17/04/2026
Na een lange tijd weer een Egel en Mol verhaal
© tekst: Maaike Fluitsma © tekening: Lucy de Graaf
Nieuwe oude schatten
Egel trekt een la open. Hij rommelt tussen de spullen en schuift de la weer dicht. Hij kijkt achter deurtjes in de kast, onder tafel, op de vensterbank, naast de gordijnen en voor de kachel.
‘Wat doe je toch?’ vraagt Mol.
‘Ik ben iets kwijt.’
‘Wat dan?’
‘Dat weet ik pas als ik het vind,’ zegt Egel.
‘Ligt het soms buiten?’ vraagt Mol.
‘Ja!’ roept Egel. ‘Misschien wel.’
Samen zoeken ze rondom het huis, maar vinden niet wat Egel kwijt is.
‘Ligt het soms in de grond?’ vraagt Mol.
‘Ja!’ roept Egel. ‘Misschien wel.’
Mol schuift haar timmerspullen en planken opzij en begint meteen te graven. Haar kontje steekt nog in de lucht als ze weer boven komt. ‘Is het dit?’ In haar p**t houdt ze een roestige schroef.
Egel denkt na en schudt zijn kop. ‘Misschien ligt het meer naar links.’
Mol verdwijnt nu helemaal in de grond. Wat later komt ze boven met in haar p**t een gouden knoop.
‘Dat is het ook niet. Misschien ligt het meer naar rechts.’
Mol graaft een gang naar rechts. Daarna een gang omlaag, omhoog, naar links en dan weer naar rechts. Elke keer komt ze boven met nieuwe oude spullen. Een muntje, een modderige bladzijde van een boek, een kraal, een schelp, een ring, een stukje spiegel en nog veel meer. Maar het is nog steeds niet wat Egel kwijt is. Tot Mol het opgeeft.
‘Ik stop met zoeken naar schatten in de grond,’ zegt ze.
Egel springt op. ‘Dát was het!’
‘Wat?’ vraagt Mol verbaasd.’
‘Mijn idee. Om te zoeken naar schatten in de grond. Dát idee was ik kwijt.’
‘Dan hebben we niet alleen je idee gevonden,’ jubelt Mol, ‘maar ook al heel veel nieuwe, oude schatten.’
