Yougo.nu

25/02/2026

Wat wil er

Op dit moment in ieder geval niet wat ík wil. Ik heb te lang op mijn tenen gelopen; het elastiekje heeft te lang onder spanning gestaan. Daardoor is mijn hoofd in een soort chaos beland. Of misschien beter gezegd: in een zwart g*t. Ik stond altijd al bekend als licht chaotisch, maar dit is een compleet nieuw level.
Dingen die normaal gesproken vanzelf gaan — een koffer inpakken, een mailtje sturen, een boodschappenlijst maken — voelen nu soms als hogere wiskunde. Op slechte dagen weet ik halverwege niet eens meer waar ik mee bezig was. Dan sta ik ergens in huis en vraag ik me af wat ik daar eigenlijk kwam doen. Of ik vind mijn portemonnee terug in de koelkast. Het toppunt was toen ik de hond ging uitlaten… zonder hond. Ja echt: met riem en al het park in, om daar pas te ontdekken dat ik iets miste. Dat was het moment dat ik in de slappe lach schoot. Wat kun je anders?
In een boek dat ik las, stond een zin die bleef hangen: “Vraag je niet af wat jij wil, maar wat er wil.” Ik ben iemand die graag controle houdt, die dingen naar haar hand wil zetten. Maar nu die controle ver te zoeken is, probeer ik me juist te richten op wat er wíl gebeuren, in plaats van wat ik vind dat er moet gebeuren. Want duidelijk is dat het laatste vooral frustratie oplevert.
Zoals vandaag, op mijn vrije dag. Ik had bedacht dat ik — nu ik eindelijk weer wat energie heb — fanatiek 5 kilometer zou gaan hardlopen. Maar mijn dochter vroeg of ze mee mocht op de fiets. En fanatiek sporten… dat zit niet bepaald in haar genen. Dus vroeg ik me af: wat wil er? En ineens voelde het logisch: een intervaltraining van bankje naar bankje is óók goed. En eigenlijk veel gezelliger.
Mijn dochter pakte enthousiast drinken en lekkers in, inclusief een banaan voor mama. Op de vier bankjes die volgden, genoot ik van de zon. Ik realiseerde me dat ik dit in mijn eentje voorbij was gerend. Met muziek in mijn oren had ik de vogels niet gehoord, die vandaag extra enthousiast leken te fluiten — alsof zij ook toe zijn aan de lente. Het was niet wat ik van plan was, maar eigenlijk was het precies wat ik nodig had.
Meebewegen in plaats van tegenstribbelen.
En ja, er zijn ook dagen waarop er helemaal níets wil. Dan zit er niets anders op dan te gaan slapen en morgen opnieuw te proberen. Maar één ding leer ik de laatste tijd: verzet levert vooral frustratie op. Dus blijf ik mezelf afvragen wat er wil — en probeer ik me daarop af te stemmen. Gelukkig gaat dat steeds beter.

01/01/2026

Waarom het zo moeilijk is om voor jezelf te kiezen?

Vandaag luisterde ik naar een podcast van dr. Betsy Grunch. Ze vertelde veel waardevolle dingen, maar één opmerking bleef bij mij hangen: “Als ik tijd voor mezelf nam, voelde het alsof ik tijd van iemand anders afpakte.”
Die zin raakte me. Want ik zie het zo vaak om me heen — vooral bij moeders. Vrouwen die met alle liefde van de wereld klaarstaan voor hun kinderen, hun gezin, hun werk. Die rennen, zorgen, regelen… en ondertussen langzaam leeglopen. Niet omdat ze niet weten dat zelfzorg belangrijk is, maar omdat het voelt alsof tijd voor jezelf automatisch betekent dat je iemand anders tekortdoet.
En eerlijk? Dat herken ik ook. Ondanks dat ik in de loop der jaren heb geleerd om mijn grenzen beter te bewaken, blijft er soms dat knagende schuldgevoel. Alsof kiezen voor mezelf betekent dat ik iemand anders iets ontneem. Terwijl ik rationeel allang begrijp dat het precies andersom werkt.
Het is hetzelfde principe als in een vliegtuig: eerst je eigen zuurstofmasker opzetten. Niet omdat je egoïstisch bent, maar omdat je simpelweg niemand kunt helpen als je zelf geen lucht meer hebt. Toch voelt het in het dagelijks leven vaak minder logisch. Tijd is immers schaars. Tijd die je aan jezelf besteedt, kun je maar één keer uitgeven — en dus niet aan de ander.
Maar wat we zo makkelijk vergeten, is dat de ander weinig heeft aan de uitgebluste, oververmoeide, geïrriteerde versie van onszelf. De versie die al veel te lang over haar grenzen is gegaan. Op de korte termijn lijkt het misschien alsof je iets ‘goedmaakt’ door jezelf weg te cijferen. Maar op de lange termijn verlies je jezelf — en daarmee ook de energie, liefde en aandacht die je juist zo graag wilt geven.
Misschien is dat wel de kern: Voor jezelf kiezen is geen daad van egoïsme, maar een investering in de lange termijn — voor jou én voor de mensen die je liefhebt.
En toch blijft het moeilijk. Omdat liefde soms voelt als geven, geven, geven. Maar echte liefde — ook voor jezelf — gaat over balans. Over durven ontvangen. Over ruimte maken om op te laden, zodat je vanuit rust en kracht kunt blijven geven.
Misschien is het tijd dat we dat schuldgevoel eens wat minder serieus nemen. En onszelf wat meer.

04/12/2025

Een nieuw avontuur: Yougo!

Spannend vind ik het zeker, maar ik ga het nu écht doen: het opzetten van mijn eigen bedrijf Yougo. Al tien jaar loop ik rond met ideeën om een coaching- en cursusbedrijf te starten voor persoonlijke groei en ontwikkeling. En nu is het zover – stap voor stap zet ik dit avontuur in gang.

Het onderwijs laat ik voorlopig niet los, want daar heb ik het nog steeds ontzettend naar mijn zin. Je zult mij dus ook gewoon nog voor de klas vinden. Maar mijn échte passie ligt in het begeleiden en coachen van mensen, en dat wil ik nu verder uitbreiden.

Op dit moment ben ik druk bezig met het ontwikkelen van mijn eigen website. Binnenkort gaat deze live – een spannende mijlpaal waar ik enorm naar uitkijk!

Yougo staat voor groeien, ontdekken en jezelf uitdagen. Ik nodig je van harte uit om samen met mij deze reis te maken en het beste uit jezelf te halen.

08/11/2025

02/01/2014

In in 2014 jezelf opnieuw uitvinden. Yes na 32 jaar ben ik eindelijk in (-;

25/10/2013

En ook over de site ben ik nu helemaal tevreden, kijk op www.yougo.nu !!!!!!!!!!!

HomeVoor mensen die zich willen ontwikkelen!Welkom op de website van YouGo. Wij zijn een bedrijf dat er op gericht is mensen en bedrijven te ondersteunen om hun eigen weg te vinden.Wij hebben niet de antwoorden, maar willen je wel graag ondersteunen in het zoeken van je eigen antwoorden!Al onze coac...