08/09/2026
โ๐๐ธ ๐บ๐ผ๐ฒ๐ ๐๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฎ๐ฎ๐ด ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ฝ๐ฟ๐ถ๐ธ๐ท๐ฒ!โ ๐
Dat zei Jara vanochtend. Blij zelfs. ๐
Vandaag moest ze voor een prik naar de GGD.
Gisteravond hebben we haar daarop voorbereid. Niet door te zeggen:
โ๐๐ฆ๐ต ๐ช๐ด ๐ฉ๐ฆ๐ญ๐ฆ๐ฎ๐ข๐ข๐ญ ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐ฆ๐ฏ๐จ.โ
โ๐๐ฆ ๐ฉ๐ฐ๐ฆ๐ง๐ต ๐ฏ๐ช๐ฆ๐ต ๐ฃ๐ข๐ฏ๐จ ๐ต๐ฆ ๐ป๐ช๐ซ๐ฏ.โ
โ๐๐ฆ๐ต ๐ฅ๐ฐ๐ฆ๐ต ๐ฎ๐ข๐ข๐ณ ๐ฉ๐ฆฬ๐ฆฬ๐ญ ๐ฆ๐ท๐ฆ๐ฏ ๐ฑ๐ช๐ซ๐ฏ.โ
Maar gewoon heel neutraal en feitelijk.
Ik vertelde dat ik haar eerder uit school kom halen en dat we daarna naar de dokter gaan voor een prik.
Waar de prik komt.
Dat ze bij mij op schoot mag zitten.
Dat ik of de dokter haar arm vasthoudt.
Dat de prik even kan prikken.
En dat het belangrijk is dat ze haar arm stilhoudt, zodat het snel klaar is.
We hadden ook afgesproken: als het pijn doet, mag je in mijn hand knijpen.
Meer eigenlijk niet.
We benoemen vooraf niet dat iets spannend of eng kan zijn als zij dat zelf nog helemaal niet zo ervaart.
Want soms geven we als volwassenen, met alle goede bedoelingen, onbewust al een lading aan iets.
Vanochtend stond ze vrolijk op en zei:
โ๐๐ธ ๐บ๐ผ๐ฒ๐ ๐๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฎ๐ฎ๐ด ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ฝ๐ฟ๐ถ๐ธ๐ท๐ฒ!โ
En tijdens de prik?
Ze wist precies wat er ging gebeuren. Ze kwam bij mij op schoot zitten, hield haar arm stil en liet de prik gebeuren.
Na de prik pakte ze meteen mijn hand vast en kneep erin. Precies zoals we hadden afgesproken.
Er kwamen wat tranen, want jaโฆ de prik deed pijn.
En dat mag.
Achteraf vertelde ze ook dat ze het toch een beetje spannend vond.
Het doel van neutraal voorbereiden is niet dat je kind geen pijn, angst of spanning mag voelen. Die gevoelens mogen er juist zijn.
๐๐๐๐ฃ ๐๐ ๐๐ ๐๐๐ฅ ๐ซ๐ ๐ ๐ ๐ ๐๐๐๐ฅ ๐ง๐ ๐ ๐ฃ๐๐ ๐ง๐ ๐ ๐ฃ ๐๐ ๐๐๐๐ ๐๐ ๐ฅ๐ ๐ง๐ฆ๐๐๐๐.
๐ก๐ถ๐ฒ๐ ๐ฎ๐น๐น๐ฒ๐ ๐๐ฎ๐ ๐๐ฝ๐ฎ๐ป๐ป๐ฒ๐ป๐ฑ ๐ธ๐ฎฬ๐ป ๐๐ถ๐ท๐ป, ๐ต๐ผ๐ฒ๐ณ๐ ๐๐ผ๐ผ๐ฟ๐ฎ๐ณ ๐๐ฝ๐ฎ๐ป๐ป๐ฒ๐ป๐ฑ ๐ด๐ฒ๐บ๐ฎ๐ฎ๐ธ๐ ๐๐ฒ ๐๐ผ๐ฟ๐ฑ๐ฒ๐ป.
