10/09/2026
“Kom jij ook?”
Staat er in mijn DM als reactie op mijn berichtje.
Ik moest even slikken.
Ik had net een artikel gelezen over de voorstelling Lampje erop van Mirte Sonntag . Een voorstelling die licht schijnt op een onderwerp waar nog te vaak omheen gedraaid wordt. Su***de. Juist dat zwijgen, het niet mogen of kunnen praten, moet veranderen.
Ik herken het.
Ik ben inmiddels twintig jaar weduwe van iemand die suïcide pleegde. Ik ken de schrikreacties, het ongeloof en ongemak rond dit onderwerp.
En ook ik praat er niet altijd spontaan over. Juist door die reacties. Terwijl ik er goed over kan praten, als iemand mijn verhaal wil horen.
Toen Mirte vroeg of ik ook kwam, zei ik niet meteen ja.
Ik twijfelde.
Wil ik dit wel?
Wat gaat het met mij doen?
Wil ik gevoelens aanraken die ik misschien liever even laat liggen?
Maar wegblijven maakt het onderwerp niet minder aanwezig. Niet praten maakt het niet minder zwaar.
En misschien mag ik ook nog wel dingen in mijzelf aankijken en ruimte geven.
Dus ik heb besloten dat ik ga. Samen met een gelijkgestemde, bij wie ik mij niet hoef in te houden. Mij begrijpt omdat zij ook ooit in mijn schoenen stond.
De titel van de voorstelling "Lampje erop" (11 sept, Maaspoort Venlo) vind ik zó sterk. Het staat voor mij voor
Niet alles wegduwen, relativeren of meteen proberen op te lossen. En voorzichtig een licht laten schijnen op dat wat moeilijk is.
Het aankijken.
Het benoemen.
Het gesprek openen.
Ik weet, dat dat niet altijd antwoorden geeft. Maar het kan wel lucht geven. Ademruimte. En het gevoel dat je er niet alleen mee hoeft rond te lopen.
Ook in gezinnen waar veel zorg is, gebeurt dat niet praten over lastige gevoelens. Emoties en zorgen worden soms ingehouden. Uit liefde. Uit loyaliteit. Om elkaar te beschermen.
Een brus die niets zegt, omdat hij of zij ouders niet extra wil belasten. Die zich groot houdt, gevoelens wegstopt/voor zich houd, terugtrekt en de zorg voor broer/zus voorop zet boven hun eigen welbevinden
Een zorgouder die sterk probeert te zijn. Niet altijd echt uit wat voor zorgen die heeft, hoe zwaar het voelt. Die een brus wil beschermen door niet alles te delen. (Vervolg in comments)