21/03/2022
Het leed dat motorcrossen heet.
20-3-2022 eerste clubcross 2022.
Eindelijk is het dan zo ver! De eerste clubcross gaat vandaag van start! Wat hebben de mannen er veel zin in. Ze hebben afgelopen 2 jaar bijna alleen maar kunnen trainen dus ze zijn hier echt aan toe. De trainingsrondes verlopen vlotjes en vol goede moed beginnen ze aan hun 1e clubcross avontuur.
De mannen hebben beide een beetje moeite met de starthekken, teveel grip van de mat is even wennen want tijdens de training starten ze meestal in het zand.
Jayden start dan ook de eerste ronde niet zo goed. Hij staat iets te ver naar voren waardoor het starthek op zijn wiel beland, als Jayden dan naar voren rijdt, rijd hij zijn kap kapot, en ook het hek is ontwricht. Nog een poging dan maar, maar omdat Jayden boos is door hetgeen hiervoor gebeurde geeft hij iets teveel gas en rijdt hij met een wheelie weg. Hij weet zich goed te herpakken en pakt zijn plekje al snel weer terug in de eerste meters. Als ik naar de andere kant van de baan loop, loopt net de EHBO naar de baan en ik had al een vermoeden dat dit om Jayden ging, en jawel, hij lag al onderuit. Hij werd naar buiten geduwd de wand in waardoor de motor onder zijn kont vandaan ging. Last van zijn rug maar gelukkig geen EHBO nodig en weer opgestapt. Hij rijd pittig deze ronde, een beetje gefrustreerd dat kun je wel zien.
Damiën start de eerste ronde rustig, ook met de reden dat de grip op de starthekken net iets te veel is. Hij weet het gas in het eerste stuk wel lekker open te trekken en komt vlot op gang. Ik heb Damiën afgelopen jaren niet veel zien rijden ivm de Coronamaatregelen op de baan en ik zie een flinke verbetering in zijn rijden. Hij rijdt vlotter, actiever, lijkt wat meer vertrouwen te hebben en heeft wat meer feeling met zijn motor. Al met al eigenlijk een goede ronde met weinig bijzonderheden.
Jayden zijn 2e ronde is op zich een prima ronde. Lekker vlot rijden en in de laatste rondjes een kleine strijd om een plekje. Hij weet in het ena laatste rondje dit plekje te veroveren (Op het lange stuk, net na het stoppen van het filmpje) en omdat hij niet van plan is dit plekje weer af te geven gaat hij nog wat harder rijden. Ik zie dit gebeuren en omdat ik sta te kijken als moeder (een held op sokken) spreek ik nog uit...... ''Ik ben blij dat dit het laatste rondje is, want hij rijdt veel te agressief'' En jawel.... net voor een bultje gebeurd er iets, niet helemaal duidelijk wat precies, waardoor Jayden van zijn motor afgeslingerd werd. Het is van een afstand even twijfelachtig wat er nu precies gebeurde en hoe het met hem gaat, maar Jayden stapt weer op en dat lijkt meestal een goed teken. Hij rijd dan ook het laatste rondje uit, en komt rijdend over de finish. Omdat Damiën meteen hierna moet rijden is Tjark al bezig met de boel voor Damiën klaar maken. Hij ziet Jayden aankomen rijden, maar Jayden hangt een beetje over de motor heen. Afstappen gaat met moeite en als hij gaat zitten zakt hij eigenlijk een beetje weg. De EHBO is er snel bij en hier wordt al snel besloten dat de dokterspost ingeschakeld moet om beschadigingen in zijn hoofd uit te sluiten. Jayden is suf en niet alert. Er wordt besloten om een ambulance (met spoed) te laten komen omdat het niet verstandig is hem zittend te vervoeren. Jayden word in een vacuüm matras ingepakt en moet ter controle mee naar het ziekenhuis.
Damiën zijn 2e ronde is door hetgeen hierboven beschreven een beetje aan ons voorbij gegaan. Hij moest starten zonder zijn steun en toeverlaat (Tjark) Hij had wel door dat er iets met zijn broertje was, maar niet wat er precies aan de hand was omdat hij al moest rijden. Hij zag Tjark, mij en Jayden wel samen met de EHBO naar binnen gaan. Dit heeft ervoor gezorgd dat hij er met zijn koppie niet helemaal bij was. Dit was terug te zien in zijn rijden.
De ambulance reed pittig door, met toeters en bellen. Jayden bleef suf maar wel aanspreekbaar. Er is even sprake van een scan van hoofd en rug maar omdat Jayden nergens pijn aan geeft word dit even uitgesteld. Hij moet wel blijven voor de nacht, ter controle voor zijn hoofd. Dat hij steeds (bijna) weg viel en weinig alert was word zeer serieus genomen. Jayden knapt ondertussen wat op, en als hij lucht krijgt van het feit dat hij een nachtje moet blijven is hij het hier niet mee eens. Als hij even later word opgehaald door een zuster van de verpleegafdeling met een rolstoel is hij niet van plan om mee te gaan. Jayden pakt zijn spullen en loopt de deur uit. Ik kan zien dat het beter gaat met Jayden en dat hij geen pijn heeft. Omdat ik Jay tot op mijn duimpje ken (en dat is heel goed), weet ik dat hij zich hier niet aan gaat over geven en dat het een heel groot drama gaat worden hem hier te houden. Ik vraag daarom een gesprek met de arts aan, en stel voor hem toch mee naar huis te nemen. De arts stemt hiermee in met restricties, en zo geschiedde.
We kunnen zeggen dat het met een sisser is afgelopen, behalve een dikke lip, een beetje spierpijn en een gebroken nacht (ieder uur wekken ivm hersenschudding) heeft Jayden inmiddels weer praatjes en ken ik hem weer helemaal terug 😁
Hij zingt vandaag ''Kan ik vandaag nog wel herinneren wat ik gister heb gedaan, heb met een gele auto op de boot gestaan'' Dat zegt genoeg denk ik. 🤣😂
De mannen hebben al met al super goed gereden, en ik ben ontzettend trots op ze!
Ik wil de EHBO nogmaals bedanken voor de goede zorgen en de rest van de crossers/begeleiding voor hun medeleven. Wat is de sfeer op de baan toch altijd goed, en wat is het fijn dat iedereen een helpende hand bied wanneer dat nodig is.
^Lisette
