26/08/2026
Ik ging naar de fysio met een vrij simpele vraag.
Kun je eens kijken naar mijn benen?
Ik zet ze nogal vaak op slot en de afgelopen tijd had ik ook regelmatig flinke krampen in mijn scheenbenen. Dus ik dacht: daar zal het probleem wel ergens zitten.
Niet dus.
Het probleem bleek in mijn onderrug te zitten.
Mijn benen waren eigenlijk vooral de plek waar het probleem zichtbaar werd. De oorzaak zat ergens anders.
En ik moest daar natuurlijk meteen om lachen, want hoe vaak gebeurt dit niet in coaching?
Iemand komt met een probleem dat zich nΓΊ aandient.
Gedoe in een relatie. Vastlopen in werk. Steeds dezelfde patronen. Onzekerheid. Boosheid. Grenzen die niet lukken.
En dan zijn we al snel geneigd om dÑÑr naar te kijken. Naar het been, zeg maar.
Terwijl de oorzaak soms helemaal ergens anders ligt.
In iets wat je hebt meegemaakt. In een overtuiging die je ooit hebt ontwikkeld. In een patroon dat ooit ontzettend logisch was, maar je nu behoorlijk in de weg kan zitten.
Je kunt eindeloos aan je benen trekken en rekken, maar als je onderrug de boel veroorzaakt, ga je het echte probleem niet oplossen.
En zo werkt het met mensen eigenlijk ook.
Dat betekent overigens niet dat alles uit je verleden komt en we voor iedere scheet terug moeten naar je jeugd. π
Maar wel dat het waardevol is om verder te kijken dan alleen naar wat er vandaag gebeurt.
Dus misschien is dat wel een mooie vraag om jezelf wat vaker te stellen:
**Waar zit het probleem eigenlijk Γ©cht?**
Niet alleen waar je het voelt.
Maar waar het vandaan komt.
