Xandra Bakker Perspective Counseling

Xandra Bakker Perspective Counseling Het leven is leuker als je minder last hebt van coping mechanismes en patronen. Ik help je graag om ze onder ogen te zien, en weg te werken!

Wat ik aan het doen ben? De hele dag, en gisteren ook, hard gewerkt aan mijn nieuwe website. Ik ben er trots op - Ben be...
18/04/2026

Wat ik aan het doen ben? De hele dag, en gisteren ook, hard gewerkt aan mijn nieuwe website.

Ik ben er trots op - Ben benieuwd wat jij ervan vindt. Laat het me gerust weten!

Voorbij de analyse, terug naar jezelf. Ik help vrouwen om maskers los te laten en te leven vanuit hun eigen autoriteit. Geen vage praatjes, wel concrete stappen.

Een leeg vel tekenpapier joeg me angst aan toen ik een jaar of 7, 8 jaar was.Niet omdat ik geen ideeën had. Maar ik zag ...
14/12/2025

Een leeg vel tekenpapier joeg me angst aan toen ik een jaar of 7, 8 jaar was.
Niet omdat ik geen ideeën had. Maar ik zag dat andere kinderen het beter konden. Hun lijnen kwamen precies waar ze moesten komen. Mijn lijnen deden iets anders.
Eén verkeerde lijn. Gummen. En daarna werd het alleen maar erger - smoezelig, vlekken overal.
Dus stopte ik. Want als het toch niet perfect kon...

Die conclusie bleef decennia hangen.
Tot ik op mijn 57ste iets ontdekte over creativiteit. Iets wat mijn hele werk nu vormgeeft.

Het hele verhaal? Lees het op m'n website.

Herken je dit? Dat verhaal over jezelf dat jarenlang blijft hangen?

Een leeg vel papier joeg me als kind angst aan. Ik dacht dat ik niet creatief was – anderen konden tekenen, ik niet. Pas op mijn 57ste zie ik dat ik wel degelijk creatief ben. Alleen anders. Dit is het verhaal over hoe die ontdekking mijn werk vormgeeft.

Ineens had ik het door: mijn kat Max was 's nachts op mijn bed gesprongen en lag prinsheerlijk tegen me aan; ik kon geen...
22/11/2025

Ineens had ik het door: mijn kat Max was 's nachts op mijn bed gesprongen en lag prinsheerlijk tegen me aan; ik kon geen kant meer op.

En wat deed ik? Ik bleef netjes liggen zoals ik lag. Waarom? Omdat Max daar lag en ik hem niet wilde storen. Niet omdat hij agressief is, niet omdat ik bang voor hem ben. Gewoon... omdat ik automatisch ruimte maak. Mezelf aanpas. Kleiner word.

En toen drong het tot me door: Ik doe dit overal. Bij een wat afwachtende reactie op wat ik vertel. Bij iemand die een beetje norsig kijkt. Op momenten waarop ik voel dat mijn energie 'te veel' zou kunnen zijn.
Ik maak mezelf kleiner. Automatisch. Alsof dat normaal is, mijn default instelling.
Maar kat Max? Die ging niet opzij. Die neemt gewoon de ruimte in die hij nodig heeft.
Het wordt tijd dat ik dat ook ga doen.

Wanneer wist jij dat je in een lus zat? Voor mij waren het vaak dit soort momenten: - Ik nam me voor om het 'deze keer e...
04/09/2025

Wanneer wist jij dat je in een lus zat?

Voor mij waren het vaak dit soort momenten:
- Ik nam me voor om het 'deze keer echt anders te doen' (wat dan ook), maar op de één of andere manier eindigde het toch weer op dezelfde - onbevredigende - manier.
- Ik had ondanks mijn goede voornemens weer een zelfde soort gesprek met iemand, waarin we steeds onze argumenten bleven herhalen en geen steek verder kwamen.
- Ik voelde me leeg en uitgeput, terwijl ik dacht dat ik toch echt de 'juiste stappen' van de experts had gezet.

De lus, of 'loop' voelde vertrouwd, maar ook verstikkend. Alsof ik rondjes liep op een oneindige wenteltrap, zonder dat ik de volgende etage bereikte.
Tot ik ontdekte: Die deur naar de etage die zit er wél! Je ziet hem alleen pas als je een op een andere manier durft te kijken.

Precies dat ga ik met je oefenen in de 7-daagse Uit de lus stappen, die op dinsdag 9-9-2025 begint.

Een week lang kleine, praktische openingen ervaren.

Wil je erbij zijn? Meld je dan aan. DM of mail: [email protected]
Ik kijk er naar uit!

Uit de lus stappen - 7 daagseGeen filter, geen make-up. Gewoon ik, op de camping in Oostenrijk met de wijngaard op de ac...
28/08/2025

Uit de lus stappen - 7 daagse

Geen filter, geen make-up. Gewoon ik, op de camping in Oostenrijk met de wijngaard op de ac-htergrond.
De afgelopen tijd heb ik veel nagedacht over 'loops' - die onzichtbare rondjes waarin we steeds weer in terecht lijken te komen.
Ik ken ze van binnen en van buiten, er lijkt geen afslag in te zitten en ook de deuren zijn draaideuren naar daar waar ik vandaan kom.

Jarenlang dacht ik: 'Het ligt aan mij, ik moet gewoon beter en harder mijn best doen'. Maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat het niet uitmaakte hoeveel energie ik erin stop: Ik kwam steeds op hetzelfde punt uit.

Herken je dat? Dat je steeds dezelfde muur raakt - in relaties, werk of zelfs met jezelf?

Daarom start ik op 9-9 een gratis 7-daagse: Uit de lus stappen

Een lichte, maar diepgaande manier om stil te staan bij je eigen patronen, en te voelen waar de deur tóch open blijkt te staan.

Meedoen? Stuur me een DM of mail naar [email protected]

Wanneer wist jij dat je in een herhalingslus zat? 'Ik dacht lang: het ligt aan mij, ik moet gewoon beter mijn best doen....
20/08/2025

Wanneer wist jij dat je in een herhalingslus zat?

'Ik dacht lang: het ligt aan mij, ik moet gewoon beter mijn best doen.
Dus ging ik harder werken. Ik probeerde vriendelijker te zijn, meer geduld te hebben en meer rekening te houden met anderen.
Of juist het tegenovergestelde: Ik trok me terug, hield mijn mond en slikte mijn woorden in.

Maar hoeveel energie ik er ook instak - ik kwam steeds weer op hetzelfde punt uit:
- Een discussie die altijd hetzelfde einde had
- Een gevoel van leegte na een drukke week
- De overtuiging dat ik het nooit helemaal goed kon doen.

Het voelde vertrouwd - alsof ik al wist hoe de situatie zou verlopen. Maar het was tegelijkertijd ook zo verstikkend.
Alsof ik rondjes liep op in een kamer zonder deur

Tot ik me realiseerde: die deur is er wél, maar je ziet 'm pas als je bereid bent om een moment stil te staan en je blik te verleggen.'

Herken jij dit? Dat je weet dat je in een herhaling zit, maar nog niet ziet waar de deur is om eruit te stappen?

Op 9-9-2025 start ik een 7-daags programma voor vrouwen die uit hun herhalingspatronen willen stappen.
Klein, concreet, bevrijden en gratis.

Interesse? Houd deze pagina in de gaten voor meer informatie

Gefeliciteerd Mama, 79 en nog steeds stralend! Wat fijn dat we ook dit jaar zoveel moois samen kunnen delen! 🌹🎈🎀🎁♥️🤍
25/07/2025

Gefeliciteerd Mama, 79 en nog steeds stralend! Wat fijn dat we ook dit jaar zoveel moois samen kunnen delen! 🌹🎈🎀🎁♥️🤍

Zeven jaar geleden droomde ik dat ik een vijver dichtgooide.Er bewoog iets onder het wateroppervlak — groot, oeroud, ang...
25/05/2025

Zeven jaar geleden droomde ik dat ik een vijver dichtgooide.
Er bewoog iets onder het wateroppervlak — groot, oeroud, angstaanjagend.
Ik groef het weg. Liet het verdwijnen.

Maar wat je wegstopt, blijft.
Je kunt verhuizen naar een plek waar niemand je kent…
maar jezelf neem je altijd mee.

Wat leeft er misschien nog in jouw vijver — stil, wachtend op helder water?

Wat gebeurt er als je een nieuw leven begint maar vergeet dat je jezelf meeneemt?

De rotonde van een vol hoofd: kiezen om te bewegenKen je dat gevoel? Dat je hoofd zó vol zit dat het lijkt alsof je geva...
18/04/2025

De rotonde van een vol hoofd: kiezen om te bewegen

Ken je dat gevoel? Dat je hoofd zó vol zit dat het lijkt alsof je gevangen zit op een rotonde. Je blijft maar rondjes draaien. Elke afrit voelt onduidelijk of onveilig – behalve die ene, die teruggaat naar waar je net vandaan komt. Maar laten we eerlijk zijn: je wilt daar eigenlijk niet meer heen. Je bent daar al geweest. Toch blijven draaien heeft ook geen zin. Op enig moment moet je kiezen.

Ik heb zelf in die situatie gezeten. Mijn hoofd bleef maar malen. Gedachten cirkelden alsmaar rond zonder einde of richting. Tot ik besloot: ik neem die enige afrit, ook al leidt die me terug. Terug naar het verleden, naar wat ik dacht achter me gelaten te hebben. En wat bleek? Hoewel ik dezelfde weg terugging, keek ik er met heel andere ogen naar. Alsof ik niet langer deelnemer was, maar toeschouwer. Onderzoeker. Journalist van mijn eigen leven.

Ineens kwamen er inzichten. Niet alleen over wat er gebeurd was, maar vooral over hoe ik toen conclusies heb getrokken die me sindsdien onbewust gestuurd hebben. Besluiten die ooit helpend waren, maar waar ik toen een verhaal aan heb gehangen dat me klemzette.

Dus: als je merkt dat je blijft hangen in je hoofd, dat je rondjes draait op die mentale rotonde, weet dan dit — er is altijd een keuze. En ja, soms voelt het alsof je maar één kant op kunt. Alsof je een stap vooruit zet en drie achteruit. Maar ook dan ben je in beweging. En beweging brengt je nieuwe informatie, nieuwe perspectieven.

Misschien zie je onderweg wel ineens een zijpad dat eerst verborgen was. Een pad dat je nooit had kunnen ontdekken als je was blijven draaien. Dus kies. Al voelt het als teruggaan. Je zult merken: de weg is dezelfde, maar jouw perspectief niet meer.

Herken je jezelf hierin? Voel je dat je hoofd blijft malen, maar weet je niet goed welke afslag je moet nemen? Je hoeft het niet alleen te doen. Soms is het juist helpend als iemand een stukje met je meeloopt, een ander perspectief aanreikt.

Voel je welkom om contact met me op te nemen via www.xandrabakker.nl, stuur een berichtje, of neem via Whatsapp contact met me op – ik kijk graag met je mee.

Adres

Brinkerweg 32
Bennekom
6721ZC

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Xandra Bakker Perspective Counseling nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen