20/04/2026
๐๐๐๐ฌ๐ญ๐ซ๐ข๐ฃ๐๐ฏ๐๐ซ๐ฌ๐ฅ๐๐
DraGor H1 overwint griep, lompheid en een scorende keeper in zinderende slotfase
DRACHTEN โ Terwijl de meeste mensen zaterdagavond rond 21:30 uur hun Netflix-serie afsloten of de dekens nog eens ophaalden, moesten de mannen van DraGor H1 nog aan de bak. In een wedstrijd die alles in zich had; van kampioensfeestjes tot vliegende keepers en fysiek inspanning; trokken de Friezen aan het langste eind tegen De Reest H1: 12-10.
*De waarschuwing en de schaduw*
In de voorbespreking was captain Mitchell kristalhelder: Joshua de Vries is de man die we moeten hebben. Mitchell nam in eerste instantie zelf de taak op zich om als een schaduw over de topschutter van De Reest heen te hangen. Toch bleek Joshua een glibberige vis; hij zwom op verschillende plekken in het bad en wist ondanks de Drachtster mandekking toch vijf keer het net te vinden.
DraGor begon sterk en leek met een 7-4 voorsprong een rustige avond tegemoet te gaan. Maar in de derde periode kwam de klad erin. De zone op positie 1, 2 en 3 was zo passief dat het leek alsof de verdediging alvast met een schuin oog naar het kampioensfeest van Dames 1 keek. Joshua de Vries rook bloed en strafte elke millimeter ruimte genadeloos af. Voor we het wisten, keken we tegen een 8-9 achterstand aan.
*De zieke backhand en de rijbewijsloze zandhaas*
In de pauze tussen de derde en vierde periode werden de koppen bij elkaar gestoken. Geen paniek, maar erkenning: de zone was te zwak. Conditioneel zit het bij DraGor wel snor, dus het devies was simpel: eigen spel spelen en niet meegaan in het lompe gedrag van de tegenstander.
Dat laatste was makkelijker gezegd dan gedaan. Er werd nogal wat toegelaten door de arbitrage in het midvoor-midachter duel, wat bij Dean Damstra, die nota bene met de griep in zijn lijf speelde en de longen zowat uit zijn lijf hoestte, leidde tot een uitsluiting uit pure frustratie. Toch was Dean van waarde. Met een fabelachtige backhand in de 1e periode en een scherpe intikker bij de tweede p**l (op een afgemeten assist van Mitchell) in de 2e periode moest hij het advies van Magchiel ter harte nemen. โAls je ziek bent, speel je op je best.โ
En dan was daar Lars "Havelte" Peterson Berendsen. Terwijl hij bij zijn baas bij defensie blijkbaar al voor de 54ste keer probeert zijn rijbewijs te halen, heeft hij in het water in ieder geval wel de juiste versnelling gevonden. Hij moest meters maken, zwemmen en bu****en, maar bekroonde zijn doorzettingsvermogen met de bevrijdende 11-9, na zijn theorie examen doelpunt 6-3 in de 2e periode.
*Een tactisch huzarenstukje (met een staartje)*
In de absolute slotfase, bij een 12-9 stand, besloot DraGor het publiek nog รฉรฉn keer te trakteren op wat spektakel. Ondanks dat Maarten Flederus en Dean Damstra naar de kant waren gestuurd, dachten de Friezen: "Laten we Bjorn ook maar mee naar voren sturen voor een overtal." Een tactisch risico dat we normaal alleen bij een 2:00 uur โs nachts-brainstorm in de kantine zien.
De aanval mislukte, waarna Sander van Dongen, de keeper van De Reest, de kans van zijn leven kreeg. Met een verre worp over het hele veld bep**lde hij de eindstand op 12-10. Een doelpunt voor de statistieken en de eer, maar de punten bleven in Drachten.
*Librije en felicitaties*
Met deze overwinning is de boetepot weer een klein beetje gespekt (Dean, we rekenen op je na die uitsluiting in de aanval!), al zal De Librije nog wel even buiten bereik blijven. Na de wedstrijd werd er nog even geproost op het kampioenschap van Dames 1, die voor de wedstrijd hun huldiging hadden. Dames, van harte! Wij hielden de sfeer er op de tribune in ieder geval goed in, ook al was het bedtijd.
Doelpuntenmakers: Mitchell van den Adel (5x), Johan de Haan (3x), Dean Damstra en Lars Peterson Berendsen (beide 2x).
Volgende week, 25 april, staat de laatste kraker op het programma in Apeldoorn tegen Aquapoldro, altijd lastig.. Hopelijk is de griep dan uit de ploeg en het zand uit de motor!
