29/11/2025
JE MOET EERST ZELF DE REGIE HEBBEN WIL JE ‘M KUNNEN OVERDRAGEN!
Gisteravond gaf ik weer een workshop bij een korfbalvereniging. De tweede in een reeks van vier. De eerste workshop was een introductie in de ontwikkellijn uit het boek:
Korfballeren, meer dan oefeningen
Deze tweede workshop ging over de bloemkool theorie: leren in het landschap dat bewegen heet. Of gewoon concrete: Lukt de oefening, loopt het, leeft het en leert het?
We hadden mooie discussies over het aapassen van een oefening, door het bijvoorbeeld makkelijker of moeilijker te maken. Maar het grootste thema was toch wel: “De regie overdragen”!
Dit na aanleiding van het volgende:
Als je alles voorzegt, leren spelers geen eigen keuzes maken!
Enkele weken geleden was ik in een sporthal waar twee korfbalwedstrijdjes tegelijk en naast elkaar plaatsvonden. Elk team heeft tegenwoordig twee coaches: acht coaches langs de lijn. Minstens zo fanatiek als de spelers. De hoeveelheid concrete gesloten instructie die over het veld vloog …….? Hand omhoog! Schieten! Pak de bal! Blijf bij je tegenstander!
Maar er is hoop, het kan echt anders. Van gesloten instructie naar open vragen. Spelers zelf oplossingen laten bedenken, zelf ook verantwoordelijk te houden voor hun eigen korfbalacties en dus hun eigen ontwikkeling. Door het stellen van de juiste vragen. Dit is afhankelijk van veel verschillende factoren, wat gisteravond ook werd besproken:
• Leeftijd van de kinderen
• Wedstrijd of training
• Mono korfbal of 2-vakskorfbal
• Rol/ inbreng trainer
Laat je niet verschuilen achter deze uitdagingen, elke sporter kan op meerdere of mindere maten de regie overnemen. Als je echt de regie in handen hebt kan je ze heel goed sturen in de juiste oplossingen van het (korfbal) probleem. Ook als de aangedragen oplossing vanuit de spelers niet de meest voor de hand liggende is, kun je ze dit laten ervaren (in de training).
De deelnemers van de workshop zijn goed aan het denken gegaan, hoe ze dit kunnen toepassen op hun eigen team. De bewustwording is er, de ervaring moet nog komen!
Dit alles deed mij denken aan andijviestamppot:
Vroeger bij de jeugdkampen van mijn eigen korfbalvereniging was ik mee als kookstaf samen met een goede vriend. De groep kinderen die die dag een spel gewonnen hadden, mochten kiezen wat we die avond gingen eten. Maar wij hadden al andijvie, aardappels, worst en spekjes gekocht. De kids wilden natuurlijk patat of pannenkoeken. Mijn vriend stelden een aantal vragen en maakte een paar opmerkingen met als resultaat dat de kinderen allemaal andijviestamppot wilden eten. Trots en blij dat ze waren, vertelden ze de andere kinderen wat we gingen eten.
