05/06/2026
Eerlijkheid die wordt afgestraft?
Als jobcoach kom ik soms situaties tegen die mij aan het denken zetten.
Een cliënt werkt al langere tijd als monteur. Ze heeft werkgevers die sociaal betrokken zijn, meedenken en altijd de indruk hebben gewekt dat zij haar begrijpen en accepteren zoals ze is.
Juist daardoor ontstond er iets heel waardevols: vertrouwen.
Voor het eerst voelde zij zich veilig op haar werk. Ze ging met plezier naar haar werk, voelde zich gezien en durfde zichzelf te zijn. Dat gaf rust, stabiliteit en werkplezier.
Maar toen kwam er een moment waarop zij eerlijk was.
Ze gaf aan dat het werk haar lichamelijk steeds zwaarder viel, vooral in de winterperiode. Ze vertelde open en transparant dat zij zich wilde oriënteren op ander werk dat beter bij haar toekomst en belastbaarheid past.
Geen ontslagbrief.
Geen vertrekplan.
Geen gebrek aan inzet.
Alleen eerlijkheid.
Twee weken later kreeg zij te horen dat haar contract niet verlengd zou worden. Daarnaast werd aangegeven dat er mogelijk eerder afscheid genomen zou worden omdat de werkgever vond dat er onvoldoende motivatie aanwezig was.
Voor mijn cliënt voelde dit als een klap in het gezicht.
Niet omdat het contract afloopt.
Maar omdat zij het gevoel heeft dat haar openheid tegen haar gebruikt wordt.
De boodschap die bij haar binnenkomt is:
"Blijkbaar word ik gestraft omdat ik eerlijk ben geweest."
Dat doet iets met een mens.
Zeker wanneer iemand al vaker heeft ervaren niet begrepen te worden.
Zeker wanneer vertrouwen niet vanzelfsprekend is.
Zeker wanneer het juist deze werkgever was die haar het gevoel gaf dat ze zichzelf mocht zijn.
Nu zie ik een vrouw die teleurgesteld is.
Verward.
Overprikkeld.
En die zich afvraagt:
"Had ik dan beter mijn mond kunnen houden?"
Zakelijk gezien begrijp ik dat werkgevers keuzes moeten maken. Organisaties hebben continuïteit nodig. Werkgevers willen investeren in mensen die zich voor langere tijd willen verbinden.
Maar tegelijkertijd vraagt dit ook om een belangrijke vraag:
Hoe creëren we een werkomgeving waarin medewerkers eerlijk durven zijn over hun belastbaarheid, twijfels en toekomstplannen, zonder bang te hoeven zijn voor de gevolgen?
Want wanneer eerlijkheid voelt als een risico, gaan mensen zwijgen.
En juist dat is vaak het begin van uitval, burn-out, ziekteverzuim en verlies van vertrouwen.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen.
🔹 Herkennen werkgevers dit dilemma?
🔹 Hebben jullie cliënten of medewerkers begeleid die iets soortgelijks hebben meegemaakt?
🔹 Hoe ga je hier zakelijk én menselijk mee om?
Deel gerust je visie.
Nesrin Sakarya
