Kitty Geboers

Kitty Geboers Ik begeleid zorgprofessionals hun eigen stem terug te vinden in een systeem dat veel van ze vraagt.

๐Ÿš€Just ACT โ€“ communicatie vanuit jezelf

Sinds juni is het huis vol. Niet gezellig-vol. Vรณl.Onze jongste is klaar met haar eindexamens en zit sindsdien thuis, we...
03/08/2026

Sinds juni is het huis vol. Niet gezellig-vol. Vรณl.

Onze jongste is klaar met haar eindexamens en zit sindsdien thuis, werkt pas vanaf de late middag tot 's avonds.
Onze oudste heeft ander werk gekregen en is nu drie dagen per week thuis. Mijn man werkt steeds vaker vanuit huis. En ik ben er, zoals altijd, ook gewoon.

Op papier is dat fijn. Iedereen om je heen. Maar wat niemand je vertelt: dat is niet รฉรฉn energie erbij. Dat zijn drie energieรซn erbij, bovenop die van mezelf.

Het is niet het gebrek aan structuur van mijn kinderen dat me het meest uitput deze zomer. Het is dat ik, zonder dat ik het doorhad, de energie van vier mensen tegelijk ben gaan dragen.

Ik dacht dat ik moe was van de drukte. Van de vakantie, van de wisselende dagen.

Maar het is preciezer dan dat: ik ben aan het opnemen wat er in huis gebeurt, bij iedereen, de hele dag door. En dat merk je pas als je jezelf erop betrapt dat je 's avonds leeg bent, zonder dat er iets "gebeurd" is.

Bewustwording begint hier: zien dat wat vol voelt, niet altijd van je kind komt. Soms komt het van alles wat je erbij optelt zonder het te merken.

๐Ÿ‘‰ Herken je dat opnemen van andermans energie, zonder dat je het doorhebt? Het gratis e-book "Just ACT" helpt je dat zichtbaar te maken.

Weten dat ik altijd regel en doe, ook als het niet hoeft, was niet het eindpunt. Op onze vakantie moest ik ook echt iets...
31/07/2026

Weten dat ik altijd regel en doe, ook als het niet hoeft, was niet het eindpunt. Op onze vakantie moest ik ook echt iets anders doen, midden in het moment zelf, niet achteraf bedacht.

Dus deed ik iets wat niet in mijn systeem zit: ik liet een dag leeg. Geen planning, geen "we gaan nog even". Ik liet mijn lijf leidend zijn, ook al voelde dat als niets doen, als lui zijn, als het verspillen van een dag die ik had "moeten" invullen.

Het was ongemakkelijk. Ik merkte hoe vaak mijn hoofd naar een to-do sprong die er niet was. Hoe ik mezelf betrapte op het bedenken van iets "nuttigs" om toch te doen. En elke keer koos ik ervoor om dat niet uit te voeren.

Dat is vertaling: niet wachten tot de onrust vanzelf weggaat, maar haar een plek geven terwijl ze er is. Bewust kiezen voor niets, precies op het moment dat elke vezel in mij "doe iets" roept.

Ik regel nog steeds veel. Dat gaat niet ineens weg. Maar ik weet nu wanneer het regelen is, en wanneer het vluchten is. En dat verschil begin ik steeds vaker te voelen, vรณรณrdat ik erin wegzak.

Dat is Just ACT โ€” niet je patroon uitbannen, maar hem op tijd herkennen en dan bewust iets anders kiezen.

๐Ÿ‘‰ Wil je leren hoe jij dat verschil leert voelen? Het gratis e-book "Just ACT" laat je zien hoe.

Ik liet het toe. Die onrust, tijdens onze vakantie, in plaats van hem meteen weg te plannen met nรณg een activiteit.En wa...
29/07/2026

Ik liet het toe. Die onrust, tijdens onze vakantie, in plaats van hem meteen weg te plannen met nรณg een activiteit.

En wat er toen gebeurde was niet gezellig. Het was confronterend.

๐–๐š๐ง๐ญ ๐ณ๐จ๐๐ซ๐š ๐ข๐ค ๐ฌ๐ญ๐จ๐ฉ๐ญ๐ž ๐ฆ๐ž๐ญ ๐๐จ๐ž๐ง, ๐ค๐ฐ๐š๐ฆ ๐๐ž ๐ฏ๐ซ๐š๐š๐ :
Wie ben ik dan, als ik niet aan het regelen ben?
Wat blijft er over als ik niet nuttig ben, niet plan, niet zorg dat alles klopt?

Dat is geen leuke vraag om op je vakantie te stellen. Maar het was wel het meest eerlijke moment van die hele reis.

Ik dacht altijd dat mijn drang om alles te regelen iets was wat ik dรฉรฉd, een vaardigheid, iets nuttigs. Tot ik merkte dat het ook iets is waar ik in wegkruip.
Zolang ik bezig ben, hoef ik niet te voelen wat er onder die drukte zit.

Stefan zag het waarschijnlijk eerder dan ik. Hij hoefde niks te zeggen, mijn eigen onrust deed het werk.

Dat is de verbinding die het meest pijn doet รฉn het meest oplevert: niet de verbinding met de ander, maar met het stuk van jezelf dat je al die tijd weg-organiseerde.

Verbinding begint niet bij rust vinden. Het begint bij toegeven dat je die rust liever ontwijkt.

๐Ÿ‘‰ Wil je ontdekken wat er achter jouw eigen "doorgaan" zit? In het gratis e-book "Just ACT" ga ik hier dieper op in.

VAKANTIE.  Het moment waarop alles stil mag vallen, geen werk, geen agenda, geen moeten.En wat deed ik? Precies wat ik t...
27/07/2026

VAKANTIE. Het moment waarop alles stil mag vallen, geen werk, geen agenda, geen moeten.

En wat deed ik? Precies wat ik thuis ook doe. Alles voorbereid, elke dag ingevuld, een programma tot in de puntjes geregeld. Zodat er niks aan het toeval werd overgelaten.

Op papier klinkt dat als "goed voorbereid zijn". In de praktijk betekende het dat ik, terwijl mijn lichaam letterlijk aangaf even niets te willen, gewoon doorging. Doen. Regelen. Afvinken. Zelfs op de plek waar niemand dat van me vroeg.

Ik wist het niet eens terwijl het gebeurde. Pas toen de onrust begon, dat gevoel dat er iets niet klopte, zonder dat ik kon aanwijzen wat begon ik te snappen dat dit geen incident was. Dit is hoe ik altijd ben.
Regelen en doen, ook als er he-le-maal niks te regelen valt.

๐˜‘๐˜ฆ ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ต ๐˜ซ๐˜ฆ ๐˜ฑ๐˜ข๐˜ต๐˜ณ๐˜ฐ๐˜ฏ๐˜ฆ๐˜ฏ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ฅ๐˜ฆ ๐˜ณ๐˜ถ๐˜ด๐˜ต๐˜ช๐˜จ๐˜ด๐˜ต๐˜ฆ ๐˜ฎ๐˜ฐ๐˜ฎ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ต๐˜ฆ๐˜ฏ. ๐˜‘๐˜ฆ ๐˜ฉ๐˜ฆ๐˜ณ๐˜ฌ๐˜ฆ๐˜ฏ๐˜ต ๐˜ป๐˜ฆ ๐˜ซ๐˜ถ๐˜ช๐˜ด๐˜ต ๐˜ธ๐˜ข๐˜ฏ๐˜ฏ๐˜ฆ๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ฆ๐˜ณ ๐˜ฏ๐˜ช๐˜ฆ๐˜ต๐˜ด ๐˜ช๐˜ด ๐˜ฐ๐˜ฎ ๐˜ป๐˜ฆ ๐˜ข๐˜ข๐˜ฏ ๐˜ฐ๐˜ฑ ๐˜ต๐˜ฆ ๐˜ฉ๐˜ข๐˜ฏ๐˜จ๐˜ฆ๐˜ฏ.

Bewustwording is niet dat je het van tevoren weet. Het is dat je het middenin durft te voelen.

๐Ÿ‘‰ Herken jij dat "doorgaan", zelfs als er niks te doen is? Het gratis e-book "Just ACT" helpt je dat patroon te herkennen.

Weten dat ik onderprikkeld raak, lost het niet op. Ik kan het nu benoemen: verveling, stilvallen, niks meer uit mijn han...
24/07/2026

Weten dat ik onderprikkeld raak, lost het niet op.

Ik kan het nu benoemen:
verveling,
stilvallen,
niks meer uit mijn handen komen

en toch morgen weer diezelfde route rijden, dezelfde afspraken afwerken, zonder dat ik er iets aan verander.

Vertaling is de stap van herkennen naar handelen. En die hoeft niet groot te zijn.

Voor mijn dochter blijft de structuur staan, die heeft ze nodig.

Maar รญk ga actief op zoek naar het kleine beetje anders:
een nieuwe route lopen,
iets maken zonder doel,
een gesprek voeren over iets waar ik normaal niet aan toekom.

Niet als beloning na een goede week. Gewoon, omdat mijn hoofd het nodig heeft om weer te gaan stromen.

Het signaal is er niet voor niets. Verveling is geen luiheid. Stilvallen is geen desinteresse.

Het is informatie, een systeem dat vraagt om iets nieuws, net als bij mijn dochter, alleen dan bij mij.

Dat is Just ACT โ€” niet wachten tot het vanzelf overgaat, maar bewust een moment van beweging kiezen. Voor je kind, en voor jezelf.

๐Ÿ‘‰ Wil je leren hoe je dit voor jouw situatie vertaalt naar concrete stappen? Het gratis e-book "Just ACT" laat je zien hoe.

Voor mijn dochter maak ik het leven zo voorspelbaar mogelijk. Bewust. Consequent. Omdat ik weet dat het haar rust geeft....
22/07/2026

Voor mijn dochter maak ik het leven zo voorspelbaar mogelijk. Bewust. Consequent. Omdat ik weet dat het haar rust geeft.

En sinds kort zit ik zelf in een omgeving waar diezelfde voorspelbaarheid de standaard is. Waar "het altijd hetzelfde doen" niet de uitzondering is, maar de norm.

Ik merk wat dat met me doet.

Ik val stil. Raak verveeld. Heb nergens meer echt zin in. En het ergste: er komt niks meer uit mijn handen.

Geen nieuwe ideeรซn, geen zin om te maken, te bouwen, te bedenken. Alsof iets in mij op pauze staat.

Precies dat, dat stilvallen, die verveling, die leegte in plaats van creativiteit, is wat ik bij mijn dochter probeer te voorkomen door haar genoeg prikkels te geven, ondanks de structuur.

Ik zie het bij haar. Ik herken de signalen. Maar bij mezelf mis ik ze compleet, tot het al te lang duurt.

Wat ik voor haar bewaak, vergeet ik voor mezelf te bewaken.

Zij is de spiegel die me dit laat zien. Niet omdat ze het zegt. Maar omdat ik, kijkend naar wat zij nodig heeft, eigenlijk zie wat รญk nodig heb.

Verbinding ontstaat niet doordat je voor de ander zorgt. Verbinding ontstaat op het moment dat je ziet: wij hebben hetzelfde nodig.

๐Ÿ‘‰ Herken je dit? In het gratis e-book "Just ACT" ga ik hier dieper op in.

Voorspelbaarheid en autisme gaan hand in hand. Dat weet bijna iedereen die met autisme te maken heeft. Structuur geeft r...
20/07/2026

Voorspelbaarheid en autisme gaan hand in hand. Dat weet bijna iedereen die met autisme te maken heeft.

Structuur geeft rust. Een vaste dag geeft veiligheid. Dus bouw je die voorspelbaarheid in voor je kind, zo goed en zo kwaad als het gaat.

Maar hier is de vraag die ik mezelf zelden stel: hoe voorspelbaar is eigenlijk jรณuw eigen leven?

Kijk maar eens. Dezelfde route, dezelfde afspraken, dezelfde volgorde. Dag na dag na dag.

En word je daar nou echt een blij mens van?

Ik dacht altijd dat ik daar geen last van had. Dat ik degene was die structuur bracht, niet degene die eronder gebukt ging.

Tot ik erachter kwam dat diezelfde voorspelbaarheid die herhaling en zonder einde mij ontzettend op de zenuwen begint te werken.

En dat ik dat, eerlijk gezegd, nog steeds niet altijd doorheb op het moment zelf.

We noemen het "structuur brengen" als we het voor een ander doen. Maar wat noemen we het als we het onszelf aandoen, zonder dat we het merken?

Bewustwording begint niet bij het kind dat structuur nodig heeft. Het begint bij de vraag wat structuur met jou doet.

๐Ÿ‘‰ Wil je hier dieper induiken? Het gratis e-book "Just ACT" staat voor je klaar.

Deze week nam ik je mee in iets kleins met een grote impact: een periode waarin ieder woord anders binnenkomt (maandag) ...
17/07/2026

Deze week nam ik je mee in iets kleins met een grote impact: een periode waarin ieder woord anders binnenkomt (maandag) en hoe makkelijk het is om dat bij de ander neer te leggen in plaats van bij jezelf (woensdag).

De vertaalslag zit 'm niet in "voortaan nooit meer afgewezen voelen." Die stap bestaat niet.

De vertaalslag zit in dit:
de volgende keer dat een opmerking hard binnenkomt, jezelf รฉรฉn vraag stellen vรณรณr je reageert.

Niet: "waarom deed hij dat zo lelijk tegen mij?"
Maar: "wat is er bij mij, dat dit zo hard aankomt?"

Dat is het verschil tussen communiceren vanuit angst alles is een aanval, ik moet me verdedigen en communiceren vanuit vertrouwen, ik mag ook naar mezelf kijken vรณรณr ik oordeel over de ander.

Voor jou betekent dat niet dat je alles maar moet slikken. Het betekent dat je eerst je eigen spiegel checkt, voordat je de ander de spiegel voorhoudt.

Wanneer merkte jij voor het laatst dat de spiegel eigenlijk naar jรณu wees? ๐Ÿ‘‡

๐Ÿ”— In mijn gratis e-book Just ACT lees je hoe je die pauze inbouwt, juist op de dagen dat je zelf leeg bent.

Ik schreef je maandag dat ik de laatste tijd niet lekker ben en dat veel woorden anders binnenkomen.Wat ik ook merk: hoe...
15/07/2026

Ik schreef je maandag dat ik de laatste tijd niet lekker ben en dat veel woorden anders binnenkomen.

Wat ik ook merk: hoe makkelijk het is om de ander de schuld te geven. "Je toon was zo negatief." "Die blik was afkeurend." "De energie waarmee je het zei, voelde als een aanval."

En soms hebben we daar gelijk in. Maar vaak ook niet. Wat we dan eigenlijk zeggen is: ik voel me afgewezen, en het is makkelijker om dat bij de ander neer te leggen dan bij mezelf.

Voor een moeder die dag in dag uit zorgt, voor haar kind, haar gezin, en zichzelf meestal op de laatste plek zet, is die reflex volkomen logisch.

Je hebt geen reserve meer om ook nog de vraag te stellen: wat gebeurt hier eigenlijk in mij?

En toch is precies dรกt moment waarop je denkt "dit doet pijn" een spiegel. Niet om jezelf de schuld te geven.

Maar om te zien: mijn tank is leeg, en daarom pak ik dit op als aanval, terwijl het dat misschien niet eens is.

Herken jij dat moment dat je liever naar de ander wijst dan naar je eigen lege tank kijkt? ๐Ÿ‘‡

๐Ÿ”— Wil je weten hoe je die spiegel leert herkennen? In mijn gratis e-book Just ACT lees je de eerste stap.

De laatste weken voel ik me niet zo lekker. Grieperig, verkouden, alles deed een beetje pijn.En ik merk iets waar ik nor...
13/07/2026

De laatste weken voel ik me niet zo lekker. Grieperig, verkouden, alles deed een beetje pijn.

En ik merk iets waar ik normaal overheen kijk: ieder woord dat naar me toe komt, komt anders binnen.

Alsof mijn voelsensor even wagenwijd open staan. Een opmerking die normaal gewoon langs me heen gaat, voelt ineens gericht. Persoonlijk. Alsof iemand het tegen mรญj heeft.

En wat is dan zo makkelijk? Zeggen dat de ander het verkeerd brengt. Dat zijn toon niet klopt. Dat haar blik afkeurend is.

Herkenbaar? Op een dag dat jij zelf leeg bent, een slechte nacht achter de rug, weer een lastig gesprek op de agenda, weer iets alleen moeten regelen, voelt alles zwaarder. Een opmerking van school. Een blik van een familielid. Een simpele vraag van je partner.

Je zegt gewoon: "ik ben moe, dit hoort erbij." Maar onder die vermoeidheid zit iets anders: je systeem staat op scherp, en alles wat binnenkomt krijgt een lading die er misschien niet eens is.

Dat is geen zwakte. Dat is een lichaam dat aangeeft: er is te weinig ruimte over.

Merk jij het als jouw voelsensor extra open staat of gaat het gewoon aan je voorbij? ๐Ÿ‘‡

๐Ÿ”— In mijn gratis e-book Just ACT lees je wat je met dat herkennen kunt doen.

Adres

Dorpsstraat 88b
Aarle
5735EG

Openingstijden

Dinsdag 10:00 - 20:00
Woensdag 10:00 - 17:00
Donderdag 10:00 - 17:00

Telefoon

+31654293764

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Kitty Geboers nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type