05/09/2025
Gelreman door Mark Bos
Na al onze prachtige veelal gezamenlijke lange(koppel)trainingen in de weekends kwam een week voor de start (23 augustus) de spanning. Wel of geen wetsuit, droog of niet etc. Zoals Dennis altijd zegt, omarmen die zaken waar je geen invloed op hebt. In de ochtendduisternis arriveerden we om 05.30 in Elst. Althans diegenen die de hele dag wilden sporten. Patrick was er al eerste (maar die had al een nachtje op het terrein gelogeerd en over het parcours gedroomd dat afweek van zijn eerste deelname aan de Gelreman). Ondanks zijn recent opgelopen kuitblessure wilde hij toch graag starten. Na een mooie zwem- en fiets prestatie moest hij helaas na 14 km toch uitstappen. Emotioneel lastig maar nu gaat zijn blik op een mooie Duitse marathon die hij samen met een maatje wil afvinken. En dan Jan-Peter. Zijn 40e hele in ons mooie lustrumjaar. Toeval bestaat niet. Hij werd blij verrast met een heel mooi T-shirt van Kitty met o.a. de teksten opa en 40xstarten en finishen en veel andere triathlons die hij heeft volbracht. Show hem binnenkort maar JP! En ook Kitty had een mooi T-shirt! Semmie was er ook weer bij en JP was nu zeer alert bij het zwemmen (na zijn Frysman ervaring 7 wekengeleden in een golvend groot bad) en kwam fris en fruitig uit het water. Hij fietste heerlijk over de dijken. Leuk dat de speaker ook rondbazuinde dat het zijn 40e hele was! Op het loopparcours vond hij een maatje en zij hadden minstens 2 loopronden van 7 km nodig om samen herinneringen uit te wisselen. JP was zoals altijd de snelste TVB-er. Ervaring loutert. En dan onze Dennis. Zijn hart won het van zijn verstand. Helaas sukkelt hij al wat langer met een vervelende voetblessure en was zijn voorbereiding door andere ongelukkigheden verre van ideaal. Na zijn zwemtocht en hele snelle fietsrondes (dit jaar bleef hij de route trouw) ging ie aan de pijnstilling om dat lastige looponderdeel te overleven. Dat lukte zijn geest, een nieuw PR zijn beloning. Dat belooft veel! En dan Franziska. Na haar Hamburg Ironlady avontuur hoopte ze op geen wind. Onze Ironlady kreeg extra ijzer voorgeschreven waardoor ze nu aan de dubbele Ironlady denkt. Maar das voor straks. Zoals altijd ging Franziska (bijna altijd) lachend in het rond en genoot ze onderweg. En kreeg ze verrassende support uit Waalwijk en omgeving. Super tof. Een klein ongenoegen aan het eind van de marathon kon haar goede zin niet bederven en ook een PR-retje was haarbeloning. Carin, een andere Frysmanganger, was natuurlijk weer volledig hersteld en had een gedegen voorbereiding. Onvermoeibaar en het vermoeden bestaat dat trainen op hoogte leidt tot stijgende prestaties. Haar darmflora floreerde (of juist niet) en ook zij steeg tot grote hoogte. Bam weer een PR. Tja en Mark. Die was heel blij dat zijn fiets met Patrick mee mocht om aan de omgeving te wennen (nogmaals dank Patrick!) en Natasja en Dennis hem oppikten (en zijn zooi een dag eerder), zat 's-ochtends gevangen in het pikkedonker op WC zonder licht en waterdoorvoer (zijn tel was in de auto), had bijna zijn bril nog op bij de start (bedankt Carin), na 1.700 meter eerste kramp terwijl hij toch maar geen boei had meegenomen, bleek in de wisselzone zijn zadel los te zitten (hilarisch, wie gaat dat filmpje vinden) en viel lichtjes tijdens een poging om verlost te raken van overtollig vocht maar hield zich verder dit jaar nauwgezet aan zijn race- en vreetplan. Zoals zoon Tychon zei: het is een vreetfeest en dat begint al dagen voor de sportdag. Hij leverde een dijk van een marathon af terwijl hij vorig jaar kermend en trekkend zijn laatste rondjes veelal moest wandelen. En dan is een PR niet zo lastig.
Bart, Paul en Bryan gingen op de eigenwijze halve (120 km fietsen) van start. Paul was super afgetraind en na zijn Frysman koos bij bewust voor een klein stukje minder lang. Paul ging gedreven en ontspannen het water in en fietste vrolijk zijn rondjes. Lekker zwaaiend naar zijn TVB genootjes en high five's uitdelend. Genietend van het parcours bereikte hij de finishlijn. Bart ging na zijn hele in Frankfurt, die heerlijk warm was, overtuigend van start. Maar helaas zat hij in de typische wastrommel en kreeg hij veel schoppen in zijn gezicht te verwerken en nog meer zwemellende zocht hem op. Na deze misselijkmakende ellende kwam Bart op stoom en trapte hij zijn wattages heerlijk weg. Ondertussen hield hij zijn hartslag nauwkeurig in de gaten ter voorbereiding op Nice. Lopen ging ook erg goed. Onder luide aanmoedigingen van zijn trouwste supporter (Jenny natuurlijk) kwam hij al heel snel bij de finish. Bedankt Jenny voor het delen van je leuke kiekjes, supertof! En dan Bryan, de meesten hebben hem alleen bij de start gezien. Die havermout met geheime toevoegingen miste zijn uitwerking niet kan ik uit betrouwbare bron verklappen. Bryan was erbij vanaf de hele vroege ochtend en was zo galant speciale dopingbidons op de juiste plek te parkeren waarvoor dank. Na een indrukwekkende zwempartij zat hij als een speer op de fiets alwaar hij begeleid werd door een motor die al slingerend door het deelnemersveld ruimte probeerde te maken voor deze snelheidsduivel. Af en toe - voor een leek - leek hij wel te stayeren achter die motor..... Met ruime voorsprong begon hij aan zijn drie looprondjes die hij op zijn gemak vol maakte. En uiteraard ging hij met de winst strijken en zelfs het parcoursrecord! Van harte!! Daarna supporterde hij Carin en ons.
Uiteraard kunnen we onze vaste supportcrew niet vergeten zoals Kitty / family en Semmie, en Natasja natuurlijk en hen niet genoeg bedanken. Superfijn dat jullie met ons op pad wilden Jammer dat jullie even moesten wachten op de koffie. Daarnaast waren partners en ook vele vrienden en bekenden op en langs het parcours, waarvoor ook dank en hulde. En dat geldt uiteraard ook voor Anne en Ilona die gezellig langs kwamen, Ome Sander die zijn maat Patrick een hart onder de riem wilde steken, het rondebord werd zorgvuldig bijgehouden onder de TVB tent en zelfs Sander de Bart en Guido waren fietsend richting het Noordoosten even komen aanwaaien! Natuurlijk willen we ook de nieuwe Gelreman organisatie heel erg bedanken voor het verzorgen van dit prachtige event. En alle super enthousiaste vrijwilligers (waaronder de moeder van Dennis!) die er alles aan deden om de sporters in de watten te leggen. Echt geweldig. Na afloop hebben we samen lokaal heerlijke warme frieten op en de laatste atleten kunnen aanmoedigingen. Na terugkomst in Breda werd er hier en daar geslapen in de nieuwe Gelreman outfit.
