14/06/2026
In deze reel zie je wederom mijn zoontje en dat is bewust gekozen.
Niet omdat het om hem draait, totaal niet, maar omdat hij mij herinnert aan iets wat ik in mijn werk steeds opnieuw tegenkom.
Die puurheid,gewoon jezelf zijn, zonder masker, zonder verwachtingen en zonder je af te vragen wie je zou moeten zijn voor een ander.
Ik kan en wil niet zomaar mannen uit mijn praktijk laten zien. De mannen die bij mij komen, zetten vaak al een grote stap door zich open te stellen over wat er werkelijk speelt.
Dat vraagt vertrouwen, veiligheid en respect.
Daarom heb ik ervoor gekozen om deze boodschap op een andere manier zichtbaar te maken.
Want wat ik vaak zie, is dat mannen zichzelf niet van de ene op de andere dag kwijtraken, dat gebeurt langzaam.
Door jarenlang verantwoordelijkheden te dragen, door te zorgen voor anderen en steeds minder stil te staan bij wat er in henzelf leeft.
Tot er een moment komt waarop ze voelen dat ze verder verwijderd zijn geraakt van zichzelf dan ze ooit hadden gedacht.
En precies daar gaan deze slides over.
Over de man die altijd doorgaat.
Over de signalen die vaak te lang genegeerd worden en over de weg terug naar wie je in de kern werkelijk bent.
Daarom zie je in deze reel mijn zoontje.
Omdat hij, zonder het te weten, laat zien waar mijn werk uiteindelijk over gaat: thuiskomen bij jezelf. š«¶š»
