Studiegroep Praktische Zelfverdediging

18/02/2026

Inmiddels jaren met pensioen (VSO overeengekomen met mijn directie) schrijf ik deze Facebook Post niet uit sensatie. Benoem ik slechts een op de werkvloer als cipier in onze gevangenissen door mij opgedane constatering. Heb ik het enkel over mijn individuele observatie gedaan tijdens 35 dienstjaren werk achter muren voor de Dienst Justitiële Inrichtingen, waar de meeste mensen nooit komen. Als cipier heb ik een werkelijkheid leren kennen die niet doordringt tot burgers die onze gevangenissen alleen van buiten kennen. Zij kennen de ongeschreven regels van de straat niet. Het ‘straatvechters credo’ is hun totaal onbekend.

Kijk naar de foto bij mijn Facebook Post. Zo luidt het straatvechters-credo: ik ben altijd gewapend - ik zal mijn wapen gebruiken - ik zal nooit vechten - ik zal winnen - ik zal pijn doen. Dit credo is geen stoere praat. Het is een mentale houding, gereed voor álles.

Wie het Straatvechters Credo niet kent, herkent het niet en reageert altijd te laat. Volg mijn Ridderfactor Blog of mijn Ridderfactor Podcast YouTube Kanaal en kijk rond op mijn Ridderfactor Site en onthoud de daar door mij verstrekte informatie over het adequaat omgaan met wangedrag, agressie, bedreiging en geweld. En in analogie erop zo goed mogelijk omgaan met tijdsdruk, tegenslag en tegenwerking.

Mijn tip: leer het Straatvechters Credo en wees voorbereidt.

28/01/2026

De 16e aflevering van mijn Ridderfactor Podcast is vandaag opgenomen in de vechtsportdojo bij Van Hellemond Sport in Hilversum. Dé warme familie sportschool van deze stad waar ik al 40 jaar kom trainen en direct online gezet. In deze 16e aflevering geef ik antwoord op de vraag hoe je een sterk karakter kan ontwikkelen. Uiteraard is dit bijzonder complex. Daar is dus nooit maar één antwoord goed. Ik begin vanuit de Zelfdeterminatietheorie van Deci en Ryan in deze aflevering. Tijdens mijn deeltijdstudie Pedagogiek in de Lerarenvariant van 2009 tot 2013 werd ik ermee doodgegooid op de Hogeschool van Amsterdam. In mijn Ridderfactor Trainingen ga ik vaak van motivatie en vooral zelfmotivatie uit. Vandaar Deci en Ryan met autonomie, competentie en verbinding als basis voor motivatie. Waarbij ik verbinding het allerbelangrijkste vind om tot zelfmotivatie mee te komen. Voorafgaand aan competenties en autonomie.

10/12/2025

De 11e aflevering op het Ridderfactor.nl Podcast YouTube Kanaal is online en gaat over het Schild met Zwaard Logo van deze podcast. Deze aflevering gaat over de betekenis achter dit Podcast Logo. Een diepere betekenis over (grote en kleine) keuzes in ons dagelijks leven en hoe een 'ridderlijke' levenshouding daarbij kan helpen.

10/11/2025

De 6e Ridderfactor Podcast is online en in deze 6e aflevering van de Ridderfactor Podcast verken ik waarom beleving en betekenis geven aan sport en bewegen voor kinderen en jongeren plus de juiste uitvoering van die ontwikkelingstaken minstens zo belangrijk zijn als de frequentie van bewegen. Sport biedt krachtige leersituaties: succeservaringen versterken zelfperceptie en motivatie; steunende teamcontexten trainen sociale vaardigheden; en gestructureerde oefening stimuleert uitvoerende functies die later academisch én sociaal rendement opleveren.
Als oud-topsporter in het wedstrijdkarate zie ik sport en bewegen niet als vrijetijdsbesteding maar als een cruciale praktijk waarin kinderen en jongeren hun ontwikkelingstaken oefenen: motorische competentie opbouwen, sociale rollen leren, emotie- en gedragsregulatie ontwikkelen, en een gevoel van eigenwaarde en identiteit vormen. Eeuwig zonde vind ik het dat kinderen en jongeren tegenwoordig zo weinig sporten.

08/08/2025

Nou, ik snap wel hoe dit kan … en is niet pas van de laatste paar jaar hoor. Zelf had ik elke dag dienstsport als cipier … omdat ik dit ruilde met cipiers die geen zin in sport hadden. Zelfs de jaarlijks verplichte sporttest liep ik voor collega-cipiers!

In 2024 heeft 24% van het gevangenispersoneel in Nederland de Fysieke Vaardigheidstoets niet gedaan of behaald. Dat heeft de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) bekendgemaakt naar aanleiding van onderzoek van Argos.

24/07/2025

Midden jaren 90 moesten cipiers in onze G
Nederlandse gevangenissen hun korte wapenstokken inleveren

De NS wil een proef uitvoeren waarbij een deel van hun beveiligers uitgerust wordt met een wapenstok. Medewerkers zouden namelijk steeds vaker te maken krijgen met fysiek geweld en zich beter willen kunnen verdedigen.

20/07/2025

Op een vaststellingsovereenkomst met Justitie ben ik als cipier, vele jaren eerder met pensioen gegaan. Daar ging wat papierwerk aan vooraf. Papieren waaruit bleek dat ik meermaals bewust beloond geweest ben. Dat was niet voor niets. Ik heb in mijn jaren als cipier oog in oog gestaan met boze boeven die een mes in handen hadden. Geen theorie uit boeken, geen rollenspel met collega’s, geen zachte of houten oefenwapens uit onze dojo’s. Echte situaties. Echte messen. Echte dreiging.

In de dienstsport leerden wij ons als cipiers verdedigen tegen aanvallen met snij- en steekwapens, ongewapend én met de korte wapenstok. We trainden serieus, vaak met elkaar, soms zelfs ‘life blade’: met een écht mes. Zodra er weer een pleister op iemands onderarm moest omdat die per ongeluk geraakt was, zeiden we: ‘krassen’. Sommige van die ‘krassen’ zijn nu nog (vaag) zichtbaar op mijn onderarmen. Vooral op mijn rechteronderarm omdat ik een rechtshander ben en dat de arm is die tegenstanders aanvallen om zichzelf te verdedigen. We noemden het ‘krassen’. Alsof het niks was. Maar dat was het wel. Want elk ‘krasje’ was een waarschuwing: dit gaat mis als het geen training is. In een échte confrontatie loopt het altijd anders. Mis. Faliekant mis.

Dat ik boze boeven hun messen afgepakt heb klinkt stoer, maar is niets voor mooie verhalen. Daar sprak ik destijds niet over. Alleen de collega’s die erbij waren weten ervan én de directie want dat staat op papier. Ongewapend een tegenstander met een mes tegemoet treden is levensgevaarlijk. Je raakt gewond. Je overleeft het misschien, maar niet zonder littekens. Letterlijk of figuurlijk. Dat deed ik daarom nooit. Wat deed ik wél? Vanaf midden jaren 90 werd de korte wapenstok bij cipiers afgenomen terwijl onze grijze dienstbroeken daar nog een speciale zak voor ingenaaid hadden. Hierdoor werd ongewapende zelfverdediging tegen aanvallers met snij- en steekwapens ons bijna opgelegd. Dat deed ik dus nooit. Ik pakte gewoon alles dat ik gebruiken kon en dat in de buurt lag. Of ik ging naar een buurman en leende bij hem zijn ijzeren ontbijtmes om ermee naar de boze boef terug te keren. Nou, diens enthousiaste agressie verdween als sneeuw voor de zon!

Het stoort mij dat mensen nog steeds denken dat je met wat zelfverdedigingstraining een mesaanvaller ONGEWAPEND uitschakelt. De realiteit? 9 van de 10 keer leidt dit tot ernstig letsel of erger. Zelfs getrainde professionals raken gewond. Of erger. Een mes doet altijd pijn, een mes richt altijd schade aan. Niet alleen fysiek maar ook mentaal. Die schade wordt onderschat en kunnen wij niet mee omgaan. Zelf heb ik overigens nergens last van, niet van de krasjes en niet van het gebeuren. Waarom niet? Omdat het altijd mijn eigen beslissing was dit risico te nemen. "Geen alarm, geen rode knop, niet de meldkamer inlichten en geen portofoon' zei ik in zulke gevallen tegen mijn collega. Dit klusje ging ik zelf klaren. Er waren collega's die na zo een 'geweldsincident' (zo heet dat op papier) nooit meer met mij wilden werken. Die ruilden hun diensten daarna altijd weg. Dat mag, maar ik liep nooit weg.

08/07/2025

Ik ben geen karateka van duizend-en-één vechttechnieken. Geen karateka van kihon en kata’s. Geen karateka van dangraden en allerlei certificaten. Karate is voor mij vechten … punt. Of voor de sport of ‘om het echie’. Karate is voor mij intens. Karate is voor mij een rauwe vorm van overleven zonder omwegen, direct. Het is hij of ik zonder de veelgebruikte mooie verhalen over vechten dat vechtenden ‘samen’ doen, in onderlinge verbondenheid waarbij de kracht van de één ook de kracht van de ander zou zijn. Karate is voor mij ‘winnen’ of op de mat of ‘om het echie’ of door adequaat om te gaan met wangedrag, agressie, bedreiging en geweld of door tijdsdruk, tegenslag en tegenwerking naast je neer te kunnen leggen. Dat links te kunnen laten liggen. Daar meer of minder hard van weg te kunnen lopen. Zowel mentaal als fysiek.

Precies dit laatste wordt vaak vergeten. Hard kunnen rennen. Hard kunnen weglopen. Weg van het gevaar. Weg van een mes. Weg van een groep agressieve idioten die je in een hoek drijven. Hard weglopen is óók een vorm van zelfverdediging. Zorg er daarom voor dat je voldoende uithoudingsvermogen hebt om urenlang hard weg te kunnen rennen. Of dat je voldoende explosieve kracht heb om je aanvaller er op de eerste honderd meters volkomen uit te lopen. En ook om dit te kunnen moet je trainen. Bijvoorbeeld bij mij in Ridderfactor Trainingen assertiviteit, weerbaarheid en zelfverdediging. Daarin leren we je niet alleen vechten. We leren je vluchten, als dat nodig is. Rennen voor je leven, met kracht, uithoudingsvermogen en maximale behendigheid. Snelheid is ook zelfverdediging. Kun jij vol gas gaan, op het moment dat alles op het spel staat? Uithoudingsvermogen is ook zelfverdediging. Geen vijf stappen sprinten en instorten, maar blijven gaan over allerlei obstakels dwars door barrières en onschuldige omstanders aan de kant schuivend. Kan jij dit? Behendigheid is ook zelfverdediging. Ben jij snel, wendbaar en buitengewoon beweeglijk zodra elke seconde telt? Of zodra je door een open raam moet klimmen?

Assertiviteit, weerbaarheid en zelfverdediging draaien niet alleen om willen, durven én kunnen vechten. Het draait om keuzes maken. Het draait om slimme keuzes maken. Het draait om juiste momenten kunnen kiezen om het juiste te zeggen of te doen. Om op het juiste moment te kunnen zeggen: ‘ik leef liever dan ik win’. Om op het juiste moment door een open raam te klimmen en (ver) weg te wezen. In mijn Ridderfactor Training assertiviteit, weerbaarheid en zelfverdediging integreer ik fysieke vaardigheden, mentale weerbaarheid en keiharde realiteit in deze trainingen. Ridderfactor Training is geen sport maar een voorbereiding op het echte werk ‘om het echie’. Ben jij klaar om je lichaam en mindset te trainen voor situaties waarin woorden niet meer werken? Neem contact op met mij. Sluit je aan. Doe mee en train met mij. In een echte dreiging win je niet met mooie praatjes. Je wint met lef, inzicht... en het vermogen om te vluchten als een beest. Je wint door jezelf adequaat voor te bereiden op de meest nare en ondenkbare situaties. Je wint door te trainen.

.