09/07/2015
TOUR-EN-TAL Column 6 Peter Ouwerkerk Getal 75
Opeens waren ze al hun spullen aan het inpakken: de 180 mannen en vrouwen van de Duitse televisie. Midden in de Tour van 2007. Teleurgesteld in de totale wielersport en de Duitse in het bijzonder. Doping.
Een universeler woord dan doping bestaat er niet, daar was geen Duitse vertaling voor nodig. ‘Der’ Jan Ulrich was ‘gedopt’, de hele Team Telekom-ploeg was ‘gedopt’. Het hele wielrennen was ‘gedopt’.
ARD en ZDF weigerden daar ook nog maar één beeld van uit te zenden. Contractuele verplichtingen of niet. Áls ze terugkwamen, was dat met onderzoeksjournalisten. Ze konden hun zendtijd wel beter besteden, focussen op andere, schonere sporten. De koers? Gedaan ermee.
Zo emmerde het een paar jaar door. De rechten van Das Erste en het Zweites Fernsehen werden eerst nog een tijdje overgenomen door Sat1, maar in 2012 ging de Tour de France voor heel Duitsland op zwart. De ontluikende topgeneratie-Tony Martin, John Degenkolb, Marcel Kittel fietste zonder respons in eigen vaderland. Ze werden paria’s op twee wielen; moesten boeten voor andermans fouten in het verleden. Zoals jonge Duitsers dat wel vaker is overkomen.
Elders werd de manoeuvre van de Duitse publieke tv-zenders met argwaan bekeken. Was die verontwaardiging niet selectief, de teleurstelling niet vooral veroorzaakt door eigen schuld? De ARD was een paar jaar co-sponsor geweest van Team Telekom, had exclusiviteit op het verschijnsel ‘Ulrich’ gekocht, smeekte succes af, en voelde zich nu met de dopingschandalen recht in het hart gestoken.
Hoe naïef kan een publieke zender zijn! Die behoort zich ver te houden van welke vorm van indringende sportsponsoring ook. Maar goed.
Natuurlijk, de doopceel van de periode-Telekom/Gerolsteiner wás zwaar belastend. Het epospook hád zijn witte lakens ook over de Deutsche Radsport getrokken. Ook daar was men niet ontkomen aan het vigerende wielersportcredo ‘meedoen is belangrijker dan verliezen’. De mores die elders heerste, was Duitsland evenmin voorbijgegaan: Jan Ulrich, Stefan Schumacher, Linus Gerdemann, Patrik Sinkewitz, Jörg Jaksche, Bernhard Kohl, Rolf Aldag, Udo Bölts, Olaf Ludwig, Erik Zabel enzovoort – door alle namen kon een rood kruis worden gezet.
Maar hypocriet de wielersport te boycotten was de beslissing ook; want welke topsport kun je nog wél uitzenden, zonder het risico van achteraf opduikend dopinggebruik? Atletiek, voetbal, skiloop?
Het cordon sanitair van de Tour duurde drie jaar. De Duitse tv strooide zand over het verleden en is er voor het eerst sinds 2012 weer bij in de Tour. Logisch en terecht. Duitse renners kleuren al een paar seizoenen achtereen de uitslagen, van klassiekers tot grote ronden. Ook dit jaar weer. Marcel Kittel is even van het hoofdpodium verdwenen, maar zijn vormcrisis wordt royaal gecompenseerd door John Degenkolb, Tony Martin en André Greipel. Er staan twee teams met Duitse licenties aan de start; Bora-Argon en Giant-Alpecin.
De kijkcijfers van de eerste Touretappe bleven zaterdag nog steken op 1,2 miljoen. Minder dan een kwart van het aantal dat die avond naar de Duitse Frauschaft zou kijken op het WK voetbal – duel om de derde plaats…
Er is dus nog heel wat terrein terug te winnen, maar het talent is er en de resultaten eveneens. Patrick Lefevere, de Belgische ploegmanager van gele truidrager Tony Martin, heeft al geroepen dat hij graag wil nadenken over een ploeg waarin Martin, Kittel en Degenkolb rijden. En als hij gisteren goed heeft opgelet, zal hij ook André Greipel (rugnummer 75) aan dat TraumTeam willen toevoegen.
Touretappe 5 liep woensdag langs de slagvelden van de Somme, strijdtoneel in WO I, waar de Engelsen vanaf 1916, gesteund door troepen van zowat het hele Gemenebest, honderdduizenden manschappen zagen sneuvelen.
Mark Cavendish werd gisteren in Amiens voor de tweede keer op vier dagen afgeschoten door Greipel. Iedereen weet hoe dat er in sport aan toegaat – aan het eind winnen altíjd de Duitsers.
Net als de wielersport, hopen de die sport liefhebbende Duitse tv-kijkers.
