈️
Een vakantie waar ik onwijs veel zin in heb.
Maar weggaan vind ik ook altijd lastig.
De kitten achterlaten.
De paarden achterlaten.
En inmiddels lijkt het bijna een patroon te worden dat Chico iedere keer als ik wegga denkt: oh gezellig, laat ik nog even iets verzinnen. 🙈
Nu heeft hij dus weer een dik ei op zijn voorbeen. Waarschijnlijk vanuit een wondje, maar blij word ik er natuurlijk niet van.
En rationeel weet ik het ook wel: als het morgen niet goed is, komt gewoon de dierenarts. Alles is geregeld. Iedereen wordt goed verzorgd.
Maar vertel dat maar eens tegen mijn hoofd. 😂
Want maandagochtend moet ik gewoon die auto in richting het vliegveld.
Dus ja… mijn hoofd maakt lekker overuren.
Ondertussen geniet ik nog even extra van de kittens, knuffel ik de paarden waarschijnlijk 34 keer en zie ik straks wel wat er uiteindelijk in mijn koffer zit.
En wat ik vergeet? Dat hoop ik daar gewoon te kunnen kopen. 😂
Maar ondanks alles kijk ik zó uit naar deze vakantie.
Want vakantie betekent voor mij niet alleen zon, lekker eten en even niks hoeven.
Vakantie betekent voor mij ook zelfreflectie.
Juist wanneer ik letterlijk afstand neem van thuis en van mijn werk, ontstaat er ruimte. En vaak kom ik dan ineens op een diepere laag terecht.
Wat mag ik achterlaten?
Welke patronen passen niet meer bij me?
Welke oude gewoontes mogen stoppen?
Wat wil ik juist meenemen?
En waar wil ik naartoe?
Misschien komt er helemaal geen wereldschokkend inzicht.
En misschien kom ik terug met een hoofd vol nieuwe plannen. Dat zou me eerlijk gezegd ook niks verbazen. 😂
Maar ik ben vooral heel benieuwd:
wie stapt er maandag in dat vliegtuig…
en wie komt er straks weer uit? ❤️
Herken jij dit ook als je op vakantie ga/ ben geweest?
