02/12/2023
Samen met de appeltaart op de foto. Je moet er wat voor over hebben. 😁
Begin dit jaar na 4 maal de Duivelsberg wandelen riep ik “die wil ik voorlopig niet meer bewandelen”
Vandaag was dan de zeven keer, of toch nog vaker? Ik ben de tel kwijt. 🫣 Ik had ze geen van allen willen missen.
Elke wandeling was uniek en elke keer blijft het genieten. Vandaag een half Duivelsbergje, nichtje lief was onlangs ziek en perst er toch even een wandeling uit. Haar stappenteller ging dan ook in de stress. 😱 wat doe je nu?
Je weet wel, dat wat meer mensen rond mij ervaren. Maar dan heet het een “evertje”.
Beiden weten we van alles over familie die de ander niet wist. En daar we elkaar tientallen jaren niet hebben gezien valt er wat uit te wisselen. Zo worden we beiden langzaam wijzer “kuch” ik bedoel meer bekend met de geschiedenis van de “Ruisch” familie.
Bij Charley’s is het elke keer weer genieten en deze keer zijn we daar gestart en geëindigd. Tussendoor een relaxte pauze bij Tante Kaatje. Wonder boven wonder was ik daar eens niet te vroeg.
De N70, tja wie kent hem niet. Vandaag heb ik besloten vaker naar Charley’s te gaan. En waarom dan ook niet wat vaker de N70 doen. Of.. een geheel eigen route maken. In ieder geval wacht er nog een sfeervolle helft Duivelsberg op Gerdi en mij.
Die bracht een tas lekkers mee met van alles om te snoepen, te eten en proeven.
Het is een waar kerstpakket. Mochten jullie niks meer horen of lezen.. Dan heb ik stiekem haar heksen prutje gekregen.
Smaakvolle betoveringen. 🧙♀️🥧🥾