Yawara Ju-Jutsu

02/09/2026

De Pre-emptive Strike
Serangan Pendahuluan — neem het initiatief

De term Pre-emptive Strike hoorde ik voor het eerst van Geoff Thompson. Zijn boodschap was eenvoudig en direct: “Attack first.”

Daarmee wordt natuurlijk niet bedoeld dat je zomaar iemand moet aanvallen. Binnen zelfbescherming moet geweld altijd noodzakelijk zijn en passen bij de ernst van de dreiging.

Maar wanneer je werkelijk in het nauw zit, de-escalatie niet meer mogelijk is en je redelijkerwijs verwacht dat een fysieke aanval onmiddellijk gaat plaatsvinden, kan het juist gevaarlijk zijn om te blijven wachten. Dan kan het noodzakelijk zijn om zelf het initiatief te nemen. Mijn Silat leraar gebruikte hiervoor de term Serangan Pendahuluan.

Musashi en de drie pre-emptions

Ik heb eerder geschreven over de drie pre-emptions van de legendarische Samoerai Miyamoto Musashi. Musashi begreep heel goed hoe belangrijk initiatief en timing in een gevecht zijn. In "The Book of Five Rings" beschrijft hij verschillende manieren om het initiatief te nemen. Geoff Thompson vertaalde het principe van Musashi later vrij naar de moderne praktijk van zelfbescherming.

“Hit him as he thinks about hitting you.”
“Hit him before he even thinks about hitting you.”
“Hit him as soon as he twitches.”

De essentie hiervan is voor mij: Wees proactief. Wacht niet onnodig af. Neem het initiatief wanneer de situatie dat werkelijk noodzakelijk maakt. Dat betekent nadrukkelijk niet dat je iemand slaat omdat je hem niet vertrouwt of omdat hij agressief overkomt. Er moet een concrete dreiging zijn. Wanneer iemand bijvoorbeeld zichtbaar naar een wapen probeert te grijpen, je tegen een muur vastzet en de situatie steeds gewelddadiger wordt, of wanneer alle pogingen tot de-escalatie mislukken en een aanval onmiddellijk dreigt, kan wachten betekenen dat je het initiatief volledig weggeeft.

Communicatie speelt daarbij een belangrijke rol. Zolang normale communicatie mogelijk is, probeer je de situatie waar mogelijk te beheersen en te de-escaleren. Maar wanneer iemand niet meer voor rede vatbaar is, de afstand steeds verder verkleint en zijn gedrag duidelijk richting fysiek geweld gaat, moeten je waarneming en paraatheid omhoog.

Houding en positie: Wanneer iemand je agressief benadert, wil je niet met je armen ontspannen langs je lichaam blijven staan. Binnen Yawara gebruiken we daarvoor een natuurlijke basishouding: één been enigszins voor, het lichaam stabiel maar beweeglijk, de armen licht naar voren en de handen geopend. Die open handen zijn belangrijk. Naar buiten toe kan de houding nog steeds de-escalerend zijn. Je kunt praten, afstand proberen te bewaren en duidelijk maken dat je geen gevecht wilt. Tegelijkertijd zijn je handen al aanwezig waar je ze nodig hebt wanneer de situatie plotseling omslaat. Een belangrijk uitgangspunt daarbij is dat je handen bij voorkeur niet l***r zijn dan die van de agressor.
Je houding moet dus twee dingen tegelijkertijd mogelijk maken:
de-escaleren wanneer dat nog kan en onmiddellijk handelen wanneer dat niet meer kan.

Atemi-Waza — de motor

Een pre-emptive strike heeft weinig waarde wanneer je niet in staat bent daadwerkelijk effectieve impact te genereren. Binnen het Ju-Jutsu kennen we veel verschillende techniekgroepen: worpen, klemmen, grepen, verwurgingen en controletechnieken. Maar Atemi-Waza is de motor van iedere Krijgskunstbeoefenaar (zeker tegen meerdere tegenstanders).

Een Ju-Jutsuka moet leren een effectieve Atemi te plaatsen wanneer dat noodzakelijk is. Niet ongecontroleerd en niet met méér geweld dan nodig, maar met voldoende snelheid, timing, precisie en impact om een onmiddellijk gevaar te kunnen stoppen en waar mogelijk controle over de situatie te verkrijgen.

Welke Atemi iemand het beste ligt, verschilt per persoon. De één werkt graag met de vuist, de ander met open handen, ellebogen, knieën of andere vormen van Atemi-Waza. Daarom vind ik het belangrijk dat een beoefenaar veel tijd besteedt aan een beperkt aantal technieken die hem of haar werkelijk goed liggen.

Niet alleen één keer uitvoeren op een kussen en vervolgens denken dat je ze beheerst. Train ze. Herhaal ze. Leer afstand, timing, positie en impact begrijpen. En leer Atemi-Waza vervolgens te verbinden met andere techniekgroepen. Een Atemi hoeft niet het einde van een handeling te zijn. Hij kan ook het moment creëren waarop bijvoorbeeld een controle- of klemtechniek mogelijk wordt.

Binnen Yawara Karate-Jutsu is de variatie in Atemi-Waza nog groter. Maar ook binnen het Ju-Jutsu blijft voor mij hetzelfde uitgangspunt gelden: je moet effectieve impact kunnen maken.

Drie principes van zelfbescherming

Binnen onze visie op zelfbescherming gaan we uit van drie belangrijke principes.

1. Persoonlijke veiligheid

Zelfbescherming begint vóórdat er een gevecht ontstaat. Wees alert op je omgeving. Loop niet voortdurend naar je telefoon te kijken. Sluit jezelf niet onnodig af van wat er om je heen gebeurt. Vermijd waar mogelijk plaatsen en situaties waarvan je weet dat het risico verhoogd is. De beste confrontatie is nog altijd de confrontatie die je hebt kunnen voorkomen.

2. Reactief verdedigen

Soms krijg je die mogelijkheid niet. Iemand valt onverwacht aan en je moet onmiddellijk reageren. Je verdedigt jezelf tegen iets dat al begonnen is. Feitelijk ben je dan laat. De agressor heeft het initiatief genomen en jij moet dat initiatief proberen terug te winnen.

3. Proactief handelen

Wanneer je een aanval tijdig herkent en de dreiging onmiddellijk is, hoef je niet altijd te wachten totdat de eerste slag daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Je kunt het initiatief nemen. Dat kan betekenen dat je vóór de aanval handelt, maar ook dat je tijdens het ontstaan van de aanval onmiddellijk zelf aanvallend reageert en daarmee probeert het initiatief over te nemen. Dat is de kern van de Pre-emptive Strike (Combatives) of Serangan Pendahuluan (Silat).

Niet aanvallen vanuit ego. Niet aanvallen vanuit boosheid. Niet aanvallen omdat iemand je niet aanstaat. Maar handelen omdat je een onmiddellijk gevaar hebt herkend en wachten je eigen veiligheid ernstig in gevaar zou brengen. Het oude gezegde luidt niet voor niets:

“De aanval is de beste verdediging.”

Binnen zelfbescherming zou ik daar echter één belangrijke voorwaarde aan toevoegen: Alleen wanneer de situatie dat noodzakelijk maakt. Een goede Krijgskunstenaar leert daarom niet alleen hoe hij moet handelen. Hij leert vooral herkennen wanneer hij moet handelen en wanneer juist niet🙏. Dat is ook de reden waarom ik graag zelfbescherming gebruik in in plaats van zelfverdediging🙏

"Yawara Ichi Dai"

Wim Pieck

29/08/2026

Yawara Karate-Jutsu Lerarenopleiding – Update

Eerder heb ik aangegeven dat de Yawara Karate-Jutsu Lerarenopleiding tegen het einde van dit jaar van start zou gaan. Inmiddels heb ik besloten de start te verschuiven naar begin volgend jaar. En daar is eigenlijk een hele mooie reden voor.

Zoals velen van jullie inmiddels weten, ben ik bezig met het schrijven van een boek over Yawara Karate-Jutsu. Wat aanvankelijk vooral bedoeld was als ondersteuning van de lerarenopleiding, is ondertussen uitgegroeid tot een compleet werk van 20 hoofdstukken.

Het boek bevindt zich inmiddels in de eindfase. De tekst is geschreven en wordt momenteel verder afgewerkt. Binnenkort worden de foto's gemaakt en toegevoegd. En ik zeg het met alle bescheidenheid… 🤭😜 Het is een behoorlijk uniek werk geworden. Niet omdat het een boek is met honderden technieken. Integendeel. Dit wordt bewust geen techniekboek.

Technieken kun je zien, oefenen, voelen en onder begeleiding leren uitvoeren. Maar een goede leraar moet méér begrijpen dan alleen hoe een techniek wordt uitgevoerd. Hij of zij moet ook begrijpen waarom iets werkt.

Daarom behandelt het boek onder andere onderwerpen als de filosofie en geschiedenis van Karate-Jutsu, respect en etiquette, Bushidō, Tai Sabaki, Kamae, Ma-ai, Kuzushi, natuurlijke reflexen, Atemi-Waza, Kansetsu-Waza, Kyūsho, Kata en Bunkai, wapens, combinaties en minstens zo belangrijk het daadwerkelijk lesgeven en overdragen van kennis. Want een goede Krijgskunstenaar is nog niet automatisch een goede leraar.

Boek, beeld én praktijk

Iedere deelnemer aan de lerarenopleiding ontvangt dit boek. Daarnaast worden de technieken en trainingsvormen tijdens de opleiding ondersteund met privélinks naar instructievideo's op mijn YouTube-kanaal.

Daarmee krijgt iedere deelnemer straks drie onderdelen die elkaar aanvullen:

- Het boek geeft kennis en begrip.
- De video's laten beweging en uitvoering zien.
- In de Dojo leer je het voelen, toepassen, corrigeren en uiteindelijk overdragen.

Juist die combinatie maakt deze opleiding naar mijn mening bijzonder en uniek!

Waarom Yawara Karate-Jutsu?

Yawara Karate-Jutsu is geen systeem waarin we zoveel mogelijk technieken proberen te verzamelen. We zoeken juist naar efficiëntie. Zo weinig mogelijk overbodige beweging. Een goede positie. De juiste afstand. Timing. Balansverstoring. Een natuurlijke reactie en vervolgens controle. Binnen een werkelijke confrontatie krijg je immers geen tijd om eerst rustig te bedenken welke techniek bij welke aanval hoort. Daarom werken we vanuit principes en natuurlijke reflexen. Dat sluit aan bij een belangrijk uitgangspunt binnen Yawara Karate-Jutsu:

“One Second Fighting.”

Niet in de betekenis dat iedere confrontatie letterlijk binnen één seconde voorbij moet zijn, maar als trainingsmentaliteit: herkennen, reageren en handelen zonder onnodige tussenstappen. Snel waar snelheid nodig is. Rust waar rust mogelijk is. En altijd zoveel mogelijk gecontroleerd en beheerst.

Want effectiviteit betekent binnen Yawara niet: zoveel mogelijk geweld gebruiken. Effectiviteit betekent dat je met zo weinig mogelijk onnodige handelingen zo snel mogelijk controle over een gevaarlijke situatie probeert te verkrijgen.

De lessen van mijn leermeesters

Wat voor mij persoonlijk misschien nog wel het meest waardevol is, zijn de lessen en uitspraken van mijn leermeesters die door het hele boek heen terugkomen. Bijvoorbeeld mijn leermeester Guru Ah Seng Tenkat, die mij bij het werken met dierenvormen leerde:

“Mensen liegen, maar dieren liegen nooit.” Een eenvoudige uitspraak waar een complete manier van kijken naar bewegen, observeren en leren achter schuilgaat.

Of Professor Wally Jay:

“The power of your opponent will defeat him.” Gebruik niet automatisch méér kracht tegen kracht. Leer richting, timing, beweging en de energie van de ander begrijpen.

Het zijn lessen die mij gedurende mijn eigen ontwikkeling enorm hebben gevormd en die ik graag wil doorgeven aan een volgende generatie leraren.

Voor wie is de opleiding bedoeld?

De bedoeling is nu dat de eerste opleiding begin volgend jaar in Appingedam van start gaat en vervolgens maandelijks plaatsvindt.

De opleiding staat open voor Krijgskunstbeoefenaars vanaf minimaal 1e Dan, maar ook voor leraren uit andere Krijgskunsten en zelfverdedigingssystemen. Je hoeft dus geen achtergrond in Karate-Jutsu te hebben. Ook wanneer je bijvoorbeeld uit een ander Budosysteem, Ju-Jutsu, Karate of een systeem als Krav Maga komt, kun je deelnemen. Sterker nog: ik vind uitwisseling van kennis tussen serieuze krijgskunstbeoefenaars juist bijzonder waardevol.
Je hoeft je eigen Krijgskunst of RSD systeem niet los te laten om iets nieuws te kunnen leren.

Naast Yawara Ju-Jutsu Leraar A en B

De bestaande opleidingen Yawara Ju-Jutsu Leraar A en B blijven vanzelfsprekend bestaan en zal ik ook blijven verzorgen.

De nieuwe Yawara Karate-Jutsu Lerarenopleiding komt daar als zelfstandige opleiding naast. En tegen mijn bestaande Yawara Ju-Jutsu leraren zou ik zeker willen zeggen: overweeg om deze opleiding erbij te volgen.

Niet omdat wat je al hebt geleerd ineens niet voldoende zou zijn, maar omdat Karate-Jutsu je op een andere manier laat kijken naar afstand, timing, beweging, reflex, Atemi en directe controle. Ik ben ervan overtuigd dat beide elkaar prachtig kunnen versterken.

Wil jij bij de eerste groep horen?

Ik krijg inmiddels regelmatig de vraag wanneer de opleiding begint. Vandaar deze update. Wil je graag deelnemen aan de eerste groep Yawara Karate-Jutsu leraren, dan kun je je belangstelling nu alvast kenbaar maken. Er hoeft vanzelfsprekend nog niets betaald te worden.

Wanneer het boek volledig gereed is en de definitieve data en verdere informatie bekend zijn, krijgen geïnteresseerden daar als eerste bericht over. Ik wil deze opleiding niet overhaast beginnen omdat er belangstelling voor is.

Ik wil beginnen wanneer ik kan zeggen: Nu klopt het. Het boek.
De beelden. De praktijk. De kennis. En vooral de manier waarop we die kennis gaan doorgeven. Daarom duurt het iets langer dan aanvankelijk gepland. Maar ik ben ervan overtuigd dat het wachten de moeite waard zal zijn.

Yawara Karate-Jutsu
One Second Fighting

Yawara Ichi Dai 🥋

Wim Pieck

28/08/2026

De extra les van zaterdag 5 september in de Honbu Dojo voor Yawara leden en de maandagavond groep is vol. Aanmelden kan helaas niet meer🙏

"Yawara Ichi Dai"

21/08/2026

https://www.youtube.com/watch?v=bEIesUyI7-Y

🥋 KLEIN, SIMPEL EN EFFECTIEF

Klemtechnieken kunnen een zeer effectief middel zijn om iemand snel onder controle te brengen. Maar een klem kennen is iets anders dan een klem onder weerstand kunnen toepassen.

In de praktijk beweegt iemand. Trekt terug. Verzet zich. Reageert onverwacht. En juist daar begint Yawara Ju-Jutsu. In deze korte video zie je een eenvoudige vingerklem. Geen ingewikkelde bewegingen, maar controle door timing, positie en het juiste principe.

Simpel betekent niet gemakkelijk. Simpel betekent: alleen doen wat nodig is. Wil je ervaren hoe dat voelt?

Maak kennis met Yawara Ju-Jutsu en ontdek de eenvoud en effectiviteit van het systeem.

En vergeet niet: Ju-Jutsu is veel meer dan klemmen, grepen en worpen. De wortels liggen in de Japanse Krijgskunsten van de krijgersklasse, waarin technieken bedoeld waren voor situaties waarin controle en overleving centraal stonden.

Train altijd gecontroleerd en met respect voor je trainingspartner.

Simple works best.

"Yawara Ichi Dai"

Wim Pieck

An attack by the throat can be very dangerous. Don't let the attack...

18/08/2026

🥋 Extra training in de Yawara Honbu Dojo 🥋

Op zaterdag 5 september van 10.00 tot 12.00 uur organiseren wij een extra training voor de maandagavondgroep. Ook andere leden van de Y.J.J.F. zijn van harte welkom, maar deelname is uitsluitend mogelijk na voorafgaande aanmelding.
Tijdens deze training besteden we onder andere aandacht aan:

🔪 Mestechnieken

🥋 Combinaties

⚡ Principes van Yawara

Het belooft een interessante en leerzame training te worden.

Belangrijk:

De training is uitsluitend toegankelijk voor leden van de Y.J.J.F.
Voor leden van de maandagavondgroep is deelname gratis.
Voor overige deelnemers bedragen de kosten € 10,-.
Na aanmelding ontvang je een betaalverzoek.

Wil je deelnemen? Meld je dan tijdig aan.

'Yawara Ichi Dai"

Wim Pieck

16/08/2026

🔪 YAWARA TANTO KATA DAI ICHI 🔪
https://www.youtube.com/shorts/MZ6E-JzMfFo

Hierbij een korte video van ons eerste Yawara-meskata:

Binnen Yawara Ju-Jutsu werken we met acht verschillende mes Kata's. Dit is het eerste Kata, uitgevoerd vanuit de Earth Grip (punt naar beneden). Het Kata bestaat uit twaalf verschillende aanvallen. Daarbij wordt het volledige mes gebruikt: de snijkant, de punt en de achterkant van het mes.

Binnen Yawara beginnen we al vroeg met mestraining. Wie zichzelf wil leren verdedigen tegen een mesaanval, moet ook begrijpen hoe een mes wordt gebruikt. Daarbij wil ik direct een belangrijke kanttekening plaatsen. Het verdedigen tegen een mesaanval is uiterst moeilijk. Vermijden, afstand creëren en ontsnappen blijven altijd de beste opties.

Maar goede training kan je kansen vergroten. En een kans om een confrontatie te overleven is altijd beter dan helemaal geen kans. Een belangrijk principe binnen dit kata is: Laat het mes het werk doen.

Gebruik geen overmatige kracht. Werk vanuit een ontspannen beweging en voorkom dat je vast komt te staan door te veel vanuit de schouder of elleboog te werken. Binnen Yawara Ju-Jutsu moet dit Kata vanaf 1e kyu worden beheerst. Voor het examen van 1e dan moeten twee meskata's worden gedemonstreerd.

Binnen Yawara Karate-Jutsu gebruiken we uitsluitend het tweede meskata, omdat daarin zowel de Earth Grip als de Heaven Grip zijn opgenomen.

⚠️ Train nooit met een echt mes. Gebruik uitsluitend veilige oefenwapens en train altijd onder deskundige begeleiding!!

🥋 "Yawara Ichi Dai"

Wim Pieck

U kunt de video bekijken met deze link: https://www.youtube.com/shorts/MZ6E-JzMfFo

🔪 YAWARA TANTO KATA DAI ICHI 🔪The first knife kata of the Yawara ...

12/08/2026

Geen tijd?

De laatste jaren hoor ik regelmatig van mensen die graag Yawara of een andere Krijgskunst zouden willen leren: "Ik zou heel graag willen trainen, maar ik heb geen tijd." Of: "Je woont te ver weg."
"Ik heb het te druk." "Misschien later."

Ik begrijp dat. We hebben allemaal verplichtingen. Werk, gezin, zorgen en verantwoordelijkheden. Maar tegelijkertijd vraag ik mij soms af: Hebben we werkelijk geen tijd, of maken we er geen tijd voor? Een dag heeft 24 uur. Wanneer je acht uur kunt werken, boodschappen kunt doen, televisie kunt kijken of tijd op je telefoon kunt doorbrengen, moet het vaak ook mogelijk zijn om ergens in de week een uur vrij te maken voor jezelf.

Want Krijgskunst is geen product dat je met één druk op de knop bestelt. Je moet ervoor komen. Je moet bewegen. Je moet zweten.
Je moet fouten maken. Je moet opnieuw beginnen. En juist daarom krijg je er zoveel voor terug. Krijgskunst groeit met je mee

Je hoeft niet jong, groot, sterk of bijzonder lenig te zijn om te beginnen. Je hoeft ook niet eerst fit te worden voordat je een Dojo binnenstapt. Je begint waar je bent. Iedereen kan op zijn eigen niveau trainen. Ik heb mensen tot op zeer hoge leeftijd zien trainen en zelfs lesgeven. Dat vind ik een van de mooiste eigenschappen van traditionele kKijgskunst: zij kan met je meegroeien.

Als je twintig bent, train je anders dan wanneer je zestig bent. Je lichaam verandert en daardoor verandert ook je training. Maar je blijft leren. Ook lichamelijke beperkingen hoeven niet automatisch te betekenen dat Krijgskunst onmogelijk is. Een goede leraar kijkt naar wat iemand wel kan en past de training waar nodig verantwoord aan.

Je hebt niet altijd een grote Dojo nodig. Natuurlijk raad ik iedereen aan een goede school en een deskundige leraar te zoeken. Persoonlijke begeleiding is belangrijk en Krijgskunst leer je niet uitsluitend uit filmpjes. Maar daarnaast kun je ook thuis veel doen.
Voor standen, verplaatsingen, ademhaling, Kata en eenvoudige bewegingsvormen heb je vaak maar enkele vierkante meters nodig.

Een excuus is gemakkelijk gevonden. Een mogelijkheid meestal ook. Het hoeft geen Yawara te zijn. Ik houd van Yawara. Ik zie iedere week hoeveel plezier mensen eraan beleven en hoeveel zelfvertrouwen zij door de training kunnen ontwikkelen.
Maar Krijgskunst hoeft helemaal geen Yawara te zijn. Misschien past Karate bij jou. Misschien Eskrima, Judo, Aikido, Kung Fu, Taekwondo of een totaal andere Krijgskunst.

Ga kijken. Probeer. Ontdek. Zoek vooral een leraar en een school waarbij jij je prettig voelt. Meer dan trainen. Wie langere tijd serieus Krijgskunst beoefent, weet dat er iets bijzonders gebeurt. Je traint niet alleen je lichaam. Je leert omgaan met spanning, frustratie en vermoeidheid. Je ontdekt je sterke kanten en wordt geconfronteerd met je zwakke kanten. Je leert vallen en weer opstaan.

En je ontmoet mensen. Martial Arts-vriendschappen kunnen bijzonder sterk worden. Tijdens de training maken we het elkaar soms behoorlijk moeilijk en ja, soms doen we elkaar zelfs een beetje pijn. Maar juist daarbij bestaat vertrouwen: we helpen elkaar, corrigeren elkaar en proberen samen beter te worden.

Je trainingspartner is niet degene die jouw groei tegenhoudt. Hij of zij helpt jou groeien. Voor mij is Krijgskunst daarom al lang geen hobby meer. Het is een manier van leven.

Dat hoeft het voor jou niet te worden. Niet iedereen houdt van Martial Arts en er zijn talloze andere prachtige manieren om lichamelijk en geestelijk actief te blijven. Maar wanneer je diep van binnen al jaren denkt: "Eigenlijk zou ik graag een Krijgskunst willen leren..." stop dan met wachten op het perfecte moment. Dat moment komt waarschijnlijk niet. Maak het moment. Zoek een Dojo. Stap naar binnen. Begin op jouw niveau. Leer. Train. Ontdek.

Misschien ontdek je uiteindelijk niet alleen een Krijgskunst.
Misschien ontdek je vooral jezelf.

🥋 "Yawara Ichi Dai"

Wim Pieck

09/08/2026

Tuite en Ju-Jutsu – Verwante wegen met een eigen geschiedenis

Tijdens mijn trainingen in Ryukyu Kempo maakte ik voor het eerst kennis met Tuite-technieken. Al snel vielen mij de overeenkomsten op met technieken die ik binnen het Ju-Jutsu tegenkwam. Dat bracht mij aan het denken: hoe verhouden deze twee Krijgskunsten zich eigenlijk tot elkaar? Regelmatig hoor je de uitspraak: "Tuite is eigenlijk het oorspronkelijke Ju-Jutsu." Dat klinkt aantrekkelijk, maar historisch gezien ligt de werkelijkheid genuanceerder.

Zowel Ju-Jutsu als Tuite zijn ontwikkeld om een tegenstander onder controle te brengen met gebruik van lichaamsmechanica, balansverstoring, klemmen en worpen. In beide systemen draait het niet om brute kracht, maar om timing, techniek en het benutten van de zwakke punten van de tegenstander. Toch verschillen hun historische wortels.

Het Japanse Ju-Jutsu ontwikkelde zich voornamelijk op het vasteland van Japan. De verschillende scholen (Ryū) werden gevormd door Samoerai die effectieve methoden zochten om een gewapende of gepantserde tegenstander te controleren wanneer het zwaard niet meer gebruikt kon worden. Klemmen, worpen, verwurgingen en controle van de gewrichten vormden daarbij de kern.

Tuite ontwikkelde zich op Okinawa en wordt vaak gezien als een verborgen onderdeel van de traditionele Okinawaanse Krijgskunsten. Door de eeuwenlange handelscontacten tussen Okinawa en China kwamen veel Chinese invloeden naar het eiland. Daardoor vertoont Tuite duidelijke overeenkomsten met bepaalde Chinese systemen, waarin het controleren van gewrichten, het manipuleren van drukpunten en het verstoren van de lichaamsstructuur een belangrijke plaats innemen.

Juist daar ligt een van de meest opvallende verschillen.

Hoewel ook binnen veel Ju-Jutsu-scholen drukpunten worden gebruikt, lijkt Tuite vaak meer nadruk te leggen op subtiele manipulatie van zenuwbanen, pezen en anatomische kwetsbare punten. Een kleine verandering van de hoek van een pols, elleboog of schouder kan ervoor zorgen dat een techniek aanzienlijk effectiever wordt. Hierdoor lijken sommige bewegingen bijna moeiteloos, terwijl de tegenstander toch volledig uit balans raakt.

Toch is het belangrijk om de verschillen niet te overdrijven. Veel technieken die tegenwoordig als typisch Tuite worden gezien, zijn ook terug te vinden in klassieke Ju-Jutsu-scholen. Omgekeerd bevatten verschillende Okinawaanse systemen technieken die sterk doen denken aan Japanse Ju-Jutsu-methoden. De overeenkomsten zijn daarom niet zo vreemd; beide Krijgskunsten zijn ontstaan in een regio waar kennis, handel en Krijgstradities elkaar eeuwenlang beïnvloedden.

Persoonlijk zie ik Tuite daarom niet als "het oorspronkelijke Ju-Jutsu", maar als een verwante Krijgskunst met een eigen ontwikkeling en duidelijke Chinese invloeden. Wat mij juist zo fascineert, is dat beide systemen uiteindelijk dezelfde universele principes lijken na te streven: balans, timing, anatomie, controle en techniek boven spierkracht. Wanneer ik daarnaast kijk naar Hapkido en het Chinese Chin Na (Qin Na), zie ik eveneens technieken en principes die soms opvallend veel overeenkomsten vertonen met zowel Ju-Jutsu als Tuite. Natuurlijk heeft iedere Krijgskunst haar eigen geschiedenis, filosofie en technische accenten, maar juist die raakvlakken maken het bestuderen van verschillende systemen zo boeiend.

Misschien zijn de overeenkomsten soms wel groter dan de verschillen. Hoe kijken jullie hiernaar? Herkennen jullie overeenkomsten tussen Tuite, Ju-Jutsu, Hapkido en Chin Na? Of hebben jullie een heel andere visie? Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en mening.

"Yawara Ichi Dai"

Wim Pieck

01/08/2026

De groet – Het eerste en laatste teken van respect🙏

Wanneer mensen voor het eerst een traditionele Krijgskunst bezoeken, valt hun vaak één ding direct op. Er wordt gegroet. Bij binnenkomst. Voor de les. Naar de leraar. Naar elkaar. Na de training. En bij het verlaten van de Dojo. Voor buitenstaanders lijkt het misschien een formaliteit. Een gewoonte die "er nu eenmaal bij hoort". Maar niets is minder waar. De groet is misschien wel één van de belangrijkste onderdelen van iedere traditionele Krijgskunst. Omdat alles begint met respect.

De Japanse traditie

Binnen de Japanse Krijgskunsten kennen we verschillende vormen van groeten. De bekendste is de Ritsu-rei (立礼), de staande buiging. Een eenvoudige, waardige groet waarmee respect wordt getoond aan de ander. Daarnaast kennen we de Za-rei (座礼), de geknielde groet vanuit de Seiza-houding. Deze wordt vaak gebruikt bij formele gelegenheden of aan het begin en einde van een training. De houding vraagt rust, zelfbeheersing en volledige aandacht. Tijdens de les klinkt vaak: Sensei ni rei (先生に礼)
"Groet de leraar." Daarna volgt: Otagai ni rei (お互いに礼) "Groet elkaar." Die laatste vind ik misschien nog wel de mooiste. Niet alleen de leerling toont respect voor de leraar. Ook de leraar toont respect voor zijn leerlingen. Want zonder leerlingen bestaat er geen leraar. En zonder leraar geen leerling. Sommige Japanse scholen gebruiken daarnaast de korte begroeting Osu of Oss (Amerika). Hoewel de precieze oorsprong wordt bediscussieerd, wordt het in veel moderne Dojo's gebruikt als uiting van respect, doorzettingsvermogen, bevestiging en verbondenheid.

De Chinese traditie

Ook binnen de Chinese Krijgskunsten speelt de groet een belangrijke rol. Misschien wel de bekendste is de Baoquan Li (抱拳礼). De gesloten vuist symboliseert kracht. De open handpalm staat voor vrede, zelfbeheersing en wijsheid. Samen zeggen zij eigenlijk:
"Ik bezit kracht... maar ik kies ervoor deze met respect en beheersing te gebruiken." Wat een prachtige gedachte.

De Maleisische en Indonesische traditie

Binnen verschillende Silat-stijlen spreekt men over de Hormat of Sembah Hormat. Het woord Hormat betekent letterlijk respect.
Bij sommige traditionele scholen, zoals binnen delen van het Tenaga/Tenaga Dalam of Tengat Silat, knielt de leerling op één knie, neemt met beide handen de hand van de Guru vast en brengt deze eerbiedig naar het voorhoofd. Niet om de persoon te verheerlijken...Maar uit dankbaarheid voor de kennis die generatie op generatie is doorgegeven. Respect voor de leraar. Respect voor de stijl. Respect voor de traditie.

De Filipijnse Krijgskunsten

Ook binnen veel Filipijnse stijlen, zoals Eskrima, Arnis en Kali, bestaat een traditie van groeten, al verschilt die sterk per school.
Vaak wordt vóór de training de instructeur begroet en worden de trainingswapens met respect behandeld. De boodschap is overal hetzelfde: "Beheers eerst jezelf, voordat je een wapen leert beheersen."

Waarom groeten eigenlijk?

Misschien is dat wel de belangrijkste vraag. Waarom buigen we eigenlijk? Niet omdat iemand boven een ander staat. Maar omdat we ons eigen ego even laten zakken. Op het moment dat we buigen, laten we de drukte van de dag achter ons. Werk, stress, discussies, telefoon en sociale media. Alles blijft even buiten de dojo. De groet is eigenlijk een kleine meditatie. Een moment waarin lichaam en geest zeggen: "Nu ben ik hier." Vanaf dat moment begint het leren.

Respect begint niet op de mat maar in het dagelijks leven. Juist in een tijd waarin mensen elkaar steeds sneller veroordelen, minder naar elkaar luisteren en respect soms lijkt te verdwijnen, kunnen traditionele Krijgskunsten een enorme bijdrage leveren. Niet alleen door mensen sterker te maken. Maar vooral door hen betere mensen te leren zijn. Kinderen leren discipline. Respect voor ouders.
Respect voor leraren. Respect voor elkaar. Ze leren agressie te beheersen in plaats van eruit te laten komen. Volwassenen leren luisteren. Samenwerken, elkaar helpen, verantwoordelijkheid nemen. Dat is misschien wel de grootste kracht van traditionele Krijgskunsten.

Niet de technieken maar de waarden die ermee worden doorgegeven. Een buiging die de wereld mooier maakt 😊 Soms hoor ik mensen zeggen: "Ach, dat buigen is ouderwets." Misschien...
Maar ik denk daar anders over. Als een eenvoudige buiging ervoor zorgt dat twee mensen elkaar met respect behandelen dan is die buiging misschien actueler dan ooit. Want uiteindelijk maakt een groet niemand kleiner. Integendeel. Respect maakt ons allemaal groter.

"Yawara Ichi Dai"🥋

Wim Pieck

NB

Ik heb in deze tekst alleen de verschillende Krijgskunsten omschreven waar ik iets van weet. Er zijn echter veel meer traditionele Krijgskunsten die hun eigen gebruiken hebben. Excuses als ik jouw stijl niet heb omschreven in deze tekst (Thailand, India, Europa, Vietnam, Amerika, Afrika etc.). Eventuele aanvullingen of verbeteringen kunnen in de reacties geplaatst worden🙏

28/07/2026

Pankration – De vergeten Krijgskunst van Europa

Zoals velen van jullie weten ben ik een groot liefhebber van de traditionele Krijgskunsten. Ik probeer wekelijks iets te schrijven over de geschiedenis, filosofie en ontwikkeling van verschillende Martial Arts. Dat doe ik vanuit mijn eigen interesse en uiteraard met de bescheidenheid dat niemand ooit is uitgeleerd.

Vaak schrijf ik over Japanse, Filipijnse of Maleisische Krijgskunsten. Deze keer wil ik echter eens dichter bij huis blijven. Want ook Europa kent een indrukwekkende Krijgstraditie die we soms lijken te vergeten. Misschien wel de bekendste daarvan is het Pankration.

Het woord Pankration komt uit het Oudgrieks en betekent letterlijk "alle krachten" of "volledige beheersing". Het ontstond waarschijnlijk al eeuwen vóór onze jaartelling en werd in 648 v.Chr. opgenomen als onderdeel van de Olympische Spelen. Het was een unieke combinatie van worstelen en vechten. Stoten, trappen, klemmen, worpen en verwurgingen waren toegestaan. Slechts twee dingen waren verboden: bijten en steken naar de ogen.

Dat klinkt voor moderne begrippen hard, maar het was een uiterst compleet vechtsysteem. Velen beschouwen het Pankration zelfs als één van de eerste vormen van wat wij tegenwoordig Mixed Martial Arts (MMA) zouden noemen. Natuurlijk zijn de moderne sport en het historische Pankration niet hetzelfde, maar het idee om verschillende vechtvaardigheden te combineren was meer dan tweeduizend jaar geleden al aanwezig.

Waarom was het zo effectief?

Omdat een Krijger niet wist hoe een gevecht zich zou ontwikkelen.
Een gevecht kon beginnen op afstand met stoten of trappen, overgaan in een worsteling en uiteindelijk eindigen op de grond. Juist daarom werden Pankratiasten zo veelzijdig opgeleid. Ze leerden zich aan iedere situatie aan te passen, iets wat ook moderne Krijgskunstenaars herkennen.

Maar Pankration was meer dan een wedstrijdsport. Voor Griekse soldaten vormde het een uitstekende voorbereiding op het gevecht wanneer wapens verloren gingen of wanneer een tegenstander van zeer dichtbij bevochten moest worden. Het ontwikkelde kracht, uithoudingsvermogen, moed en doorzettingsvermogen; eigenschappen die iedere Krijger nodig had.

Wat mij persoonlijk altijd opvalt, is dat wij in het Westen soms vergeten hoe rijk onze eigen Krijgsgeschiedenis eigenlijk is.
We kijken met bewondering naar de Samoerai, de Ninja of de Shaolin-monniken, en terecht. Hun tradities verdienen respect.
Maar ook Europa kende zijn eigen Krijgscultuur.

De Grieken hadden het Pankration. De Romeinen ontwikkelden hun militaire gevechtssystemen. De middeleeuwse ridders trainden intensief met zwaard, speer, dolk, worsteltechnieken en ongewapend vechten. Wie de oude Europese vechthandleidingen bestudeert, ontdekt technieken die verrassend modern aandoen.
Daarom heb ik eerder geschreven dat de Japanse Samoerai en de Europese ridder veel meer overeenkomsten hadden dan verschillen. Geen van beiden was "beter". Beiden leefden binnen hun eigen cultuur, volgden een erecode, trainden jarenlang en waren bereid zichzelf op te offeren voor hun heer, land of overtuiging.

Hetzelfde geldt voor de Krijgskunsten. Wij hoeven niet te kiezen tussen Oost of West. Wij mogen beide waarderen. Misschien is dat wel de mooiste les die de geschiedenis ons geeft. Wie werkelijk van Krijgskunsten houdt, bewondert niet één cultuur, maar heeft respect voor alle culturen die hun kennis, discipline en tradities hebben doorgegeven aan volgende generaties.

En laten we eerlijk zijn...Als een oude Griekse Pankratiast, een middeleeuwse ridder en een Japanse Samoerai elkaar vandaag zouden ontmoeten......zouden ze waarschijnlijk eerst elkaars wapens bekijken......en daarna samen een kop koffie drinken om urenlang over trainen te praten (hoop ik 😃). Want echte Krijgskunstenaars herkennen elkaar, ongeacht uit welk deel van de wereld zij komen🙏😊

"Yawara Ichi Dai"

Wim Pieck