29/05/2026
Weet ie wat ik pas later doorhad? Al die vage klachten waar ik zo mee worstelde.. dat het eigenlijk de perimenopauze was.
Snachts wakker liggen, heftige menstruaties, sneller geïrriteerd besluiteloos ziin, soms somber zonder reden... ik vroeg me steeds af: wat is er toch met mii? Ben ik te gevoelig? Te moeiliik? Hoogsensitief? Of gaat er ergens anders iets verkeerd?
Uiteindeliik had ik miin moed bii elkaar geraapt om naar de huisarts te gaan, terwijl ik opgegroeid ben met een niet mauwe maar werken-mentaliteit. Ik dacht altiid: doorzetten, doorgaan, niet zeuren. Ik heb er smam ook nooit over gehoord. Maar toen stond ik daar.. en kreeg ik van die standaardantwoorden: "Misschien je schildklier?" of "Wil je even praten met de praktijkondersteuner?" Inmiddels weet ik. na wat studie over hormonen. dat dat echt het stomste antwoord van een huisarts ooit was... en dat zag hij denk ik wel aan mijn gezicht😂
(Peri)Menopauze wordt zó onderschat en het ergste is dat je jezelf er soms helemaal niet leuk door vindt en onzeker wordt. Maar het ligt niet aan iou. Het is gewoon je lichaam dat verandert en je hormonen die een andere weg inslaan.
Wat mij helpt? Luisteren naar mijn lichaam. Goed rust nemen wanneer dat nodiq is. Ik leef meer met mijn cyclus mee: dagen voor miin menstruatie neem ik meer rust, slaap ik meer, en plan ik belangrijke, grote taken liever na mijn menstruatie. Ook pas ik mijn trainingen aan op mijn energie. Op die manier ben ik wat liever voor mezelf... en dus stiekem ook voor mijn omgeving😬
Dus lieve dames: je bent niet gek en je bent geen onmens. Je hoeft niet te twijfelen over jezelf en het is helemaal oké dat je soms even worstelt met wat er allemaal gebeurt. Het is gewoon de natuur die haar werk doet lets meer begrip voor jezelf en van je omgeving helpt al zoveel. Daarom deel ik dit: gewoon een hart onder de riem. Laat het gerust lezen aan je man, partner of vriendin.... je bent niet de enige!
