16/08/2025
Met grote verbazing lezen we dit artikel😥
Ons clubhuis is voor vele mensen een fijne plaats om te komen, de uitbaters doen er alles aan om het hun gasten naar de zin te maken. Wij als vereniging hebben onze schietbaan ook zelfstandig in erfpacht bij de maatschappij van Welstand!
We menen te weten dat de weg ter plaatse ook in eigendom is van de maatschappij van Welstand en de Gemeente Zundert de weg beheert!
Het is echt van de zotte dat er nu na zoveel jaren ineens de vertrouwde luifel af zou moeten, dit is pure waanzin!!
Het feit dat er nu een aanwonende gaat klagen en bij zowel de Gemeente Zundert als bij de Raad van State in het gelijk wordt gesteld is absurd!
Wij als Kruisboogvereniging die hier al onderdak heeft sinds 1896 zullen dan ook de Gemeente Zundert oproepen om hier met een passende oplossing te komen!!
Het is echt van de zotte dat nu enkele roepers welke de zon elders niet kunnen zien schijnen gehoor vinden😥
Wordt vervolgd
Raad van State bevestigt uitspraak: vergunningverzoek voor luifel afgewezen, dwangsom terecht opgelegd
Zundert, De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 17 augustus 2022 bevestigd. Het hoger beroep van de exploitant en erfpachter van een horecagelegenheid in Zundert voor het legaliseren van een reeds geplaatste luifel is ongegrond verklaard
Belangrijkste punten van de uitspraak:
Aanvraag en weigering
De exploitant had een omgevingsvergunning aangevraagd voor de legalisatie van een luifel. Het college weigerde deze vergunning onder verwijzing naar de welstandscommissie, die oordeelde dat de luifel afbreuk deed aan het monumentale pand. Daarnaast werd een last onder dwangsom opgelegd om de luifel te verwijderen
Procedure in beroep
In de beroepsfase trok het college de weigering in, maar verklaarde de aanvraag niet-ontvankelijk. De motivering: de luifel was vrijwel geheel gerealiseerd op gemeentelijke grond, terwijl de gemeente geen toestemming had verleend, waardoor de exploitant geen belanghebbende zou zijn
Rechtbankbeoordeling
De rechtbank stelde dat het college terecht een uitgebreide voorbereidingsprocedure had toegepast en dat de aanvraag terecht buiten behandeling bleef. Bovendien was de exploitant als overtreder aan te merken, en mocht de last onder dwangsom worden opgelegd
Hoger beroep door de exploitant
In hoger beroep verwees de exploitant naar een verkoopovereenkomst waarin werd gesteld dat een vergunning aanwezig was, plus een brief uit 2019 van het college waarin legalisatie mogelijk leek. Ook stelde hij dat hij het eigendomsrecht had verkregen via verjaring.
De Raad van State oordeelde dat geen rechtvaardigd vertrouwen kon worden ontleend aan de verkoopovereenkomst, noch aan de brief uit 2019—omdat die was opgesteld vóór de aanvraag. Ook bleef het feit dat de luifel op gemeentelijke grond stond en in strijd was met het bestemmingsplan – als terras op grond met "Verkeer"-bestemming – onverminderd relevant
Conclusie van de Raad van State
De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd. Het hoger beroep is ongegrond verklaard, en er is geen proceskostenvergoeding toegekend
Bron: https://www.raadvanstate.nl/uitspraken/@152902/202205487-1-r2/