21/03/2016
Vorige week zijn we als team disciplinair volledig door het ijs gezakt bij directe concurrent onderin Magnus H1. Met name daardoor gingen we daardoor terecht onderuit. Niet de herstart van de competitie waar je op hoopt, maar na een aantal gesprekken deze week, hoop je als coach dat er lessen zijn geleerd. Met dat in het achterhoofd mochten we gisteren thuis aantreden tegen wederom een directe concurrent onderin; Voorhout H1.
En de lessen zijn grotendeels geleerd! Want soms heb je van die dagen, dat je als coach verschrikkelijk baalt van het resultaat, maar tegelijkertijd onwijs trots bent op je team. 'Helaas' was vandaag zo'n dag...
Met kersverse Aussie aanwinst Dave en de sterk spelende B1-invaller Niels en good old Joost de Groot in de gelederen, maar zonder onze vaste as Daniel (ziek), Bob (verhinderd) en Alex (vakantie), moest er vandaag taakbewust gehockeyd en keihard sportief geknokt worden. Iedereen was zich daarvan bewust, dus stonden we vol vertrouwen aan de start.
In de 1e helft begon Magnus sterk, zette ons onder druk en creëerde een aantal goede kansen. Een deel daarvan ging per backhand keihard over en naast, een deel daarvan werd door sterk keepende David gered en de rest werd door de goed functionerende (corner)verdediging vakkundig onschadelijk gemaakt.
Zelf speelden we in balbezit compact en sterk, met veel beweging, korte passes en diepgang op de juiste momenten. In de verdediging merk je dat de vastigheden er langzaam steeds beter inkomen, en op het middenveld was de tandem Dave-Huib uitstekend opdreef, ze waren overal, onderschepten ballen en verdeelden het spel.
Uit de 2e strafcorner knalde Rob vervolgens de 1-0 binnen en even later maakte de erg sterk spelende Goos op even karakteristieke als onnavolgbare wijze de verdiende 2-0 voor IJburg, waarmee we de rust in gingen, wat een weelde!
De 2e helft begon weer zoals de eerste, met een aanvallend Voorhout dat ons onder druk zette, maar ook steeds meer geïrriteerd raakte omdat hun 'we scoopen alles weg en timmeren alles naar voren' hockey niet werkte en ze het 'niet altijd' eens waren met de scheidsrechters. Naar mate de wedstrijd vorderde, werkten we als paarden, maar gingen we helaas steeds meer mee in het fysieke chaoshockey van Voorhout. We gingen mee in hun spel, in plaats van ons eigen ding te blijven doen, dat in de 1e helft zo goed liep.
Na tal van kansen en corners maakte Voorhout de 2-1, waardoor we enigszins van slag raakten en onnodig achteruit gingen lopen. Zo'n 5 minuten voor tijd viel zelfs de 2-2.
Maar de mannen van IJburg rechtten de rug, gingen weer vooruit hockeyen en pakten het overwicht uit de 1e helft terug. Wederom was het Goos die op zijn typerende wijze de verdiende 3-2 binnen tikte. Nu consolideren en de tijd vol spelen, zou je zeggen.
Ik hoorde bij mijn collega coach zijn timer afgaan, en de mijne ging ook af, het is tijd, de verdiende 3-punten zijn binnen, toch?!? We spelen thuis, dan ben je als scheidsrechter scherp op dit soort 'redelijk belangrijke' aspecten, toch?!?
Helaas vond de niet nader bij naam te noemen scheids het niet nodig om te reageren op onze verwijzingen naar het verstrijken van de tijd of op zijn klok te kijken, dus gingen we door. Dat er vervolgens nog 2 goals vallen (die we als team natuurlijk NOOIT mogen weggeven in die fase, dat ook) is heel zuur, tegen de verhouding in en onverdiend, maar wel de realiteit helaas. Voorhout blijft koeler in de eindfase en neemt zodoende in spooktijd de punten mee naar huis. Daar moeten we als team lering uit trekken naar de volgende potjes.
Toch wil ik eindigen zoals ik begon; Ik ben als trainer-coach onwijs trots op de werklust, inzet, drive, taakbewustheid en mentale weerbaarheid van mijn team vandaag, zelfs in afwezigheid van de 1e 2 aanvoerders. Als we dit elke week weten te brengen, komen er nog mooie weken aan voor IJburg H1. We hebben niets te verliezen en alles te winnen de komende tijd, dus let's keep that up boys!
Een enigszins zure maar zeker ook trotse trainer
