23/08/2026
๐ข๐๐ฟ ๐ฟ๐ฒ๐น๐ถ๐ด๐ถ๐ผ๐ป!
Anderen zijn bezig met drie weken camping. Voor mij is het voorrondes maand. Zes weken op rij woensdag tot en met vrijdag geblokkeerd. Maandag de loting. รรฉn van de twee weken vrijgeven. Om te werken. En de andere week? Reisopties checken. Half uurtje vrij plannen voor de kaartverkoop. Je druk maken over een niet uitverkocht of te klein uitvak. Vooruitkijken naar de volgende awayday. Terugkijken naar het spel, de tifo en de sfeer van de vorige. De vragende blikken als je je enthousiasme of frustratie deelt.
โFor those involved, no explanation is necessary, for those who are not, no explanation is possibleโ. En toch blijf ik het proberen. Omdat het horen bij een gemeenschap een van de mooiste dingen is die er is.
Als kind โgewoonโ als fan begonnen. Voor de club van je stad of van je (groot)vader. Naar het stadion. kijkend naar je helden. De blikken steeds vaker naar de fanatieke vakken. Kijkend en luisterend naar het zingen en juichen.
Dan ga je zelf. Zo dicht mogelijk bij de fanatieke vakken. Dan een seizoenskaart. En uitwedstrijden. Steeds meer. Nationaal en Europees. Zingend. Meelevend. Vloekend. Genietend.
Jongens die ik soms al 22 jaar ken zie ik nog steeds. Kampioenschappen, ontladingen, drie rijen naar beneden donderend. Maar ook weggegeven titels en pijnlijke uitschakelingen. Toffe tifo acties. Vocaal de baas, maar ook stilte en gevloek. Huwelijken, begrafenissen en geboortes. Sommigen geef ik nog elke week een hand of knuffel. Een deel nog net zo fanatiek. Een deel minder. Maar nog steeds dezelfde liefde.
Ik snap de vragende blikken wel. Waarom je humeur laten bepalen door elf man in het shirt van je club. Waarom leven voor de sfeer in een uitvak. Waarom genieten van de banter, de limbs en stadions in Engeland of Noord-Ierland die hier vanwege veiligheidsredenen zouden worden gesloten. Waarom je druk maken over een niet uitverkocht vak ergens in Europa.
Voor velen een spelletje. Voor mij onderdeel van mโn identiteit. Het past bij wie ik ben en heeft me gevormd. Het heeft me herinneringen en vriendschappen voor het leven heeft opgeleverd. Rationeel snap ik de vragende blikken. Maar mijn gevoel weet dat ik nooit zonder zal kunnen. Our religion.