21/07/2019
13 juni 2019… Het lijkt al zo lang geleden maar het is slechts een maand. Caspar vond het tijd voor een terugblik!
🏔 THE ROAD TO THE BATTLE 2019
‘We zijn een maand verder, de tijd gaat zó snel. Toch kan ik me alles nog goed herinneren. Natuurlijk de battleweek zelf maar ook alle voorbereidingen die daar aan voorafgingen. Vorig jaar deed ik in Team ZeeBra voor het eerst mee aan de Handbikebattle; wat een avontuur! Ik leerde daar Sanne en Wieneke kennen en na de battle 2018 ontstond al snel het idee om ook in 2019 mee te doen. Maar dan individueel.
Het was 1 januari 2019 en we zaten alle drie achter onze computers... Om 1 seconde over 12 drukten we tegelijkertijd op enter en BAM, we stonden ingeschreven voor weer een avontuur!
Omdat we wel graag samen wilden trainen besloten we om een team te vormen. Waar natuurlijk een originele naam bij hoort! Tijdens onze brainstorms kwamen we met onze sterke armen op de naam Arm Strong 😀💪 Na even googlen kwamen we erachter dat vooral grote gespierde mannen zichzelf noemden. Maar nog geen ! Dus in onze sport nog uniek. We claimden de Facebook- en Instagram pagina en dat gaf ons meteen een sterk teamgevoel.
Vorig jaar werd nagenoeg alles geregeld door Revant medisch specialistische revalidatie. Dit jaar moesten we alles zelf doen. En dat was best wel heel veel eigenlijk. We merkten toen pas hoe ontzettend veel er vorig jaar voor ons gedaan is. Wat zijn we daar nog steeds dankbaar voor!
Maar we wilden zelf meedoen, dus deze uitdaging hoorde erbij. Knop om en gaan met die banaan! Stap 1: ons inschrijven… check. Stap 2: een teamnaam verzinnen… check. Stap 3: trainen... Oja, dan moeten we natuurlijk wel een trainer hebben! Die was gelukkig snel gevonden. Mijn zwager Mark wilde dit heel graag doen en begon met het maken van onze trainingsschema’s.
Volgende stap: onze buddy’s van vorig jaar vragen of zij weer mee wilden gaan? Ook dat bleek niet zo moeilijk. Laurie en Mark, de buddy’s van Sanne en mij, wilden ook dit jaar weer meebiken. Wieneke moest wel nog een andere buddy zoeken en zo was Ferdinand ‘de pineut’. Nog iets wat we moesten regelen: zorgen dat we bekendheid kregen. Mijn creatieve dochters Mara en Dide stelden een ‘plan de ... champagne’ op en zorgden er daarna voor dat we overal te zien waren!
En daarna volgden nog vééél meer stappen. Bijvoorbeeld: wie gaan er mee, hoe komen we in Oostenrijk, waar vinden we een rolstoelvriendelijk onderdak en natuurlijk hoe komen we aan geld? Na veel inventariseren, googlen, rondvragen etc etc kwamen we uit op een fanclub van 18 mensen, vonden we een sponsor die ons een busje wilde lenen, boekten we het leuke Hause Almrausch en bedachten we een sponsorplan.
We stonden op rommelmarkten om spulletjes te verkopen (iedereen die oude meuk kwam brengen, bedankt!), vrienden en kennissen doneerden lieve bedragen en we zijn vooral onze grote sponsoren dankbaar. Want Omnigen (die o.a. onze kleding sponsorden), Decathlon Breda (die die kleding weer voor ons versierden) en Van Riel Automotive (die ervoor zorgden dat we met een grote bus naar Oostenrijk konden) maakten ons avontuur een heel stuk comfortabeler. Door hen zijn we met een extra grote glimlach gefinished!
En die glimlach zou ook nooit zo fijn gevoeld hebben als onze ‘golden crew’ van 18 man sterk er niet was geweest. Al hun hulp tijdens de voorbereidingen en aanmoedigingen langs de kant waren goud! Namens Wieneke, Sanne en ik: bedankt lieve familie en vrienden!
Ik vind dat we dik zijn geslaagd in alle stappen die we dit jaar zelf moesten zetten! Dus ik ben trots. Daarnaast hebben we ook nog eens alle drie onze tijd van vorig jaar dik verbeterd. Mooier kan het toch niet?
We hebben besloten om als door te gaan en samen nieuwe uitdagingen te zoeken! Welke dat worden zullen jullie in de loop van de maanden van ons vernemen. Ook dit jaar krijgt ons HandbikeBattle-avontuur dus een vervolg!’
💪💪💪
