Het Routelab, Barneveld (2026)

28/08/2026

5 dagen Bergisches Land (D) solo motortour
Dag 5 van 5: Vrijdag in augustus

Vanmorgen om even voor half acht opgestaan na een redelijke nacht. Mijn linker oor is verstopt en dat voelt niet fijn.
Na mijn ochtendritueel probeer ik heel voorzichtig met een interdentaal borsteltje van Gum, dus van zacht kunststof, in mijn gehoorgang te wroeten.
Waarschijnlijk heb ik, door vier dagen mijn gehoorbescherming vele keren in en uit gedaan te hebben, een ophoping van oorsmeer veroorzaakt in mijn linker gehoorgang. Want na wat peuteren doet mijn linker gehoor het weer!

Ik neem mijn zijkoffer, waarvan de accu voor de accessoires weer is opgeladen, alvast mee wanneer ik naar het restaurant loop voor mijn ontbijt.
De koffer monteer ik weer aan de motor en ik koppel de laadkabel af en berg hem op in de andere zijkoffer. Vervolgens loop ik het restaurant in.

Zoals alles hier, ziet het er keurig verzorgd uit en is de keuze reuze.
Ik doe mijn te goed aan de luxe broodjes en drink thee en een sapje. Daarna loop ik weer terug naar het Anna Johanna Haus.

Ik poets mijn tanden, gebruik het toilet en schraap al mijn spullen bij elkaar in de reistas en de rugzak.
Eerst naar de receptie om uit te checken. De stroom voor de motor blijkt bij de prijs in te zitten: super service.

Ik hoorde trouwens dat een Nederlander hier een kleine €20,00 meer betaalde voor zijn overnachting met ontbijt dan ik.
Ik wilde nog zeggen: "You didn't check Trivago?"

Om even na negen uur zijn de motor en ik gereed om de reis terug naar huis te aanvaarden.

Haast vanzelfsprekend sta ik, tot nu toe, drie keer stil bij tijdelijke verkeerslichten...
Polarsteps registreert de hele kleine wegen niet zie ik op het kaartje. Nu lijkt het dat ik verkeerd gereden ben.
Die L 924 moet ik nog eens op de kaart opzoeken, want die was zeker de moeite waard.
Eigenlijk is de route tot het Ruhrgebiet leuk genoeg, al rijd het niet snel.

Vanaf Schwelm volg ik dezelfde route als de heenweg maandag, maar dan in de andere richting natuurlijk.
Onder Essen passeer ik wel de Ruhrstausee "onderlangs" in plaats van "bovenlangs".

In Mühlheim heb ik een plek gepland om te pauzeren en te laden. Het restaurant in de buurt is nog gesloten, maar de bakker van de Edeka verkoopt ook koffie.
Bij de supermarkt koop ik twee appels, waarvan ik er eentje opeet terwijl ik terugloop naar de motor.

Langer dan ik verwacht had rijd ik zonder Autobahn te gebruiken een deel door het Ruhrgebiet. Maar dan dwingt een wegafzetting me om de snelweg op te gaan.
Het valt me op dat de gemiddelde Duitser niet meer zo hard rijd, waarschijnlijk heeft de brandstofprijs hier mee te maken.

Aan de andere kant van de Rijn mag ik al snel van de snelweg af en rijd kleine wegen richting Weeze.
Een deel van het weggetje naar Issum is bar slecht wat asfalt betreft. Het geld voor vernieuwing zal wel op zijn.

In Weeze rijd ik een rondje op het plein waar de laadp**l van Ecotap zou moeten staan. Aangezien ik hem niet zie, zet ik de motor op de parkeerplaats van de REWE supermarkt en zoek te voet verder.
Niet heel ver van het plein staat er inderdaad eentje. Duidelijk op een andere plek dan het adres dat opgegeven is.
Ik zet de motor daar aan de p**l en loop naar het openbaar toilet, dat ik al gezien heb.

Daarna doe ik een rondje door het centrum en bedenk dat ik ook nu warm kan eten, dan zie ik vanavond thuis wel waar ik dan zin in heb.
Ik beland op het terras van een Grieks restaurant, ik ga voor de Griekse schotel en een Cola Zero.

Wanneer ik alles weggewerkt heb, zoek ik de motor op en maak hem en mezelf gereed voor het laatste stukje naar huis.

De route naar huis was grotendeels over bekend terrein en verliep goed op de langzaam rijdende files rond Nijmegen na. Daarna hoofdzakelijk autosnelwegen gereden en toen nog voor vijf uur vanmiddag thuis aangekomen.

Motor uitladen en meteen weer opladen, want morgen moet hij weer naar Nijmegen.

De elektrieke motorfiets heeft het alweer goed gedaan. Volgende week woensdag krijgt hij zijn eerste echte onderhoudsbeurt in Wijster (Dr)!

27/08/2026

5 dagen Bergisches Land (D) solo motortour
Dag 4 van 5: Donderdag in augustus

Het is weer gelukt om rond negen uur op de motor te zitten. Het is prachtig weer, maar nog niet erg warm.
Dat was vannacht wel anders. Tot half vijf vanmorgen op bed gelegen met de ramen wagenwijd open. Er kwam dan toch nog iets frisse lucht binnen, maar ook veel lawaai.
Het hotel ligt pal aan de Autobahn, waar het verkeer eigenlijk nooit ophoudt te rijden. Tot half vijf dus af en toe geslapen en toen heb ik de ramen dicht gedaan, ook omdat het toen niet zo warm meer was. Geen idee hoe lang ik toen nog echt geslapen heb.

Om half acht werd ik er door mijn telefoon op gewezen dat het tijd is om op te staan. Eerst mijn lichaam maar eens wakker gemaakt, toen ontbeten met de pittige broodjes, belegd met kaas. Ik had niet verwacht dat ze zo pittig waren... Het ontbijt afgesloten met een banaan. De koffie/thee heb ik, door gebrek aan beter, maar vervangen door water.
Daarna de tanden en kiezen reinigen, vervolgens do**hen, de laatste zaken inpakken en me in de motorkleding heisen. Dan nog de sleutelkaart inleveren en al mijn bagage op de motor bevestigen.

Eerst de stad uit, maar daarna voor 90% mooie stuurwegen gereden, af en toe afgewisseld door het rijden over matig asfalt door kleine dorpjes.
Als je denkt of gezien hebt op het kaartje: "Hij is eerst een stuk terug gereden!". Dan klopt het, ik mocht de fantastische B478 nog een keer rijden, maar dan in tegengestelde richting. Maar vlak ook de B507 niet uit.

Eigenlijk constant genieten tot hier in Lohmar. Al snel de laadp**l gevonden bij de Edeka supermarkt. Helaas kon Allego geen verbinding krijgen met de laadp**l, de VPN uitzetten hielp ook al niet. Daarna de QR-code van de Edeka geprobeerd, dat lukte wel en ook nog eens 30% voordeliger dan Allego!

Daarna een wandelingetje gemaakt door het stadje, maar toch bij bakker Voigt bij de Edeka op het terras beland voor een kop koffie.
Helaas hebben ze hier geen toilet voor hun klanten.

Dat ik nu een mooie streek uitrijd dat merk ik. De wegen zijn nog mooi, maar de bergen zijn meer heuvels, zo richting het noorden.

Het plaatsje Marialinde verdient tot nu toe de hoofdprijs voor de straat met het slechtste asfalt waar ik ooit over gereden heb. Haast elke vierkante meter is met meerdere klodders asfalt bedekt, kris kras over elkaar. Zo te zien heeft men hier geen moeite gedaan om de weg netjes strak te krijgen. Of ze hebben het gedaan om ervoor te zorgen dat het verkeer niet harder zal rijden dan 25 km/uur.

Maar goed op een gegeven moment arriveer ik middenin Wipperfürth. De geplande laadp**l staat echter op de parkeerplaats van een hotel en de voorkant hangt compleet uit zijn scharnieren.
Op zoek naar een alternatief, kijk ik of ze hier ook een Edeka-laadp**l hebben. Die blijkt iets verderop te staan. Op het bovenste dek van de parkeergarage helemaal in de hoek vind ik hem.

Ik eet mijn overgebleven broodjes en drink daarbij een sapje uit eigen voorraad. Daarna doe ik een rondje door het centrum en keer geen slotte weer terug naar de motor.

Na een uur laden vind ik het voldoende, koppel hem af en stap weer op.

Na het vertrek van het parkeerdek geeft mijn navigatiesysteem aan dat ik over 24 minuten bij het einddoel ben. Dat kan niet goed zijn, maar ik heb het te laat in de gaten en kan niet meer veilig aan de kant gaan staan om het te proberen te verhelpen.

Voordat ik het in de gaten heb rijd ik op een wegafzetting af. Ik zie een gaatje tussen een lantaarnp**l en een kliko. De kliko schuif ik aan de kant en zo piep ik er tussendoor.

Ik rijd eerst de stad uit en zodra het kan zet ik de motor stil aan de kant van de weg. Ik krijg het in eerste instantie niet goed. Ik bedenk dat het misschien te maken heeft met de internetverbinding.
Ondertussen moppert een dame die haar hond uitlaat, dat ik niet op het voetpad hoor te staan...

Ik navigeer met de telefoon van Paulette met daarin een simkaart van Lebara met slechts 1 Gb, misschien loopt het daar spaak. Op mijn eigen telefoon maak ik een hotspot zodat, de navigatietelefoon op de gigabytes van mijn telefoon kan draaien.
Dat lijkt te gaan werken, ik ga weer rijden.

De route gaat naar het zuiden tot voorbij Overath. Daarna buigt hij langzaam naar het noorden. De wegen in het zuiden van dit stuk zijn spectaculairder dan naar het noorden, maar toch krijg ik op weg naar het noorden behoorlijk wat haarspeldbochten te verwerken.

Er wordt op een gegeven moment een wegomleidingen aangegeven, maar ik denk dat ik net daarvoor moet afslaan, dus ik waag het er op. De afzetting staat echter precies voor de weg waar ik in zou moeten.
Terug? Of gewoon weer proberen om er tussendoor te rijden. Onder het mom: als het één keer lukt, dan lukt het nog wel een keer, stuur ik de motor het fiets-/voetpad op, langs de afzetting en dan snel de geplande weg in.

Helaas rijd ik ook meer dan andere dagen door plaatsen met veel verkeerslichten. Ook nog een paar van die lichten die staan bij tijdelijke wegversmallingen: lang wachten omdat ze op tijd werken en niet op verkeersaanbod. Ik heb geen haast, maar dom wachten totdat de tijd voorbij gaat?

Het laatste deel van de route van vandaag heeft opvallend veel bochten, of ben ik niet scherp meer aan het einde van deze dag? Ik moet mezelf vermannen om scherp te blijven, want ik wil zéker geen fouten maken net voordat ik bij mijn overnachtingsplaats ben.

Ergens tussen kwart over vijf en half zes arriveer ik bij Tagungshotel Grosse Ledder in Wermelskirchen.
Het inchecken gaat snel en ik krijg kamer 1 in het Anna Johanna Haus, een vrij staand gebouw verder op het terrein achter een slagboom.
Aangezien ik mijn motor graag aan de lader van het hotel wil zetten, loop ik de paar honderd meter met mijn bagage naar de kamer.

De ober bekijkt mijn motor en vraagt of hij volledig elektrisch is, hoeveel kilometer zijn reikwijdte bedraagt en hoeveel paardenkrachten hij heeft.

Het is bloedheet in kamer 1, dus gaan eerst de ramen open, mijn kleding uit en ik onder de do**he.
De kamer ziet er ontzettend nieuw uit en zeer modern.

Omgekleed in shirt met lange broek loop ik naar de motor en zet hem aan de lader. Daarna vraag ik aan de receptioniste of ze de lader wil activeren. Even later staat hij te laden en zet ik hem op "de bok", zodat ik de ketting kan smeren. Ook maak ik mijn helm schoon en haal een paar dode insecten van het front van de motor.

Daarna loop ik naar het terras van het restaurant van het hotel, waar al diverse mensen zitten te eten. Ik mag zelf een tafeltje uitzoeken.

Zo zit ik al snel aan een halve liter Weizen en eet ik kalfsvlees met verse groenten en aardappelkroketten.
Ik sluit het geheel af met een kop koffie, voordat ik terugloop naar de motor.
Die blijkt nog minstens twee uren nodig te hebben om de accu tot de nek te kunnen vullen en uitbalanceren.
Morgen maar zien of dat gelukt is, ik ga naar mijn kamer.

26/08/2026

5 dagen Bergisches Land (D) solo motortour
Dag 3 van 5: Woensdag in augustus

Net voor negen uur rijd ik weg bij het Pension, op weg naar het zuidwesten. De route gaat door dorpjes en ik rijd weggetjes waar je met de auto niet zijn wilt. Ik word door wijken geloodst, waar je misschien liever omheen zou rijden.

Af en toe krijg ik verkoeling door de bomen waar ik onderdoor kom. En dan weer een Bundesstrasse waar ik 100 km/uur mag rijden. De borden met stijgings- en falingspercentage van 12 tot 18 vliegen me om de oren.
Kortom ik heb het naar mijn zin.

Na bijna anderhalf uur rijden arriveer ik bij een laadp**l bij de Aldi in Büschergrund. Er staan twee auto's te laden: een met de gewone lader de andere met de snellader. Er is dus één snellader over...
Ik Manoeuvreer mijn motor tussen de auto's zodat ik bij de snellader kan. In tien minuten duwt deze lader de accu tot 82% vol. Voorlopig voldoende.
Ik stap weer op, want ondertussen heb ik gezien dat een kilometer verder de oude binnenstad van Freudenberg ligt.

Ik vind daar een parkeerplaatsje waar ik drie uren mag blijven staan. Vandaar loop ik de Altstadt in, die zich kenmerkt door de witte vakhuizen. Voor een terras is het hier nog te vroeg denk ik, want er zit niemand. Dan maar naar de bakker in de HIT supermarkt. Ik bestel een grote koffie en een bijpassend stuk gebak, want dat heb ik deze week nog niet gehad.

Een klanten toilet blijken ze ook nog te hebben. Ik heb wel mooiere en schonere, en met zeep en handdoekjes, gezien, maar ik hoef het in ieder geval niet in het wild te doen.
Even later vind ik de parkeerplaats terug waar de motor nog geduldig staat te wachten tot hij (of zij?) weer mag draven.

Na een paar wegomleidingen het spoor even bijster, maar gelukkig heb ik een navigatiesysteem. De alternatieve wegen waren ook geen straf om te rijden, alleen het asfalt daarvan was vaak slecht. Die wegen zullen volgend jaar wel voorzien worden van nieuw asfalt.
Het gevaar van slecht asfalt in bochten is dat je dan bijna van de weg stuitert, maar het is tot nu toe goed gegaan.

In Nümbrecht had ik een pauze gepland, maar de laadpalen staan niet op dezelde plaats als op mijn digitale kaart. Ik kies, na even rond gereden te hebben, een andere en vind hem midden in het dorpje.

Tijdens een wandeling door het dorp, want ik ben toch nieuwsgierig waar ze staan, vind ik ook de snelladers vlakbij het centrum. Ze blijken dichterbij het centrum te staan dan volgens mijn gegevens.

Bij de Aldi koop ik een banaan en bosbessen, die ik al lopend door het dorp opeet.
Op het terras van een pizzeria bestel ik een groot glas Cola Zero, want het is nog steeds dorstig weer. Wel komen er steeds meer wolken, hetgeen ik niet erg vind zolang het maar droog blijft.

Zodra mijn glas leeg is, reken ik af en voordat ik terug loop naar de motor, maak ik nog gebruik van het toilet.

De route tot Siegburg slingert weer door het Bergisches Land en ik herken bij de rivier de Sieg de plaatsnamen in de buurt van Mauel, waar ik in juni een week wandelde.
Ik rijd door piepkleine dorpen, daar vaak slecht asfalt, waar ik nog nooit van gehoord heb.

De temperatuur loopt op van 29 graden in Nümbrecht tot 34 graden aan het einde van de middag. Dus de stukken over de Bundesstrassen zijn erg welkom, ook al mag ik vaak niet sneller rijden dan 70 km/uur.
Het wordt wel steeds meer bewolkt, dat zou de temperatuur moeten drukken.

De B478 vanaf Rüppichteroth is een genot om te rijden en brengt mij bijna tot het Coffee Fellows Hotel Siegburg.

Ik had al online ingecheckt, dus in no time heb ik de sleutelkaart van kamer 19 en kan ik mijn bagage van de motor halen. De airco gaat op 23 graden, maar het is bloedheet binnen en ik heb niet het idee dat hij het geweldig doet.

De (motor)kleding gaat uit en ik probeer de do**he. Die werkt naar behoren en voor zolang het duurt ben ik opgefrist.

Ik zoek met verschillende apps naar een geschikte laadp**l, want die hier in de buurt staan zijn schreeuwend duur. Als het moet dan is het niet anders, maar wie weet.
Ik vind aan de andere zijde van de Autobahn een snellader. Lopend kan ik er makkelijk komen, door de loopbrug over de autosnelweg te gebruiken, maar is de afstand redelijk om te doen met de motor?
Ik besluit er een wandeling aan te wagen. Wel in korte broek en hemd, want het koelt nog niet echt af.
De snellader blijkt van EnBW en staat bij de REWE supermarkt. Ik loop daarna via de route die ik met de motor zou willen rijden terug naar het hotel. De weg onder de autosnelweg door is makkelijk te vinden, dus het gaat lukken met de motor.

Ik maak nog wel even een foto van de Siegburg, de burcht is in de verte te zien en heb ik in juni nog bezocht.

Bijna bij het hotel, besef ik dat de restaurants zich aan deze kant van de Autobahn bevinden. Ik ga op zoek en vind een Chinees restaurant dat me wel lijkt.

Na een flinke maaltijd met een halve liter Weizen, dit keer een Erdinger alkoholfrei, reken ik af en loop dan terug naar het hotel.

Daar aangekomen valt het me op dat het, ondanks dat de airco aan staat, het nog steeds erg warm is. Ik zet de airco op st***je 16 graden.
Dan trek ik mijn motorbroek en -jas aan, helm op en handschoenen aan, want safety first! Op weg naar de laadp**l.

In vijf minuten ben ik er, eerst de jas weer uit, de helm af en de handschoenen uit. In omgekeerde volgorde welteverstaan.
Ik koppel de snellader en de motor, maar ze krijgen geen verbinding. Bij de tweede keer gaat er dan toch een verbinding tot stand komen en wordt er met 20 kW stroom in de accu gepompt.
Ik laat hem vullen tot 82%, zodat ik morgenochtend kan beginnen met minimaal 80%. Het gewenste percentage wordt na 20 minuten bereikt. Maar het leuke is dat ik op mijn nieuwe Garmin horloge hier voor een melding krijg dat de 80% gehaald is!

Ik zet de motor, na afkoppelen, aan de kant en loop de REWE supermarkt binnen voor iets als ontbijt voor morgen.
Ik heb broodjes, kaas en een banaan gehaald. Dat lijkt me een goede start morgen.

Wanneer ik de motor start, geeft de boordcomputer aan dat de accu voor 87% gevuld is! Dat is nog eens een meevaller.

Terug bij het hotel, zet ik de ramen van mijn kamer wijd open, zodat er wat frisse lucht in kan komen, want buiten is het nu (om negen uur) wel iets afgekoeld.
De Coffee Fellows krijgen geen beste recensie van mij: airco werkt niet en de gratis fles bronwater ter verfrissing is lauw en er is geen glas te bekennen in de kamer.

25/08/2026

5 dagen Bergisches Land (D) solo motortour
Dag 2 van 5: Dinsdag in augustus

Na een goede nachtrust om half acht opgestaan. Mijn dekbed gebruikt als fitnessmatje en daarna tomaatjes en een mueslireep als ontbijt gegeten.
Tanden poetsen, do**hen, aankleden en de bagage weer op de motor bevestigen.

Hoe laat ik bij Haus Berlin wegreed weet ik niet, maar om negen uur reed ik de stad uit de natuur in.
De weg naar Breckerfeld, eerst via de B54 en daarna via de L701, is prachtig. De L701 is dagelijks vanaf 15:00 uur niet meer toegankelijk voor motoren en op feestdagen al helemaal niet. Ook hier is een verkeersbord dus makkelijker dan de hardrijders en herriemakers te bekeuren...

De route gaat even later door het bos omhoog over een smalle weg. Met de motor goed te doen, maar met de auto heb je wel een probleempje als je een andere auto tegenkomt. Gelukkig is er bijzonder weinig verkeer. Wel een stel wilde zwijnen die ongeveer 50 meter voor me de weg overschieten!

Op een gegeven moment ben ik de 500 m hoogtegrens gepasseerd en daal ik af op de motorrem, dan krijg ik weer kilowatts terug in de accu.
Mijn koffiepauzeplaats is vanmorgen in Altena. De weg naar de laadp**l is verspert, na de omleiding sta ik toch nog bij de p**l. Helaas staat er al een auto te laden en is de andere kant van de p**l "out of order".
Ik ga op zoek naar een andere p**l, die ik eerst voorbij rijd voordat ik hem vind.

De jas gaat in de helmtas, die bevestigd wordt met een cijferslot aan de motor. De rugzak uit de topkoffer op de rug en de helm plus handschoenen in de topkoffer. Dit alles vanwege de temperatuur, alweer 25 graden. Vannacht heeft het een beetje geregend, maar de zon doet alweer goed zijn best.

Ik loop het stadje in en koop een kop koffie en een broodje bij de bakker. Vanzelfsprekend maak ik nog een foto van de burcht van Altena en daarna zoek ik de motor weg op.

Vanaf Altena tot hier een prachtige route gereden. Soms wat slecht asfalt, maar dan pas ik mijn snelheid aan. Voldoende (haarspeld)bochten om te blijven oefenen in het correct en veilig nemen van soms erg nauwe exemplaren.
Af en toe door een lieflijk dorpje, dan weer even versnellen op een stuk Bundesstrasse. Het blijft het leuk afwisselen.

Door het rijden in de bergen laadt de motor steeds bij zodra ik naar beneden ga. Dit resulteert nu in parkeren en pauzeren zonder laden.

De helm en de jas worden weer veilig (?) opgeborgen en ik doe en rondje door het dorp.

Ik kies ten slotte een tafeltje binnen (want koeler) bij de bakker van de Rewe supermarkt en laat mij het broodje en de koffie smaken.

Mijn koelvest vul ik met vers water en loop dan verder de supermarkt in voor wat fruit.

De banaan is al opgegeten, wanneer ik terug bij de motor ben. De helmtas met mijn jas hangt nog net zo als ik hem achtergelaten heb.
Het was dus veilig.

Het wordt voor de lezer misschien saai, maar voor mij niet: tijdens het laatste deel van de route van vandaag is het weer genieten van de mooie omgeving met zijn bochten door en over de bergen. De route slingert tot in het Sauerland en de hoogtemeter tikt de 600 m aan.

Soms is het even afwachten totdat het geschikte moment daar is, om een vrachtwagen in te halen. Er rijden hier namelijk vrachtwagens die zo zwaar beladen zijn met boomstammen dat ze, omhoog, niet vooruit te branden zijn.

Ik denk dat ze in het Sauerland meer geld hebben, want de wegen zijn hier breder en mooier. Maar ook hier werken ze op verscheidene plaatsen aan de weg. Vooral de tijdelijke verkeerslichten bij een tijdelijke wegversmalling zijn irritant als je met 33 graden er voor stilstaat terwijl er geen tegenliggers zijn te bekennen.

Een twintig kilometer voor Saalhausen, waar ik hoop te overnachten is er een wegomlegging, die ik negeer. Maar op nog geen tien kilometer van mijn doel moet ik toch nog omrijden via een paar kleine dorpen.

Bij Pension Gastreich aangekomen, parkeer ik de motor even bij de buren voor de deur en ga op zoek naar de receptie. Na het aan een drietal dames gevraagd te hebben, die heerlijk in de tuin in de schaduw zitten, ontvang ik bij de receptie de sleutel van kamer 33. Een tweepersoons kamer voor mij alleen, met handdoeken :-)

Mijn bagage laat ik achter op mijn kamer en ga dan met de motor stapvoets op zoek naar de laadp**l die hier vlakbij moet zijn, maar die ik nog niet gezien heb.
Het pension is nummer 40 en de laadp**l zou bij nummer 36 moeten staan. De laadpalen blijken in een straatje na nummer 36 te staan. Ik koppel de motor aan een p**l en loop dan weer terug naar mijn kamer.

Nu kan het motorpak uit en stap ik onder de heerlijk verfrissende do**he. Dat zal niet voor lang verfrissend zijn, want het is nog steeds boven de 30 graden.

In korte broek en hemd ga ik op zoek naar een restaurant. Het is vandaag dinsdag, dus ook vandaag veel teksten te zien als "Heute Ruhe Tag". Volgens de app Osmand moet zich hier ongeveer 600 m verderop het Turks Restaurant Antalya bevinden.
Na eerst mijn wandeling langs de restaurants in de directe omgeving afgemaakt te hebben, loop ik door naar het oosten.

Ik neem plaats op het terras buiten, waar het minder warm lijkt te zijn dan binnen. Al snel staat er een alkoholfreies Weizenbier voor mijn neus en heb ik iets te eten besteld.
Terwijl ik een keer van plaats wissel op het terras om meer in de schaduw te zitten, is mijn glas al leeg voordat ik mijn "kipreepjes met kaas overbakken" op tafel krijg. Ik bestel nog maar meer van dat gerstenat. Even later wissel ik weer van plaats, de zon schijnt namelijk onder de parasol door.

De maaltijd vult goed en is ook lekker. Wanneer het tweede glas leeg is, reken ik af en loop terug naar het pension.
Om bijna half acht verdwijnt de zon achter de bergrug, nu zou het toch een beetje moeten gaan afkoelen.

De accu van de motor blijkt nu driekwart gevuld, dus nog "even" geduld...
Op het dashboard kun je zien hoe warm het nog is op dit tijdstip!

Vanavond om kwart voor tien de motor opgehaald bij de laadp**l. Het accupercentage was 91%, maar de range 500 km!
Dus daar ga ik morgen maar mee beginnen.
Er was een buitje regen gevallen, vandaar dat het iets afgekoeld was.
Volgens "Weer online" wordt het morgen weer tegen de 30 graden met een kleine kans op wat regen.

24/08/2026

5 dagen Bergisches Land (D) solo motortour
Dag 1 van 5: Maandag in augustus

In juni van dit jaar, ben ik aan de wandel geweest met goede vriendin Wilma in het Bergisches Land (globaal gelegen ten oosten van Keulen en ten zuiden van het Ruhrgebied, nog voor het Sauerland en het Westerwald). Wij kwamen daar wegens een mooie hotelaanbieding en werden verrast door de prachtige omgeving van de rivier de Sieg. Normaal gesproken doorkruis ik alleen die streek om bijvoorbeeld naar het Sauerland, het Westerwald, of nog verder naar het oosten of het zuiden te rijden.
Nadat we daar diverse, ontzettend mooie, wandelingen gemaakt hadden tussen Siegburg en Siegen, kreeg ik het idee om er een keer met de motor te gaan rijden.

Ik ben thuis aan de slag gegaan met MyRouteApp (MRA), het onvolprezen programma om routes mee te maken, en kwam tot een 5-daagse tocht, die ik in m'n eentje ga rijden.

Het plan is om het eerste deel, Nederland uit via Nijmegen, vooral gebruik te maken van de autosnelweg, daarna binnendoor in Duitsland.
Voordat ik bij Duisburg de rivier de Rijn oversteek het Ruhrgebied in, neem ik dan de Autobahn om het gigantische industriële gebied door te worstelen tot ten zuiden van de stad Essen.

Na een voorspoedige reis tot nu toe, wel lekker warm, een poging gedaan om bij de Lidl de snellader te gebruiken.
Eerst kreeg ik geen kans om te laden omdat een Duitser mij het hemd van het lijf vroeg over de motor.
Geruime tijd later lukte het zelfs met hulp van een andere vriendelijke Duitser niet. Een probleem met de betaalwijze...

Zojuist maar aan de gewone lader.

Nu een banaan en wat te drinken gehaald bij de Lidl, het koelvest gevuld met water en dan weer verder. De thermometer van de motor geeft aan dat het hier 35 graden is...

Zoals ik al verwachtte, was het niet echt leuk rijden vanaf de westzijde van de Rijn door het Roergebied tot Essen. Ook nog even in de file gestaan op de Autobahn voor Essen, niet fijn, maar gelukkig geeft het koelvest voldoende verkoeling.

Net voorbij Schwelm had ik nog een pauze gepland en dus de kans om nog wat kW te laden. Wanneer ik daar aankom, op een heel grote lege parkeerplaats met welgeteld 1 laadp**l, staat een monteur bij de laadp**l.
Hij is hem aan het controleren. Als ik vijf minuten tijd heb, dan kan ik erbij.
Een paar minuten later, heb ik de handschoenen, helm en jas uit en plak de laadkabel uit de koffer. Gelukkig blijft de monteur erbij, want de p**l reageert op geen enkel laadpas van mij.
Ten slotte reageert hij wel op een app op de telefoon.
De monteur vraagt nog hoeveel kilometer reikwijdte de motor heeft en wijst me de weg naar het winkelcentrum hier buiten de stad.

Ik haal daar bij een bakkerij in een grote winkel een kop koffie en een heerlijk broodje.

Na een uurtje verlaat ik het koele etablissement een loop weer terug naar de motor.
Hij heeft voorlopig weer voldoende geladen, want het is nog maar een uur naar mijn hotel voor vannacht.

Vanaf Schwelm verlaat ik het Ruhrgebiet en wordt de route mooi. Leuke wegen: op en neer met mooie bochten.
Na een uur sturen door dit heuvelachtige gebied arriveer ik bij Haus Berlin in Hagen.

De laadp**l staat 10 meter van het huis en is vrij. Dus eerst maar aankoppelen, dan kan de stroom zijn werk doen.
Met behulp van een ontvangen code open ik een sleutelkluisje en bemachtig ik de sleutel van studio 1. Die ziet er prima uit, voldoende ruimte, badkamer en toilet ook goedgekeurd.

Vervolgens eerst maar eens de motorkleding uit, want het is hier nog steeds 30 plus. Waarschijnlijk was het verstandiger geweest om eerst te kijken of ik handdoeken heb, maar ik sta al lekker te do**hen. Daarna blijkt dat ik echt geen handdoeken heb. Gelukkig wel een theedoek!

Dan eerst maar weer eens een berichtje naar de gastheer om te vragen waar ik de handdoeken kan vinden.

Zodra ik omgekleed ben in luchtige kleding ga ik op pad, de stad in. Eens kijken wat ze me hier te bieden hebben op het gebied van voeding.

Het is maandag, dus veel restaurants zullen "Ruhe Tag" hebben vandaag.
Dit deel van Hagen blijkt het "mindere" deel te zijn: veel allochtone zaken, onverzorgde mensen die in het centrum ronddolen. Maar dus ook voldoende niet-Duitse eetgelegenheden die open zijn.

Tijdens het rondje door het centrum kom ik er diverse tegen.
Tot slot valt mijn keuze op "Il Fabbro": Trattoria Pizzeria. De eigenaren zijn echte Italianen, dus dan zal het wel goed zijn denk ik.

Ik krijg op mijn verzoek een tafeltje buiten, in de schaduw. Heel af en toe voel ik daar een vleugje frisse wind.
De menukaart toont ook voldoende keus. Ik bestel een alcoholvrije Weizen, een gemengde salade en een pizza Calzone.
Het smaakt me allemaal erg goed.

Na de maaltijd verorberd te hebben nog een halve liter bier, vind ik teveel van het goede. Ik drink nog een colaatje zero en reken dan af.

De foto van de pizzeria laat helaas niet veel zien.
Ik loop nog een stukje door de stad en zoek daarna Haus Berlin weer op.

Waar zou ik zijn zonder de app "Osmand"? Waarschijnlijk liep ik dan nog te zoeken naar mijn onderkomen...

De rivier de Ennepe, die dwars door Hagen stroomt.
En een gebouw dat er wel fraai uitziet in tegenstelling tot de slecht onderhouden gebouwen die ik hier veel zie.

Terug bij Haus Berlin, vind ik een handdoekenpakket voor de deur. Dat zal vast wel makkelijker afdrogen worden dan met een theedoek...

16/04/2026

Tweedaagse motorrit
Dag 2

Het bed in deze B&B wordt omschreven als erg smal maar wel goed. Dat kan ik beamen, want ik weet nog net dat ik gisteravond in bed ben gestapt. Ik kan me niet herinneren dat ik nog wakker gelegen heb.
Vanmorgen vroeg wel een keer eruit geweest voor een toiletbezoek en nu net, voordat de wekker zou gaan spelen, echt wakker. Eerst de motor weer met het elektriciteitsnet verbonden, zodat hij de laatste drie procent er nog bij kan krijgen.

Na de hardnekkige poging om de ouderdom te verslaan door middel van ochtend fitness, spring ik onder de prima do**he.
Na het aankleden de motor bepakken, ontbijten met een kop thee, appel en banaan en nog een toiletbezoek doen. Daarna was ik nog even de gebruikte spullen af en kan ik gaan.

Even een stukje Duitsland meegepakt, altijd leuk. Ga ik een minigrensje over (NL naar D) bij Gronau: staan ze toch nog te controleren op mensen die illegaal de grens over willen!

Hier in Altstätte is nog weinig open, dus pauzeren op eigen voorraad. Ook geen openbaar toilet, dan maar in het het wild...

Nadat ik Duitsland heb verlaten kom ik in de buurt van Buurse weer in Nederland. Direct op redelijk bekend terrein: een paar weken geleden liep ik hier nog om het Trekvogelpad af te ronden naar Enschede.
Nu rijd ik onder Enschede door naar het westen. Onder Hengelo duik ik naar het zuiden en via Diepenheim arriveer ik ten slotte in Markelo.
Daar zet ik de motor aan de laadp**l en wandel naar het centrum.
Er lijkt maar een terras open, het is er druk, maar voor mijn persoontje is er nog wel plek.
Ik bestel koffie met koek, want ik heb voor straks nog twee muesli bollen.
Nog even gebruik gemaakt van het toilet, betaald en op weg terug naar de motor. Die heeft alweer bijna 20% acculading erbij.
Ik eet de twee bollen op en stap dan op, verder richting thuis.

Al vrij snel rijd ik de provincie Gelderland alweer in.
Helaas was de weg naar Wichmond afgesloten, dus de minder mooie weg naar Doesburg gereden. Zodra ik de IJssel over ben, heb ik toch het idee dat ik op bekend terrein rijd.
Net voorbij Juffrouw Tok, op de Ginkelse heide, nog even een pauze: dorst!
Gelukkig had ik nog een colaatje in de tas.

Ook het laatste stukje is goed gegaan.
Weer zonder problemen thuis aangekomen met 485 km erbij op de teller.

Het Routelab

28/08/2026

27/08/2026

26/08/2026

25/08/2026

24/08/2026

16/04/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type

Verzoek om vermelding te verwijderen