06/09/2026
Soms is dat wat je lijkt te breken, óók juist dat wat je heelt.
Want het zijn niet altijd de mooie een positieve dingen die je veranderen.
Soms is het juist de pijn...
De klap...
Het verlies...
De angst...
Het moment waarop je leven ineens totaal anders loopt dan je had bedacht...
Dat zijn de momenten waarop je jezelf volledig kunt kwijtraken.
Maar óók de momenten waarop je jezelf opnieuw kunt vinden.
Want wat je lijkt te breken, legt soms precies bloot wat al veel te lang aandacht nodig had.
De emoties die je hebt weggestopt.
De patronen waarin je bent blijven hangen.
De overtuigingen die je klein hielden.
De grenzen die je nooit durfde te stellen.
En hoe pijnlijk dat soms ook is…
dáár begint de heling en zit jouw kracht. Écht!
Niet door te doen alsof het niet gebeurd is. Dat kan immers niet. Ook niet door continu sterk te moeten zijn, maar door te (door)voelen, te (h)erkennen, te aanvaarden en compassie te hebben met en voor jezelf. En jezelf dus stukje voor stukje bewust terug te halen.
Je hoeft dus niet terug naar wie je was, je mag juist ontdekken wie je nú bent.
Want soms ligt precies daar, in die plek waar je ooit leek te breken, juist de kracht die je nooit eerder hebt gekend...
Weet je, je hoeft je 'breuk', je litteken niet te verbergen.
Misschien is het wel precies daar waar het licht naar binnen komt.
Ik weet het wel zeker 😘!
