28/05/2026
De afgelopen tijd krijg ik reacties dat mijn berichten zouden gaan over “dat leerkrachten dingen niet goed doen”. Dat is niet mijn intentie, en zo bedoel ik het ook niet en dat is ook niet wat ik zeg.
Wat ik probeer te doen, is een gesprek openen.
Over hoe we beeldende vorming en creativiteit in het onderwijs vormgeven.
Want als ik eerlijk kijk naar veel “werkjes” die we met kinderen maken,30 keer hetzelfde eindproduct, dan stel ik mezelf een vraag:
zijn we dan bezig met creativiteit, of vooral met kopiëren en uitvoeren?
En ja, natuurlijk moeten kinderen technieken leren. Daar is geen discussie over.
Maar de vraag is: hóe leren ze die technieken?
Ik geloof dat dat begint bij ervaring.
Bij materialen echt ontdekken.
Zelf experimenteren.
Voelen wat verf, klei, papier of lijn kan doen.
En van daaruit pas toewerken naar techniek en vaardigheid.
Niet andersom als vaste route, maar als groeiend proces.
Ik wil daar geen oordeel over geven richting collega’s in het onderwijs. Iedereen werkt vanuit eigen context, druk en mogelijkheden. Maar ik wil wél uitnodigen tot gesprek.
Zullen we daar eens met elkaar over praten?
Want als je het mij vraagt, kan dat onderwijs alleen maar rijker maken.
En ben je het er niet mee eens? Ook goed.
Blijf vooral doen wat voor jou en jouw groep werkt.
Ik geloof vooral dat we samen kunnen blijven onderzoeken wat kinderen helpt om echt te leren kijken, ontdekken en maken.
Dus stel gerust je vragen, reageer, of daag me uit. Dat gesprek voer ik graag.
Fijne dag 🌿
