Vitesse fansite

De rijke geschiedenis van Vitesse (zie ook 'Fotoalbums' voor foto's) (zie ook 'Rumoer in de Zomer' voor een kalender met gebeurtenissen in de zomerstops sinds 1892). Op 10 september 1892 besloot het bestuur om naast cricket ook voetbal te gaan spelen. Twee jaar lang speelde Vitesse alleen vriendschappelijke wedstrijden, totdat in 1894 de Gelderse competitie van de Nederlandse Voetbal Bond (NVB) va

n start ging. In 1895 en 1896 werd Vitesse kampioen van de Gelderse competitie en promoveerde naar de eerste klasse Oost die in het leven werd geroepen. Vitesse werd in 1897, 1898, 1903, 1913, 1914 en 1915 kampioen van deze klasse, daarmee plaatsten ze zich voor de kampioenscompetitie. Het resulteerde nooit in het kampioenschap en men moest genoegen nemen met 6 tweede plaatsen. In deze periode had Vitesse de beschikking over topspelers die ook actief waren in het Nederlands elftal, onder andere Willem Hesselink en Just Göbel. In 1914 werd Sutcliffe de eerste buitenlandse trainer. Op 31 mei 1914 was Vitesse tot op de dag van vandaag het dichtst bij een kampioenschap van Nederland geweest. Vitesse streed in de kampioenscompetitie met Willem II en HVV om de prestigieuze titel. Na 3 van de 4 wedstrijden ging Vitesse met 6 punten aan de leiding, de beslissende wedstrijd werd de uitwedstrijd in Den Haag tegen de nummer twee HVV, dat aan een kleine zege genoeg had voor het kampioenschap. 2000 meegereisde Vitesse-supporters zagen hun club in de eerste helft op voorsprong komen door Willem Hesselink. In de tweede helft bracht Guus de Serière de spanning terug in de wedstrijd door een gelijkmaker te produceren. Bij deze gelijke stand mocht Lex Staal even later een strafschop nemen, de aanvoerder van Vitesse faalde echter door de bal over de lat te schieten. De 1-1 stand hield lang aan, waardoor een kampioenschap steeds dichterbij kwam voor de Arnhemmers. Dezelfde Guus de Serière gooide echter roet in het eten door slechts één minuut voor het laatste fluitsignaal uit een rebound de beslissende treffer te maken voor HVV. Door de Eerste Wereldoorlog zag de NVB geen mogelijkheid om een normale competitie te organiseren; in plaats van in klassen werden de clubs in het seizoen 1914/1915 door nood ingedeeld in groepen. Vitesse was zoals alle Oostelijke clubs ingedeeld in groep A. Door gebrek aan concurrentie sloot Vitesse met gemak de groep winnend af, waarna het voor het Nederlands kampioenschap twee wedstrijden tegen Sparta, de winnaar van groep B, mocht spelen. Na een 2-1 zege in Arnhem volgde een 1-4 nederlaag in Rotterdam; een beslissingswedstrijd was noodzakelijk. Sparta won op 6 juni 1915 op Amsterdams terrein overtuigend met 3-0, waardoor Vitesse wederom een kampioenschap misliep. Na het seizoen 1914/1915 kende Vitesse een terugval, er werd 5 seizoenen lang tegen degradatie gestreden. Ondanks een opleving in het seizoen 1920/1921, waarin een vierde plaats werd behaald, gebeurde op 30 april 1922 het onvermijdelijke: Vitesse degradeerde na 25 jaar verblijf uit de eerste klasse.

1922 - 1954 Wisselend succes

Vitesse hoefde niet lang te wachten op een rentree in de eerste klasse, na het kampioenschap van de Tweede Divisie B won Vitesse ook haar beiden promotiewedstrijden tegen Rigtersbleek, de kampioen van de tweede klasse C. Onder de Engelse trainer Robert William Jefferson presteerde Vitesse tussen 1924 en 1927 goed met een achtereenvolgens 3e, 4e en 5e eindranking in de eerste klasse en in 1927 haalde Vitesse zelfs de bekerfinale, die zij echter met 1-3 verloor van VUC. Jeffersons vertrek voor aanvang van het seizoen 1927/1928 kwamen de resultaten niet ten goede. Vitesse bivakkeerde de seizoenen erna weer in de onderste regionen van de competitie, waar het in het seizoen 1930/1931 zelfs ternauwernood ontsnapte aan degradatie. Aan de hand van de Duitse trainer Heinrich Schwarz krabbelde Vitesse weer langzaam omhoog. De coach gaf veel jeugdige spelers een kans die later uitgroeiden tot voor Vitesse belangrijke spelers, zoals Kees Meeuwsen, Jan Dommering en Johan Ricken. In het seizoen 1932/1933 eindigde Vitesse 3e en ook het daaropvolgende seizoen werd met de 5e plaats een prima resultaat behaald. In 1935 ging het echter weer mis; Vitesse degradeerde na een dramatisch seizoen, mede door het overlijden van speler Piet Tonneman, naar de tweede klasse. In de jaren daarop maakte Vitesse door onder andere de Tweede Wereldoorlog een sportief mindere periode mee die tot 1946 zou duren. Vier keer eindigde de club als tweede (1936, 1937, 1939 en 1942), twee keer als derde (1938 en 1940) en in 1941 en 1944 wist Vitesse na het kampioenschap haar promotiewedstrijden niet te winnen. Pas in het seizoen 1945/1946, het jaar na de bevrijding, werd Vitesse kampioen van de Tweede Divisie om vervolgens ook de promotie-competitie winnend af te sluiten. Na een degradatie in 1948 en een promotie in 1950 deden de jonge spelers van Vitesse goed mee in de Eerste Klasse. In deze periode behaalden Sjaak Alberts en Wim Hendriks het Nederlands Elftal. In het seizoen 1952/1953 pakte Vitesse zelfs de titel in de Eerste Klasse B. In de wedstrijden die er op volgden voor het kampioenschap kwamen de spelers van trainer Jan Zonnenberg echter wat te kort.

1954 - 1984 Eerste decennia betaald voetbal

Doordat de KNVB wilde vasthouden aan het amateurisme vertrokken veel spelers uit de Eerste Klasse naar het buitenland, aangezien het verder in Europa allang was toegestaan om spelers te betalen. Ook vertrokken er veel spelers naar de nieuw opgerichte Nederlandse Beroeps Voetbal Bond (NBVB), die in de zomer van 1954 een eigen competitie begonnen. Dit was ook het geval bij Vitesse, er vertrokken 7 spelers naar De Graafschap die toen voor de NBVB uitkwamen. Deze leegloop van spelers van de vaderlandse competitie had als gevolg dat het niveau schrikbarend daalde. Hierdoor kon de KNVB niet anders dan ook betalingen toe te staan. Op 27 augustus 1954 besloot het bestuur van Vitesse betaald voetbal te gaan spelen. Deze periode was voor Vitesse geen makkelijke periode. Trainer Joseph Grüber sleepte de club door deze moeilijke periode heen. Deelname aan de hoofdklasse in het seizoen 1955/1956 was een mooi resultaat. Op 2 september 1956 werden de Eredivisie en de Eerste divisie in het leven geroepen. De eindstand bep**lde dat Vitesse in de Eerste divisie mocht uitkomen. In het seizoen 1959/1960 was de deelname aan de promotiewedstrijden het hoogtepunt. In 1962 werd Vitesse terug gezet naar de Tweede Divisie omdat men met één Eerste Divisie wilde gaan spelen in plaats van twee. Na de terugkeer van trainer Grüber in 1964 ging het sportief weer beter. In 1966 werd het kampioenschap van de Tweede Divisie behaald en volgde er promotie naar de Eerste divisie. Door een gelukkig toeval promoveerde Vitesse zelfs in 1971 naar de Eredivisie. Vitesse profiteerde van het feit dat ADO en Holland Sport fuseerden tot FC Den Haag, waardoor er een plek vrijkwam in de Eredivisie. Het verblijf duurde echter slechtst één jaar: Vitesse eindigde op de 18e en tevens laatste plek door maar 17 punten te halen, evenveel als de nummer 17 FC Volendam, wiens doelsaldo echter beter dan dat van Vitesse was. Diverse keren nam Vitesse deel aan de nacompetitie, maar promotie zat er niet in. In 1977 werd onder leiding van trainer Henk Wullems en mede dankzij spelers zoals Herman Veenendaal, Henk Bosveld, Bosco Bursac en Peter Boeve het kampioenschap van de Eerste divisie behaald. Drie seizoenen verbleef Vitesse in de Eredivisie tussen half 1977 en half 1980, waarna het in 1980 degradeerde naar de Eerste divisie.

1984 - 2000 De opmars

In 1984 werd de vereniging onder de leiding van voorzitter Karel Aalbers opgedeeld in separate eenheden voor amateursport en betaald voetbal. Zo ontstond op 15 juni 1984 Stichting Betaald Voetbal Vitesse voor de professionals, en de vereniging Vitesse 1892 voor de amateurs. De nieuwe betaald voetbal stichting had een moeilijke start. Het seizoen 1984/1985 was financieel en sportief één van de moeilijkste uit de geschiedenis. Daarna herstelde Vitesse zich. In de seizoenen 1985/1986 en 1987/1988 bereikte Vitesse de nacompetitie, maar promotie zat er nog niet in. Onder het bewind van trainer Bert Jacobs behaalde Vitesse grote successen. In het seizoen 1988/1989 werd Vitesse kampioen van de Eerste Divisie en was promotie naar de Eredivisie een feit. Met spelers als Rick Hilgers, Bart Latuheru, Hans van Arum en Theo Bos bereikte men het seizoen daarop als promovendus de bekerfinale, waarin het verloor van PSV, en werd de vierde plaats behaald in de Eredivisie, waardoor Vitesse in het seizoen 1990/1991 voor het eerst UEFA-Cup voetbal mocht spelen. Daarna bleven de resultaten prima, met als hoogtepunt het seizoen 1997/1998: Vitesse eindigde met een recordaantal van 70 punten op de derde plaats en spits Nikos Machlas won door zijn 34 doelpunten de Gouden Schoen. Tot en met seizoen het 2001/2002 eindigde Vitesse altijd bij de eerste vijf en werd er negen maal deelgenomen aan het UEFA-Cup toernooi, waarin Vitesse memorabele wedstrijden heeft gespeeld tegen onder andere Real Madrid, Internazionale en Werder Bremen. Trainers van naam werden naar Arnhem gehaald zoals Herbert Neumann, Leo Beenhakker en Artur Jorge. Er werden diverse spelers uitgenodigd voor het Nederlands Elftal en op 25 maart 1998 speelde Vitesse haar eerste officiële wedstrijd in GelreDome.

2000 - 2010 Vrije val na Aalbers

Na het seizoen 2000/2001 kwam er een einde aan een fantastische periode voor Vitesse, zowel sportief als financieel. Op 15 februari 2000 werd voorzitter Aalbers afgezet door sponsor Nuon. Na Aalbers' vertrek rezen onder diens opvolgers de schulden tot grote hoogte. Mede door de hulp van de gemeente Arnhem en de provincie Gelderland werd Vitesse gered van een faillissement en werd een licentie voor betaald voetbal ternauwernood behouden. Door de verkoop van Vitesse's topspelers liepen de resultaten op het veld terug: Vitesse streed in twee cruciale jaren (2002/2003 en 2003/2004) tegen degradatie. Sportief kwam Vitesse de seizoenen erna in een rustiger vaarwater, financieel echter nog niet. Op 3 maart 2008 besloot de leiding van de club om surseance van betaling aan te vragen bij de rechtbank in Arnhem. Vitesse voelde zich genoodzaakt om dit te doen, nadat de gemeente Arnhem weigerden vrijwillig deel te nemen aan een crediteurenakkoord en Vitesse zonder de sanering van de schuld van € 27 miljoen vreesde voor haar voortbestaan. Uiteindelijk ging de gemeente op 17 maart tóch overstag met 23 stemmen voor en 15 tegen.[14] Doordat de anderen 61 crediteuren al ingestemd hadden kon Vitesse middels een crediteurenakkoord een schuld van € 27 miljoen saneren. Vitesse wilde na de deal met de schuldeisers een nieuwe start maken en een einde maken aan deze rumoerige periode. Dit was ook een van de redenen waarom Vitesse voor het seizoen 2008/2009 Aad de Mos verving voor de meer rustige en minder opvallende trainer Hans Westerhof. Ondanks de hoge verwachtingen van zowel de beleidsbepalers als de supporters liep deze periode uit op een deceptie. Na een half seizoen stond Vitesse onder Westerhof met slechts 15 punten in de onderste regionen van de Eredivisie. Op 30 december 2008 besloot de clubleiding in te grijpen door trainer Hans Westerhof te ontslaan, mede door een meningsverschil over hoe het tij te keren tussen Westerhof en de clubleiding.[16] Op 3 januari 2009 kwam naar buiten dat oud-speler en -aanvoerder Theo Bos per direct was aangesteld als hoofdtrainer. In november 2008 verkreeg Maasbert Schouten, destijds eigenaar van Vitesse-sponsor AFAB, 20% van de aandelen van Vitesse. Nadat Vitesse een lening van Schouten medio 2009 niet kon terugbetalen, kwam Schouten feitelijk in het bezit van alle aandelen Vitesse; de overdracht van deze laatste aandelen werd pas in het derde kwart van 2010 geëffectueerd én wereldkundig.

2010 - heden: In buitenlandse handen

Op 16 augustus 2010 maakte de club bekend dat de Georgische ondernemer Merab Zjordania 100 procent aandeelhouder werd van Vitesse. Het zogenaamde gouden aandeel blijft uit handen van de Georgiër, om zo de identiteit (waaronder naamgeving, clubkleuren en vestigingsplaats) van Vitesse te waarborgen. In een interview verklaart Zjordania dat hij kan rekenen op de financiële steun van miljardair Aleksandr Tsjigirinski. De nieuwe eigenaar wil binnen drie jaar met de Arnhemse club meespelen om het landskampioenschap, aangeduid als Project 2013. Voor dit project zal niet alleen in het eerste elftal worden geïnvesteerd, maar ook in de trainingsaccommodatie. Op 21 oktober 2010 ontsloeg Vitesse diens trainer Theo Bos, vanwege de magere resultaten en een teleurstellende 16e plaats. Op 27 oktober 2010 werd naar buiten gebracht dat de Spaanse ex-FC Barcelona-speler Albert Ferrer de nieuwe hoofdtrainer zou worden. Daarnaast zouden Stanley Menzo en de Spanjaard Albert Capellas als assistent-trainers worden aangesteld; Raimond van der Gouw bleef keepers-trainer. Na samenwerkingsverbanden met regionale amateurclubs werd op 20 november 2010 een samenwerkingscontract getekend met het Braziliaanse Atlético Paranaense. Op 30 juni 2011 tekent clubman John van den Brom een contract dat hem in iedergeval tot juni 2013 aan Vitesse zou verbinden. Na lang onderhandelen met ADO Den Haag kwamen de clubs eruit en is clubman John van den Brom als hoofdtrainer terug bij Vitesse. Teamprestaties

Kampioen Gelderse Competitie NVB: 2x (1895, 1896)
Kampioen Eerste Klasse Oost: 7x (1897, 1898, 1903, 1913, 1914, 1915, 1953)
Kampioen Tweede Klasse Oost: 5x (1923, 1941, 1944, 1946, 1950)
Beker van Nederland finalist: (1912, 1927, 1990)
Kampioen Eerste divisie: 2x (1977, 1989)
Kampioen Tweede Divisie: 1x (1966)
Ook gepromoveerd naar de Eredivisie: 1x (1971)
UEFA-Cup: 9x deelname (36 wedstrijden): (1990, 1992, 1993, 1994, 1997, 1998, 1999, 2000, 2002)

Individuele prestaties

Topscorer Eerste Divisie: 2x (1974, 1983), Nederland Herman Veenendaal (23 goals), Nederland Remco Boere (27 goals)
Topscorer Eredivisie: 1x (1998), Griekenland Nikos Machlas (34 goals)
ESM Gouden Schoen: 1x (1998), Griekenland Nikos Machlas (34 goals)
Nederlandse Gouden Schoen: 1x (1990), Nederland Edward Sturing

Vitesse in het bekertoernooi

Vitesse heeft zich sinds het eerste Nederlandse bekertoernooi in 1899 drie keer weten te plaatsen voor de finale; elk van de drie wedstrijden ging verloren. De eerste finale werd op 26 mei 1912 gespeeld tegen Haarlem te Amsterdam. Haarlem trok aan het langste eind door met 2-0 te overwinnen. In het seizoen 1926/1927 haalde Vitesse onverwachts voor de tweede keer de eindstrijd. De finale ging wederom verloren; VUC was met 1-3 op Monnikenhuize te sterk, waarbij Vitesse-speler Jan de Natris bij een 1-1 stand een penalty miste. De tot op het heden laatste keer dat Vitesse de finale wist te behalen was in het seizoen 1989/1990. Op 25 april 1990 in De Kuip verloor Vitesse met 1-0 van PSV, mede omdat PSV-keeper Hans van Breukelen in de blessuretijd van de wedstrijd een penalty wist te keren van John van den Brom. De laatste jaren stelde Vitesse vaak teleur in het bekertoernooi door steevast vroeg te worden uitgeschakeld.

1990/91 UEFA Cup 1R Ierland Derry City 1-0, 0-0 Loeffen / (-) 7.0
2R Schotland Dundee United 1-0, 4-0 Eijer / Latuheru (2), Van den Brom, Eijer
1/8 Portugal Sporting Lissabon 0-2, 1-2 (-) / Van Arum
1992/93 UEFA Cup 1R Ierland Derry City 3-0, 2-1 Van den Brom (2), Van Arum / Straal, Laamers 8.0
2R België KV Mechelen 1-0, 1-0 Van den Brom / Cocu
1/8 Spanje Real Madrid 0-1, 0-1 (-) / (-)
1993/94 UEFA Cup 1R Engeland Norwich City 0-3, 0-0 (-) / (-) 1.0
1994/95 UEFA Cup 1R Italië AC Parma 1-0, 0-2 Gillhaus / (-) 2.0
1997/98 UEFA Cup 1R Portugal SC Braga 2-1, 0-2 Čurović, Trustfull / (-) 2.0
1998/99 UEFA Cup 1R Griekenland AEK Athene 3-0, 3-3 Laros, Perovic, Machlas / Machlas (2), Reuser 3.0
2R Frankrijk Girondins de Bordeaux 0-1, 1-2 (-) / Jochemsen
1999/00 UEFA Cup 1R Portugal SC Beira-Mar 2-1, 0-0 Van Hooijdonk, Grozdic / (-) 4.0
2R Frankrijk RC Lens 1-4, 1-1 Van Hooijdonk / Kreek
2000/01 UEFA Cup 1R Israël (land) Maccabi Haifa 3-0, 1-2 Martel, Peeters, Amoah / Amoah 4.0
2R Italië Internazionale 0-0, 1-1 (-) / Peeters
2002/03 UEFA Cup 1R Roemenië Rapid Boekarest 1-1, 1-0 Peeters / Peeters 6.0
2R Duitsland Werder Bremen 2-1, 3-3 Amoah, Verlaat (e.d.) / Levchenko, Claessens, Mbamba
3R Engeland Liverpool FC 0-1, 0-1 (-) / (-)

Totaal aantal punten voor UEFA Coëfficiënten: 37.0

Accommodaties
Klarenbeek 1885 t/m 1887
Molenbeke 1888 t/m 1892
Vogel- en Plantentuin / Bronbeek 1893 t/m 1893
Paasweide 1894 t/m 1896 -
Klarenbeek 1896 t/m 1915 10.000
Monnikenhuize 1915 t/m 1950 7.500
Nieuw Monnikenhuize 1950 t/m 1998 tussen de 12.000 en 18.000
GelreDome 1998 t/m heden 25.000

GelreDome

Het huidige stadion waarin Vitesse haar thuiswedstrijden in speelt, heet GelreDome. Het beschikt tegenwoordig over 25.000 zitplaatsen (waarvan 100 rolstoelplaatsen) en heeft een status van 4 UEFA sterren, dat wil zeggen dat er UEFA-Cup finales in gespeeld mogen worden. GelreDome is onder andere gastheer geweest van 3 wedstrijden van het EK 2000. Het stadion heeft een uitschuifbare grasmat, die als er niet wordt gevoetbald naar buiten wordt geschoven, zodat het gras in optimale staat blijft. Ook zit er een dak op het stadion dat dicht gaat bij slecht weer. Er zijn 49 skyboxen waar 12 mensen per skybox kunnen zitten. Het Home of History biedt een kijkje in het inmiddels lange verleden van de club. Op 25 maart 1998 speelde Vitesse, na een spectaculaire openingsceremonie, voor 26.600 toeschouwers haar eerste competitiewedstrijd tegen NAC Breda. Al na 4 minuten en 45 seconden maakte de Servische spits Dejan Čurović het allereerste doelpunt in GelreDome. Vitesse won deze eerste wedstrijd uiteindelijk met 4-1. Hierop volgde een ongeslagen reeks in het thuisstadion van maar liefst 18 wedstrijden. Het was Fortuna Sittard die op 6 maart 1999 met een 1-2 zege een einde maakte aan Vitesse's ongeslagen status in GelreDome. Clublied

Het clublied van Vitesse is Geel en Zwart zijn onze kleuren, geschreven en ingezongen door Emile Hartkamp. Logo
Het eerste logo van Vitesse was een schildvormig figuur. In het midden lag een diagonale scheidingslijn tussen het linker gele vlak en het rechter zwarte vak. In het linker vak stond diagonaal “avc Vitesse” geschreven en in het rechter vlak “1892”, het oprichtingsjaar van de club. Het oude logo werd vervangen voor het huidige logo in 1984, het jaar waarin de wegen van de BVO-tak en de amateur-tak zich scheidden. De amateur-tak heeft bijna exact hetzelfde logo gehouden. Het huidige logo is wederom een schildvormig figuur, deze heeft echter rechte lijnen aan zowel de bovenkant als aan de zijkanten van het logo. Bovenin staat met dikke witte hoofdletters Vitesse. Onder de naam staan twee arenden gespiegeld naast elkaar, waardoor de lichamen in elkaar overlopen. Ook de kleuren zijn gespiegeld, wat geel links is zwart rechts; en andersom. De arenden zijn ook terug te vinden in het stadswapen van Arnhem. In het midden van het logo is een voetbal gepositioneerd. Tenue & Clubkleuren

Van het seizoen 1894/1895 tot en met het seizoen 1899/1900 speelde Vitesse in een wit tenue met een diagonale blauwe baan, refererend naar de stadskleuren van Arnhem. De spelers die niet met een blauw-wit tenue kwamen opdagen, werden door de club een boete van 50 cent opgelegd. Op 27 augustus 1900 werd in de bestuursvergadering besloten de clubkleuren te wijzigen in geel en zwart. Toenmalig voorzitter Chris Engelberts stelde deze wijziging voor met als argument dat Vitesse zich bij de beste clubs van Gelderland mocht scharen en zij in de Gelderse hoofdstad gevestigd was, waardoor zij ook het recht zou hebben om de kleuren van Gelderland te mogen dragen. Na dit voorstel werd besloten om voortaan te gaan spelen in shirts met zes geelzwarte blokken. In 1907 werd dit shirt vervangen voor het huidige geelzwarte shirt met geelzwarte banen, nadat Vitesse deze kreeg geschonken van een donateur. Shirt- en kledingsponsors laatste jaren
Periode Shirtsponsor Kledingsponsor
1993/1994 Spaarenergie Umbro
1994/1995 Nuon
1995/1996
1996/1997
1997/1998 Lotto
1998/1999
1999/2000 Uhlsport
1e helft 2000/2001
2e helft 2000/2001 Atag
2001/2002 Geen shirtsponsor
1e helft 2002/2003 Hubo & Big Boss
2e helft 2002/2003 Bavaria Malt & SBS 6
2003/2004 Sunweb
2004/2005 AFAB
2005/2006 Quick
2006/2007 Legea
2007/2008
2008/2009
1e helft 2009/2010 Klupp
2e helft 2009/2010 Zuka.nl
1e helft 2010/2011
2e helft 2010/2011 Geen sponsor,
goed doel:
Spieren voor Spieren
2011/2012 tot 13 okt.
2011/2012 vanaf 13 okt. Simpel.nl

Mascotte / Vito

Op 1 augustus 1999, tijdens de Open Dag van Vitesse, is de Vitesse Kids Club voor het eerst officieel van start gegaan. De Kids Club bleek een groot succes: binnen twee maanden tijd bestond zij al uit meer dan 5500 leden. De Kids Club is bedoeld voor kinderen in de leeftijdscategorie 0-14 en organiseert activiteiten (zoals rondleidingen, persconferenties met de spelers en prijsvragen) die alleen bedoeld zijn voor de leden. Daarbij mogen iedere thuiswedstrijd andere leden hand in hand met een speler uit het eerste het veld oplopen. De mascotte van de Kids Club is Vito, een witte arend met een Vitesse-shirtje en -petje. Vito is naast zijn activiteiten bij de Kids Club ook bij iedere thuiswedstrijd van Vitesse aanwezig als extra steun. In 2005 werd Vito door de lezers van de Voetbal International en de VI for Kids en de bezoekers van de website VI.nl verkozen tot Mascotte van het Jaar, Vito was daarmee de allereerste mascotte die deze prijs in de wacht sleepte. Hertog

Op 28 augustus 2008 maakte Vitesse bekend dat zij vanaf het nieuwe seizoen een nieuwe mascotte kon verwelkomen in de vorm van een Afrikaanse vechtarend. In navolging van bijvoorbeeld Benfica wordt de arend voor iedere thuiswedstrijd in GelreDome even losgelaten, om na een paar rondjes weer terug te keren naar zijn trainer. De arend bezit veel symboliek. Zo werd hij gehaald als een kuiken en ziet men de groei die de jonge arend zal gaan doormaken ook voor ogen bij Vitesse. De kracht en sterkte van de later imposante vogel moet synoniem staan voor de kracht en sterkte van het elftal op het veld. Vitesse heeft van nature al een link met de arend, deze vogel staat immers zowel in het stadswapen van Arnhem als in het logo van Vitesse. Op 29 augustus 2008 werd de arend voor het eerst gepresenteerd aan het publiek, de vogel kon door zijn jonge leeftijd nog niet vliegen. Supporters konden via de website van Vitesse stemmen op een naam voor de arend. Men kon kiezen uit de volgende namen: Ares, Aro, Hertog, Karel, Victar en Victorio. Voor aanvang van de wedstrijd tegen Sparta Rotterdam op 20 september 2008 werd bekend gemaakt dat de vogel de naam Hertog zal gaan dragen, afgeleid van de vroegere Hertog van Gelre en de personificatie van kracht. Vitesse kon echter maar kortstondig genieten van het nieuwe boegbeeld; Hertog overleed op 7 oktober 2009 door aspergillose, een schimmelinfectie bij roofvogels. Op 31 januari 2010 werd de opvolger van Hertog aan het publiek gepresenteerd, genaamd Hertog II. Hertog II is een Noordelijke Amerikaanse zeearend, een wijfje met een bruin jeugdverenkleed; rond het 6e levensjaar zal de Hertog zijn volwassen zwart met witte verenkleed krijgen. Rivalen

Vitesse's aartsrivaal is nek uit Nijmegen. Sommige Vitesse-supporters spreken niet over nek maar over ODW wat staat voor Over De Waal. Ook 'nek' is een veelgebruikte verbastering, uitgesproken zoals je het schrijft, in tegenstelling tot wat de Nijmegenaren zelf doen. De wedstrijden tussen deze clubs worden dan ook de derby van het oosten genoemd, maar ook de Derby van Gelderland. Na de opkomst van Vitesse onder leiding van Karel Aalbers sloeg de oorspronkelijke animositeit om in agressie. Voor de supporters van nek kan een overwinning op de aartsrivaal een slecht seizoen nog goedmaken, de beste ploeg van het seizoen verdient dan ook de zogenaamde titel De Nummer 1 van Gelderland. De eerste competitiewedstrijd tussen Vitesse en nek werd gespeeld op 18 maart 1923 in Nijmegen. Vitesse won die wedstrijd met 1-2 door twee doelpunten van Gerrit Langeler. Tot 1950 was Quick Nijmegen Vitesse's belangrijkste rivaal in Nijmegen. Andere rivalen zijn De Graafschap en Ajax, Feyenoord en PSV. Wedstrijden tegen de Graafschap zijn ook altijd beladen omdat dit ook de derby van Gelderland is, deze wedstrijd leeft vooral bij de supporters van de Graafschap. Derby's afgelopen seizoenen:

1998/1999

Vitesse - NEC 1-0
NEC - Vitesse 3-1

1999/2000

Vitesse - NEC 5-1
NEC - Vitesse 1-0

2000/2001

Vitesse - NEC 2-2
NEC - Vitesse 4-1

2001/2002

Vitesse - NEC 2-1
NEC - Vitesse 1-0

2002/2003

Vitesse - NEC 1-1
NEC - Vitesse 2-0



2003/2004

Vitesse - NEC 2-2
NEC - Vitesse 2-0

2004/2005

Vitesse - NEC 1-0
NEC - Vitesse 1-1

2005/2006

Vitesse - NEC 1-1
NEC - Vitesse 1-0
NEC - Vitesse 1-2 (Play-Offs)
Vitesse - NEC 0-0 (Play-Offs)

2006/2007

Vitesse - NEC 1-1
NEC - Vitesse 1-0
NEC - Vitesse 0-2 (Play-Offs)
Vitesse - NEC 1-0 (Play-Offs)



2007/2008

Vitesse - NEC 1-0
NEC - Vitesse 1-0

2008/2009

NEC - Vitesse 3-1
Vitesse - NEC 0-0

2009/2010

Vitesse - NEC 2-2
NEC - Vitesse 2-1

2010/2011

NEC - Vitesse 0-0
Vitesse - NEC 2-1

2011/2012

NEC - Vitesse 0-1
Vitesse - NEC 0-1

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/SBV_Vitesse

Zie voor veel meer info http://nl.wikipedia.org/wiki/SBV_Vitesse

(op deze zeer uitgebreide Wikipedia-pagina treft u meerdere door mij met de hand ingekleurde historische foto's aan)

---------------------------------------------------