28/11/2025
Het moet toch niet gekker worden. Hoe langer ik erover nadenk, hoe bozer ik word. Tijdens het opruimen kom ik spullen tegen: bijna tien jaar ondernemen met hart en ziel. Tien jaar waarin ik met volle overtuiging heb gewerkt aan mijn droom om een holistisch centrum te bouwen, een plek waar mentale en fysieke gezondheid samenkomen. Ik maakte een ondernemingsplan dat volledig gericht was op maatschappelijke waarde, precies zoals de gemeente eiste. We stonden klaar om GLI-trajecten op te starten, we draaiden projecten voor de sociale dienst met kwetsbare vrouwen, en we begeleidden jongeren en volwassenen voor wie sporten een medicijn is.
En toch heeft de gemeente Dordrecht ons compleet laten zitten. Ze praten veel, beloven veel, schetsen alles rooskleurig, maar doen uiteindelijk niets. Het is beneden alle peil. Iedereen die mij kent, weet hoe hard ik heb gestreden voor waar ik in geloof. Ja, ik sluit de deuren met opgeheven hoofd, maar nu ik hier aan het opruimen ben, voel ik opnieuw de irritatie over de manier waarop er met mij is omgegaan.
Niemand voelt zich verantwoordelijk, niemand neemt ergens eigenaarschap over. Daarom weiger ik al weken elk gesprek. Mail mij maar, dan staat het tenminste zwart op wit. Ze willen graag met mij praten, maar waarover precies? Ik heb hen 7 november per mail gevraagd eerst onderling te bespreken hoe ze anderhalf jaar lang met mij zijn omgegaan, hun conclusies te delen en met een compensatie te komen voor de schade die ik heb geleden. Geen reactie. Zelfs niet nadat ik dit op het sportondernemersontbijt duidelijk mijn frustraties heb uitgesproken.
Wat kreeg ik wél? Op 18 november een bericht dat ze “snel terugkomen op mijn vraag” en dat ik uit coulance tot 18 december mag opruimen, aangevuld met wat praktische zaken. En daarna een verwijt dat ik niet reageer op hun telefoontjes en mails. Vervelend hè, gemeente?
En alsof dat nog niet genoeg is, wordt er in een volgende mail gedreigd dat als ik niet vóór vanavond 18:00 twee reservesleutels inlever, het slot eruit gehaald wordt op mijn kosten.
Ter informatie: zij zouden de sloten al twaalf maanden geleden vervangen, uit veiligheidsoverwegingen. Dat hebben ze nog steeds niet gedaan. Ik heb het uiteindelijk zelf maar geregeld, en die rekening stuur ik nog op. En bovendien hebben zij zelf een sleutel, want zonder aankondiging stond er hier een werkman binnen, langs het alarm, om een controle uit te voeren. De rekening voor die melding volgt ook.
Dit moest ik even kwijt. Nu kan ik met een opgelucht gevoel het weekend in.
Dankjewel, Gemeente Dordrecht.