https://www.instagram.com/orionheren3/

Rensa Family Orion Volleybal Doetinchem Heren 3, Sportweg 1, Doetinchem (2026)

23/09/2023

Het seizoen is weer begonnen voor dit stelletje fijne knullen met licht chaotische inborst. Om het geheel enige richting te geven kan er gelukkig weer gerekend worden op Autobedrijf Overbeek voor het vervoer naar de uitwedstrijden. Bedankt!

13/03/2022

Sing when you’re winning

Jeej daar zijn we dan weer. Het was ook alweer even geleden en via via vernamen we dat mensen ongerust zijn geworden. Leeft Heren 3 nog? Waar is die bijdehandte PR-chef die er jarenlang een vak van maakt om zijn onvolkomen en die van andere te verdoezelen onder een grote, dikke, fluffy laag van ondoordringbare, ongrijpbare, of onbegrijpbare, satire, veel te veel bijvoeglijke naamwoorden en grootheidswaanzin?

Misschien zou u zelf denken dat wij enkel van ons laten horen wanneer er gewonnen wordt. Alsof wij slechte verliezers zouden zijn? Feit is dat we er zelfs heel goed in zijn, in dat verliezen. Zo wisten we in de laatste weken o.a. 4 punten te versieren voor de Utrechtse mannen van VVU Heren 2. Dit kregen wij voor elkaar door in set 1 t/m 3 bovenmatig veel fouten te maken en door met een wat flegmatieke wedstrijdinstelling voor de dag te komen. In set 4 ging het echter helemaal is doordat o.a. de jongeman met grote hoogte, ene silent-killer-koen plots, in een vlaag van verstandsverbijstering, dacht dat hij de ballen hoog en diep in het veld van de Utrechtse mannen moest slaan.

Dit gebeurde overigens ook nadat de Geestelijk leider een reprimande gaf aan de oudgedienden opdat, “cynische grapjes” maken ze niet ging helpen.

Waarvan akte.

Wat ook niet ging helpen was het, een soort nadoen van, de befaamde charge of the light brigade. Een opvoering die uw lieve jongens en ideale schoonzonen trachten uit te voeren tegen het 3e Heren team van SSS in Barneveld. Nu waren de heren niet ter paard, niet op de krim, was de tegenstander niet Russisch, was het geen 1854 en zijn er geen gedichten overgeschreven. Echter was de uitkomst zo om en nabij hetzelfde. Al zijn er welliswaar geen doden gevallen, maar treurig was het wel. Ook schoot de zware cavalerie, in de vorm van een coachende Gustav (Alex had vakantie), niet te hulp. Daarbij waren de heren in de defense vaak op het verkeerde moment op de verkeerde plek en werd er zo weinig richting bal bewogen dat je zelfs kunt stellen dat er van enige “charge!!!” ook geen sprake was. Het was rondom k*t.

Hoewel the charge of the light brigade een beroemd voorbeeld van de zinloosheid van moed is, kan hier gesteld worden dat het inderdaad zinloos was. Maar zeker niet moedig.
Wat wel moedig was, was het op een woensdagavond uitnodigen van de mannen van Alterno. De achterliggende gedachte hierbij was, dat wij het idee hadden dat de mannen graag doordeweeks spelen. Getuige het feit dat ze zelf iedereen uitnodigen om op een vrijdagavond hun oversized materiaalhok te komen bezoeken, om dan al dan niet de voor 21:00 geplande wedstrijd ergens voorbij 22:00 te laten beginnen.

Aardig dat wij zijn, zorgen wij dus gewoon dat de wedstrijd netjes om 20:00 kon beginnen en er een uitzonderlijk arbitraal duo aangesteld werd. Met uitzonderlijk bedoelen we dan dat de arbitrale heren bij tijd en wijle een beetje warrig voor de dag kwamen. Ware het niet dat met name de Apeldoornse mannen erg “salty” voor de dag kwamen nadat ze geconfronteerd werden met genoemde zaken.

Te stellen valt dat we, wegens een aantal keer samen trainen, de kunst hebben afgekeken van H4. Namelijk het zo lang mogelijk hinderlijk zijn voor een tegenstander om vervolgens op het juiste moment toe te slaan. Tel daarbij op dat het voor de Doetinchemse schoonzonen aanzienlijk makkelijker was om “hun cool” te houden. Wij zijn namelijk niet zo emotioneel, iets wat ons overigens ook vaak opbreekt. Maar dat terzijde.

Al met al kan gezegd worden dat we gedurende een 3 sets durende exercitie, de tegenstander moedwillig hebben neergehaald tot ons niveau, en ze daar hebben gepakt op ervaring. Dat de stand derhalve op 3-0 kwam, was voor de wedergekeerde Geestelijk leider genoeg reden om alle mannen met gemiddelde tot grote hoogte uit het veld te halen en om Gustav voor de bus te gooien en hem zo te kans te bieden om te sterven in het harnas.
Een feit dat zich circa 10 minuten later voltrokken had. Maar, zo meldde de Geestelijk Leider “Lekker boeiend, toch al gewonnen”.
Waarvan akte.

Dat onze eerste overwinning van 2022 stof deed opwaaien hadden wij wel verwacht. Maar dat het zo erg was dat er zelfs bij de tegenstander van afgelopen zaterdag over gepraat werd, was bijzonder. Het feit deed zich voor toen uw favoriete jongens en mannen zich in stationshal de vlinder, in Wageningen lieten zien om daar ten strijde te trekken tegen het vlaggenship van het plaatselijk Scylla.

Blijkbaar had de overwinning van de nr11 op de ranglijst op het veel hogergeplaatste Alterno voor vragen gezorgd. Deze vragen werden alsmaar groter voor de thuisploeg toen de Doetinchemse mannen zich in set 1, in de broekzak lieten ze**en ten gevolge van passend onvermogen en set 2 gebruikten om een soort van snipperdag te nemen. Het is deze set waarin alles samenkwam. En met alles bedoelen wij dan alles wat er mis kon gaan. Om maar direct in te haken op de vraag die eerder die middag op het instagram verhaal gedropt werd. Mocht u het zich afvragen, de vraag was in de basis dus “wat kan er misgaan”. Nou, set 2 dus, dat ging mis. Big time. Het was the charge of the light brigade all over again.

Het was deze set die bij de trouwe aanhangers van uw favoriete mannen, dus bij u, de meeste vragen opriep. Velen van ons kregen meerdere appjes in de trant van “Wat voor trucje hebben jullie uitgehaald in de 2e set?”.

Al deze vragen over ons collectieve epische falen, brengen ons echter op een artistiek kruispunt. Gaan wij, Noord-Koreaans als wij zijn, al ons eigen epische falen ontkennen en inzetten op “Weer een prachtige 3-0 overwinning”, of! Gaan wij uitweiden over de epische comeback die volgde. Daar waar o.a. een zwaar gemummificeerde W***y invloed op had, maar niet mogelijk was geweest zonder, guidance en fysieke aanwezigheid van de Gustav, protector of the realm, libero of dreams, passer der dingen en soms maar niet altijd irriteerder der teamgenoten.

Het is derhalve relatief veilig om te zeggen dat de Gustav zich hiermee kroonde tot MVP in deze “jeugdwedstrijd”, om derhalve het grillige karakter aan te geven. Grillig? Ja, grillig. Met 25-05 smeer krijgen in de 2e set en vervolgens doodleuk met 16-25 de 3e set naar je toe trekken en er uiteindelijk met 23-25 in set 4 en 8-15 in set 5 met 3 punten vandoor gaan en de tegenstander in nog grotere verwarring achterlatende is niet hoe het normaal behoort te gaan. Maar het is wel hoe het ging.
Al met al kunnen we dus prima stellen:
Koekje. Easy win.

Zijn er verder nog noemenswaardige zaken? Ja nou ja, er werd in het nabijgelegen Bennekom nog een snackbar naast de kerk overvallen (want fok Wageningen), daar waar W***y letterlijk tegen de lamp liep, De Kleine Boetoe en Silent Killer Koen zich mietjes toonden door geen tomaat te lusten en onze benjamin, Sem een lekker kindermenuutje bestelde met twee frikandellen en die bovendien compleet, met salade en al (en tomaat) op at. Alle oude mannen trots, die jongen komt er wel.

Gelukkig had iedereen de vettigheid snel genoeg op zodat iedereen in de bus of BMW geladen kon worden om zodoende tijdig terug te kunnen keren in de Doetinchemse sporthal om wat gerstenat te happen en zo te kijken hoe Heren 1 wel een zuivere 3-0 behaalde. Iets wat Heren 2 overigens in een oude Hengelose markthal nog even beter deed. M.a.w. binnen het uur.
Vooralsnog kunnen wij van dergelijke wapenfeiten alleen maar dromen.

Of het fotoshoppen natuurlijk.

05/03/2022

Na al die maanden eindelijk weer een uitwedstrijd. Gelukkig weer medemogelijk gemaakt door onze vervoerssponsor Autobedrijf Overbeek

24/12/2021

Natuurlijk wensen wij jullie, onze vriendjes en met name vriendinnetjes, ook een fijne kerst

Ook namens W***y natuurlijk! (Die toveren we nog wel een keer weer terug.. eventueel)

30/11/2021

Debuut Kansenparelketting levert Heren 3 geen punten op

Je kunt je vast wel iets beters bedenken dan op een druilige koude en vochtige zaterdagavond, in de donkere dagen voor kerst, naar Aalten te moeten afreizen. Echter was het wegens de nieuwe coronamaatregelen die wij hier niet van waardeoordeel gaan voorzien, hoogstwaarschijnlijk de laatste keer dit jaar dat er een wedstrijd gevolleybald kon worden. M.a.w. we gingen dan maar toch.

Aanvankelijk, bij de pré seizoensplanning that is, was het de bedoeling om de uitwedstrijd in Aalten per trein aan te doen. De verbinding Doetinchem de Huet – Aalten is qua trein natuurlijk prima te doen. En dit zou de oudere heren, voorzien van baan-huis-auto en rijbewijs de mogelijkheid geven om zich ongegeneerd vol te laten lopen in de Aaltense sport- danwel schoolkantine. Want u begrijpt dat een bezoek aan Aalten de nodige vloeibare motivatie vergt. Helemaal wanneer het vlaggenschip van de plaatselijke volleybal vereniging, na een kleine leegloop en terugtrekking uit de 1ste divisie, gewoon weer decent de 2e plek bekleed in de 2e divisie (Al zij het op gepaste afstand van onze vrienden van het gevleugelde paard). Iets waar de Doetinchemse Heren momenteel enkel van zouden kunnen dromen.

Nu dromen wij natuurlijk nooit van 2e plaatsen. Dat zou niet in lijn liggen met de ambitie. Doch is de 2e plek mentaal aanzienlijk beter te verteren dan de 11e, zoals u zich zou kunnen voorstellen. Well anyway. De schade van voorgaande wedstrijd was opgenomen: W***y is voorlopig weer even uitgeschakeld, de winningstreak (2 wedstrijden is gewoon een streak mensen) was weer naar de uien en nu stond dus de wedstrijd tegen Bovo, met oud Orion speler en tevens “Aannaai fenomeen” R. Jansen in de gelederen, op het programma. Je kunt het je beter voorstellen.

Toch zagen de Doetinchemmers kansen. Silent Killer Koen etaleerde de gehele week al grote hoogte en stond alles en iedereen aan puin te slaan op de training, de Kapitein boekte zijn gebruikelijke progressie in de training door van “Moeizaam en super k*t” op de maandag, via “Moeizaam en k*t” op de woensdag op te schalen naar “Moeizaam en erg matig” op de donderdag. Daarnaast stond er een andere hoopvolle gebeurtenis op de planning voor de zaterdag. Door het ontbreken van W***y als f***e minder ervaren spelverdeler bracht dit de mogelijkheid tot het invliegen van Heren 4 spelverdeler en “Maatje der maatjes” Jelmer “Kansenparelketting” Clephas. De aanwezigheid van deze vrolijke besnorde verschijning zou de benodigde verlichting brengen in de donkere dagen voor kerst. Zo dachten de geleerden.

Dit mogelijke debuut zou nog even wennen worden voor de Kansenparelketting. Zo bleek in de communicatie voor de wedstrijd. Daar waar de Kapitein, als Kapitein zijnde zijn maatje der maatjes had geïnformeerd over het vertrek schema middels het volgende bericht:

“Maatje der maatjes!
Nu het ernaar uitziet dat wij morgen toch nog naar Aalten mogen van Ome Hugo en Ome Mark, wil ik jou bij deze informeren dat het ons voornemen is om morgen om 16:15 (dat is kwart over bier exact) te vertrekken vanaf de sporthal. Gewoon met de auto.. want treinen richting Duitsland vertrouwen wij niet”

Dit leek allemaal in kannen en kruiken. Echter toen alle chauffeurs, te weten: De Pasmeneer (man met baan, huurhuis & BMW), De Kapitein (man met baan, tussenwoning & Abarth 500) en Gustav (man met baan, 2-onder-1-kap-woning & Seat),(Ziet u een trend? Wij wel..) en overige spelers stonden te wachten bij de sporthal. Ontbrak er nog één iemand. U kent het wel, de kansenparél. Nadat de mannen klaar waren met bedenken hoe ze de dicht bijstaande auto van een dames 1 speelster op kratjes zouden kunnen zetten, besloten ze naar enige tijd toch maar eens te informeren waar de minst ervaren spelverdeler uithing.

Deze bleek dus al onderweg naar de “Bijna-grensplaats” Aalten omdat hij nog andere verplichtingen had eerder die dag. Dit was dan weer gecommuniceerd met de Geestelijk leider. Die trouwens ook rechtstreeks reedt en zodoende de heren bij de sporthal niet geïnformeerd had. Terwijl Gustav nog stond te foeteren over waarom hij dan in godsnaam met de auto was, speerden de Pasmeneer en de Kapitein reeds met gemiddeld 2,5 man in de auto (de achterbank is om je jas op te leggen, u kent het wel) de parkeerplaats af richting snelweg. Om enige tijd later in Aalten te arriveren. Daar waar Gustav geconfronteerd werd met het feit dat hij nog vergeten was z’n qr code app op z’n nieuwe telefoon te installeren. Gelukkig was deze technische hiaat snel verholpen zodat iedereen door kan naar de koffie. Waarvan Gustav scherp opmerkte dat het niet duur was. “Daar is vast een goede reden voor” zo merkte iemand op. Toen Gustav de 1ste slok genomen had kon hij deze verwachting ondersteunen met ervaring.

Ondertussen was iedereen binnengedruppeld en breidde ook de technische staff van Heren 3 zich uit tot epische proporties. De Grote Boetoe kwam ons vereren als zijnde assistent-coach. Jaapio kwam aanvankelijk enkel naar Aalten om te kijken naar de wedstrijd. Echter is men in Aalten vergevorderd in hun efforts om mensen te ontmoedigen om te komen kijken. De sfeerloze schoolkantine waaruit normaliter, onder genot van een groene rakker, via een glazen wand naar de verrichtingen in de zaal gekeken kan worden was dusdanig ingericht (schermen voor de ramen) dat ook dit onmogelijk was. Jaapio werd derhalve ter plekke gepromoveerd tot verzorger en W***y mocht op de bank plaatsnemen als zijnde Foster Parents kindje.

Al met al kunnen we over de wedstrijd wederom kort zijn. De grote technische staff werd in ieder geval, door de ietwat warrige, wedstrijdleiding getrakteerd op de nodige sancties. De “Grote Boetoe” kreeg na 14 punten geel (na overigens een zeer terechte en beheerste opmerking). Wij houden Gustav verantwoordelijk voor deze sanctie. Because reasons. Verder ontsnapte de Kapitein aan een sanctie toen hij suggereerde dat iemand een ontzettend fallus vormig geslachtsdeel was. De Geestelijk leider ontsnapte niet aan een sanctie toen hij suggereerde dat de manier waarop het arbitrale duo acteerde niet in ons voordeel was. Daarna werd de Geestelijk Leider ook nog getrakteerd op een acute blessure waardoor onze redder in nood hinkelend het veld moest verlaten. Verder kunnen we dus wel stellen dat de gehele avond niet in ons voordeel was. Daar de Aaltense opponent bovendien ook weinig toegaf en we dus mogen stellen dat het statistische krachtsverschil op de ranglijst ook in de zaal geëtaleerd werd.

Gelukkig leverde deze wedstrijd wel een hoop content op. Na wat bewijs m.b.t. een aantal situaties hebben wij nu ook het debuut van de Kansenparelketting op film. Waarbij hij ook een bal kopt, onder commentaar van Jaapio “Jelmer, je voorhoofd”. Tot slot van rekening deed de Kansenparelketting zelfs nog een “Teun Trucje”. Wat zoveel inhoudt als dat het lijdend voorwerp als achterspeler aan het net een bal aanvalt of doortikt en vervolgens weer droog terugloopt om in het achterveld te gaan verdedigen.

Als klap op de vuurpijl deed Jurre (ook wel “GODVERDOMME WASSINK”) in exact dezelfde rally een “Reversed Teun Trucje”. Wat zoveel inhoudt als dat de Wassink in kwestie als “voorspelende” passer-loper de servepass bracht en zich vervolgens op middenachter achter de brede rug van de Kapitein (de “achterspelende” passer-loper) verschool om zo buiten schot te blijven. Zodat de “voorspelende” passer-loper van de opponent, u weet, die ene die een set daarvoor als “fallus vormig geslachtsdeel” geduid werd, vrij kon inbeuken op de plek waar de Wassink in kwestie eigenlijk had moeten verdedigen.

Verder werd er nog even “niet zo stiekem” gedanst en moest de Pasman naderhand getroost worden vanwege zijn stuitende onkunde na een avond vol blokkades. Blokkades tegen wel te verstaan. Daarnaast werd er, zoals het hoort na een 4-0 smeerpartij, de gehele “sad noises” muzieklijst bij eenieder door de strot gedrukt voordat de heren haastig richting hun comfort food vertrokken. Iets waarin De Pasmeneer (met BMW) er aanvankelijk met de winst vandoor leek te gaan, door net eerder bij restaurant de Gouden Boog te arriveren. Waar De Kapitein (met Abarth 500 en Titanium bijrijder en kansrijke achterbank) hem echter nog de loef afstak door als een echte Italiaan voor te dringen bij het voedsel.
Waarna er tijdens het eten nog even rustig de tijd genomen werd voor het beschrijven van het gebrek aan IQ-punten bij de gemiddelde McDriveganger, er gescholden werd op die twee mutsen in de Volvo van hun vader die verdomme gewoon de lichten uit moeten doen, voordat er plannen gemaakt werden voor de rest van de avond.

Waarbij de keuzes van sommigen aanzienlijk beter waren dan bij anderen. I rest my case Pasmeneer.

Maar hoe nu verder horen we u denken? Vinden jullie het niet erg dat de amateursport weer eens genadeloos getroffen wordt met cojonamaatregelen die wij niet van waardeoordeel gaan voorzien?

Om heel eerlijk te zijn, komt het ons eigenlijk niet zo verkeerd uit. Daar waar naast de al geblesseerde W***y, ook de Geestelijk Leider enige tijd uitgeschakeld is, wij daarnaast toch al geen zin hadden in de thuiswedstrijd tegen Dios. Komt er nu bovendien ruimte komt voor een interne Orion competitie met allerlei gare disciplines (zaterdagnacht ideeën zijn de beste ideeën) wellicht aangevuld met een Pubquiz compleet vormgegeven door ons en dus hilarisch.

Bovendien is december de maand waarin a) Halo Infinite uitkomt (Hyped Kapitein noises), b) Destiny 2 een midseason update krijgt (Silent Happy Henk noises), c) zelfs fakking Minecraft een update krijgt (Happy broer noises) en d) Dead by daylight gratis beschikbaar wordt bij Epic Games (Sad Nemmo noises).
Al met al, het gaat dus weer hilarisch gezellig worden in de Discord omdat iedereen weer alle tijd van de wereld heeft.

U gaat ongetwijfeld van ons horen, we hebben immers nog genoeg content!

22/11/2021

Heren 3 fokt het op

Het was een moeizame dag voor uw helden in het oranje. Daar waar de dag niet anders dan anders begon, u weet: rond 10en uit bed rollen, ontbijten, met een bakkie pleur op de bank rustig nadenken over de wedstrijd van de dag. Werd dit gebruik plots verstoord toen er om 10:55 een appje van de Geestelijk Leider verscheen op de groepsapp. “We moeten fluiten om 11 uur. Wie is voor ingepland?”

Voor wie er al dacht dat dit de voortekenen waren voor een organisatorische f**k up van epische proporties kreeg dit bevestigd doordat de Kapitein binnen de minuut antwoordde met een “Oh jee”. Even later volgde, de andere oudgediende, Gustav met het zeer begrijpelijke “ik word net wakker man”. De communicatie die vervolgens volgt is relatief kort. Er worden vrij weinig woorden vuilgemaakt aan hoe dit heeft kunnen gebeuren in de, normaliter snaarstrakke, heren 3 organisatie. Dat dit aan de focus van de Pasmeneer en de Kapitein ontglipt is, is al wonderbaarlijk ansich. Dat Gustav, chaoot van beroep, later te kennen gaf afgelopen week wel eens de gedachte gehad heeft dat het wellicht wel weer eens tijd werd dat Heren 3 wedstrijden moest fluiten, was wellicht nog wel wonderbaarlijker. Dat dit vervolgens uit het RAM-geheugen van de beste man ontsnapt is verbaasd dan weer niemand.

Feit is wel dat er gefaald was, echter was de ad-hoc respons on point en in circa één kwartier stonden De kleine Boetoe, Gustav, De Pasmeneer en De Kapitein, als dichts bij de hal wonende spelers in de sporthal met een fluitje. Daar waar er na het zeer terechte “mea culpa” er met een out of bed kapsel, alsnog werd voldaan aan de arbitrale verplichtingen. Daar waar Heren 3 tevens de mogelijkheid had om de wedstrijden van “hun” Meisjes A2 en B3 te kunnen beïnvloeden. De netgenoemde meisjes teams uit de Orion Jeugd hebben namelijk sinds dit seizoen de twijfelachtige eer om training te krijgen van uw favoriete jongens en mannen. Daar waar Heren 3 weer in zet op verdere bonding met de vereniging en ook op de woensdagtrainingen van de meisjes veelvuldig strooit met bijnamen. Waaraan wij toch vrij sterk merken dat de Heren en Jongens zich best vermaken met het training geven aan “Trui” en consorten.

Helaas bleef het niet bij de planning technische f**k up van de Heren. Nadat met name de vedettes elkaar tijdens de koffie hadden beticht van wie er nou de grootste autist was, was het tijd voor de wedstrijd tegen het 3e Heren team van Dynamo. Het zou namelijk een behoorlijke Orion – Dynamo dag worden (al ging de wedstrijd van Heren 2 vanwege cojona perikelen niet door) en vooraf heerste er niet echt een idee bij de Doetinchemse mannen over de exacte samenstelling van de Apeldoornse opponent. Power volleybal werd verwacht, maar in hoeverre het een samenstelling van blinde paarden werd, zoals de ervaring van een jaar eerder was, was maar de vraag.

Over de wedstrijd kunnen we verder kort zijn. Zoals De Kapitein naderhand nog uitlegde aan het arbitrale duo, dat wanneer je de 20 punten per set niet haalt, je eigenlijk niet hebt meegedaan. Kon er dus gesteld worden dat Heren 3 niet gespeeld had. Ondanks dat de Heren ogenschijnlijk weinig last leken te hebben van de rommelige voorbereiding, speelde dat geen parten. Er kan wel gesteld worden dat het er deze zaterdag ff niet in zat. De felheid van een week eerder kon maar sporadisch gebracht worden maar bovenal moesten de Doetinchemse jongens simpelweg hun meerdere erkennen in de kwalitatief veel sterkere tegenstander.
Zoals het in vakjargon heet, was Dynamo simpelweg een maat(je) te groot. Enkel in set 3 kon het 3e Heren team van ons aller Orion de gasten aan het begin van de set enigszins nerveus maken, maar ook dat werd in het middendeel van de set snel onschadelijk gemaakt door de Apeldoornse reserves der reserves(waarvan wij niet zo goed begrijpen dat ze de ranglijst niet aanvoeren). Tot overmaat van ramp probeerde W***y weer een schwalbe te maken, maar faalde hier opzichtig in door zichzelf daadwerkelijk weer te blesseren aan dezelfde knie als voorheen.

Zodoende eindigde de wedstrijd in een “0-4 kontje” en weer een spelverdeler minder. Dat er dankzij “De broer” een mooie 1080p60fps livestream was ingericht, mét special effects als tüüters en explosies én bezielend commentaar van Heren 4 deed hier helaas niets aan af.

Er kan gesteld worden dat het niveau dat geëtaleerd werd niet allemaal even best was, echter was dit ook grotendeels de verdienste van de opponent. En ach, het kan verkeren dat het eens niet wil lukken, progressie is immers zelden een rechte lijn naar boven. Daarnaast was dit een mooie indicatie van de punten waarop wij als team nog te kort komen. Om met de woorden van Gustav te spreken.

Was het dan allemaal komkommer en kwel? (Standaard grapje, a.u.b. niet om lachen) Néh: Dat de wedstrijd van Heren 2 niet doorging had onverwacht het voordeel dat we eens als team de kantine in konden na de wedstrijd. Dat duurde niet lang, aangezien de wedstrijd van Dames 1 ook al niet doorging werd er plots het “nu we er toch zijn” plan opgevat om een extra wedstrijdje te organiseren voordat Heren 1 de zaal zou opeisen.

Wat resulteerde was een soort all-star wedstrijd met de jongens en meisjes van H2/3/4 en D1/2. Daar waar immers ook vermakelijk met een biertje naar gekeken kon worden. Het lijkt er soms wel op alsof we het ook gewoon wel leuk vinden, dat volleyballen. Dit alles met in acht name van de geldende maatregelen. Dus er werd op tijd gestopt om nog een beetje zuivere zuiptijd in de kantine over te houden. Waar later de kater van de wedstrijd in huize Kapitein (de leidinggevende was namelijk niet thuis) verder werd weggewerkt met wat gerstenat, pizza en digitale gezelschapspellen (Gustav had de Nintendo Switch meegenomen). Of zoals de Pasmeneer meermaals luidkeels liet weten.

“WAT EEN ONTZETTEND K*T SPEL IS HET OOK”.

Volgende keer weer beter mensen, volgende keer weer beter.

20/11/2021

Vandaag weer schwalbe's met W***y?

Gaat het om 15:00 zien op de livestream met special effects (dank aan DeBroerContentBV):
https://youtu.be/R5UZvgnI6Qk

18/11/2021

Heren 3 ambieert topdivisie niveau

Het was weer een bewogen week voor uw favoriete jongens en mannen van het 3e herenteam van ons aller Orion. Met de 3-2 overwinning in UUUUUUUUUUU en de grootste terugkeer van de Geestelijk leider als volleyballer werd er ontspannen doch geconcentreerd toegewerkt naar de zaterdagse wedstrijd tegen Scylla. Wij begrijpen dat de toevoeging “zaterdagse” hierin insinueert dat wij ook doordeweekse wedstrijden hebben.

Gelukkig hebben we Alterno uit al gehad dus die ellende zal ons niet nog eens ten deel vallen. U weet, K*t schuur, k*t koffie, k*t vrijdagavond, tomahawks op de Alternohal (we kunnen het niet vaak genoeg zeggen. Of valt dit misschien onder de noemer, “aanzetten tot zinvol geweld”?). Well anyway, aangezien die dosis ellende ons verder bespaard blijft moest Ome Mark, u weet, die knakker in dat torentje, zich weer opwerpen als beschermheer om te voorkomen dat de jongens in Witte Hemden weer blootgesteld zouden worden aan de grote hoeveelheid uitzinnige fans en aandacht van vrouwelijk schoon die de Heren nou eenmaal logischerwijs ten deel valt na een wedstrijd.

M.a.w. iedereen om 6 uur de zaal uit en op****en. Tel daarbij op dat voorafgaand aan de wedstrijd, onze ervaren spelverdeler, ogenschijnlijk rustig, maar ietwat traag kwam aanwandelen en zich meldde bij de huisfysio Gustav. U weet, huisfysio Gustav is tevens de bijnabuurman van de Kapitein en tevens ook parttime libero en parttime luchtalarm. Sem, u weet, de ervaren spelverdeler, begon droogjes te vertellen over dat zijn enkel pijn deed omdat deze tijdens gym was dubbelgeklapt en dat dat was gebeurd tijdens het polsstokhoog springen. De snelheid en toon waarmee het nieuws van dit onheil en de ietwat bijzondere toedracht zich opvolgde was genoeg voor de Pasmeneer om de “Wait! Hold up!” te gooien en een time-out aan te vragen.

Gelukkig werd de dreigende catastrofe direct voorkomen toen iedereen kon toezien hoe de 15-jarige jongeman gewoon op z’n gekwetste enkel kon hinkelen zonder dat hij in z’n gezicht ook maar een spier vertrok. Sem geeft namelijk geen neuk. Ondertussen verzamelden de oude mannen alle tape die ze in hun handen konden krijgen om zo doende de hoop in bange dagen zo goed mogelijk voor de dag te kunnen krijgen. De tegenstander van de dag was namelijk Scylla en die stonden immers binnen schootsafstand.

Bij de tegenstander werd al de scheidsrechter van vorige week herkend. Die kwam zich al excuseren voor zijn aanwezigheid en legde uit dat hij inmiddels eigenlijk bij het 2e speelt en dat hij hier helemaal geen zin in had, hij was immers op leeftijd, maar blijkbaar hadden ze hem weer nodig. In de rijke volleybal historie van een aantal heren 3 spelers werd de man namelijk herkend als de begenadigd middenspeler van Scylla 1. Later in de wedstrijd werd duidelijk dat de Geestelijk leider niet de enige veertiger was die nog wat noten op zijn zang had. Maar dat is voor later.
De wedstrijd ansich kon ditmaal eindelijk eens beginnen met muzikale ondersteuning. Het scheelde namelijk dat ervoor de tijd maar twee wedstrijden gespeeld werden die nagenoeg op hetzelfde moment klaar waren. Dat Dames 4 vervolgens weer eens meende om een snelle warming-up te doen, wat de zuivere beukmuziektijd ernstig verkortte was dan weer een smetje op het geheel.

Het andere smetje was dat uw favoriete heren zelf ook nog niet door leken te hebben dat de wedstrijd inmiddels begonnen was. Derhalve was men in set 1 allesbehalve bij de les. Daar waar de Kapitein wellicht nog steeds met zijn hoofd bij het feit was dat hij voor het eerst in 8 jaar topsporthal, tijdens het inslaan een bal via de vloer de tribune op gerost had en waren de andere jongens met hun hoofd bij… ach geen idee wat die gasten denken eigenlijk. Derhalve was de 1ste set door voordat men er erg in had. Scylla leverede stevige servicedruk en de Doetinchemse jongens deden van alles fout. Het ging van kwaad toch erger en aan Doetinchemse zijde begonnen sommigen zich wellicht af te vragen of het vandaag weer zo’n soort dag zou worden.

De in de basis startende W***y zag het zelfs niet meer zitten trachtte zich dood te lopen op de borstkas van de Kapitein. Die onder het mom van "Nu ik er toch ben" besloot om op middenachter een overname set naar de buitenkant te smijten. De vedette keek enkel met verbazing om zich heen toen hij licht contact met een medespeler voelde en vervolgens W***y, al grijpend naar z'n kniebrace over de grond zag rollen. Zelf de scheidsrechter beoordeelde dit als een Schwalbe en kende het punt toe aan Scylla. Met dit voorval en 17-25 voor de uitploeg leek het dus een nare middag te worden.

Niets bleek minder waard. In set 2 kwam het 3e team van ons aller Orion plotseling op dreef en werd er gedurende een 3 sets durende theatervoorstelling een heel ander niveau geëtaleerd dan even daarvoor. Sommigen kregen een déjà vu naar enkele seizoenen eerder, waarin Heren 3 ook heerste met onvervalst Serve & block volleybal. Niet in de laatste plaats omdat niet alleen set 2 resulteerde in een afgetekende overwinning (25-15) maar ook set 3 en 4 (beide 25-13). Daar waar met name op de serve van Titanium Twan en op die van Sem (daar waar op dat moment de Geestelijk leider, Titanium Twan en De Kapitein vrijwel alles ter hoogte van het net tegenhielden) stevig werd uitgehaald.

Naderhand zette dit de heren wel aan het denken. Wat moet je nou eigenlijk met zo’n uitslag? Aan de ene kant was het een hele dikke overwinning alleen dan zonder het maximale puntenaantal. Wat zou het toch fijn zijn als je een soort joker kan inzetten voor als je één set ff niet zo lekker speelt.

Toen ongeveer de halve H3 selectie bij Heren 2 aan de kant stond voor het geval van calamiteiten. Viel het kwartje. Daar waar de vrienden van de 2e om en nabij één zelfde soort wedstrijdverloop zagen. Één set ruim aan de zak krijgen en de rest redelijk eenvoudig winnen (al waren de verschillen hier minder groot). Echter ging Heren 2 er dus wel met de volle buit vandoor.

De Topdivisie, qua concentratiespanningsboog zijn we er klaar voor!

Rensa Family Orion Volleybal Doetinchem Heren 3

23/09/2023

13/03/2022

05/03/2022

24/12/2021

30/11/2021

22/11/2021

20/11/2021

18/11/2021

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type