28/12/2025
Dagenergie Zondag 28 December
Er is iets fundamenteels aan het verschuiven. Niet zichtbaar, maar wel ten diepste voelbaar voor jou. Het voelt alsof de puzzelstukjes stukje bij beetje gaan vallen. Alsof alles helder wordt en je elke dag, elk moment, een beetje beter gaat zien waarom de dingen zijn gebeurd zoals ze zijn gebeurd. En hoe intens bepaalde periodes ook leken, ze hebben je gebracht tot het punt waar je nu bent. Het heeft het uiterste van je gevraagd, maar altijd met een diepe wetenschap dat jij dit aan zou kunnen. Dat het iets in jou zou ontwaken dat lang verborgen is gebleven. De kracht die je bezit heb je ingezet voor de ander, maar nu vraagt het je om hem vooral in te zetten voor jou. Voor het leven wat je leeft. Voor het leven wat je wil leven. Nu de mist optrekt en de chaos wat in lijkt te dalen, vraagt het alleen maar aan je om te kijken, door alle laagjes heen. En telkens weer terug te komen op het punt waar je nu bent, want nu, hier, waar je nu staat, dat is alles wat je nodig hebt en daar mag je op vertrouwen.
Lang heb je gedacht dat je hard moest werken. Beter je best moest doen. Je hebt jezelf aan alle kanten onderzocht, verlaten misschien ook wel. En toch ben je elke keer weer een stukje dichter bij jezelf gekomen. Dat wat er in jouw hart aanwezig is, mocht weer opnieuw tot leven komen, juist door te zien waar jij jezelf elke keer weer in de steek liet. Waar je het pad van de ander bewandelde. Het pad van chaos, van destructie. Maar lief mens, dat is niet wat je wilde. Je wilde bouwen. Je wilde rust en vrede. Je wilde eenvoud. Maar je had eerst te dealen met dat wat er voor je stond, om te zien wat niet werkte. Wat jou zo tegen heeft gehouden. Het leven heeft je laten zien waar het plezier zat en waar je het verloor. Het leven heeft je laten zien waar eerlijkheid en liefde zaten en waar het niet aanwezig was. En juist nu, in die allerlaatste dagen van een jaar dat alles op zijn kop heeft weten te zetten, voel je die rust. Voel je die vrede en voel je die eenvoud. Je voelt wat er mogelijk is en wat eraan zit te komen. En tegelijk heb je het te doen met daar waar je nu bent. Ten diepste mag alles in jou zich openen. Al die dingen die onderdrukt zijn geweest. Door jezelf, door de ander. Door de wereld waar je je op dat moment in begaf. En langzaam groeit het vertrouwen weer. Langzaam voel je weer de grond onder je voeten, die eigenlijk nooit echt weg is geweest. En langzaam voel je hoe de stromingen van jouw hart je de weg weten te wijzen. Zonder gedoe. Zonder chaos, maar met het grootst mogelijke vertrouwen.
Deborah
