05/09/2026
Jika menyebut nama tokoh penting dalam dunia persilatan Melayu, nama Dato’ Meor Abdul Rahman bin Uda Mohd Hashim sememangnya tidak boleh dipisahkan daripada sejarah Silat Seni Gayong. Dilahirkan pada 17 Ogos 1915 di Taiping, Perak, beliau dikenali sebagai pengasas Silat Seni Gayong dan antara tokoh yang memainkan peranan besar dalam mengembangkan seni persilatan Melayu. Beliau berdarah Bugis dan dikaitkan dengan susur galur Daeng Kuning yang dikenali sebagai Panglima Hitam. Sejak usia muda, beliau mula mendalami ilmu persilatan daripada datuk sebelah ibunya, Syed Zainal Syed Idris Al-Attas, seorang tokoh persilatan dan hulubalang Pahang yang sering dikaitkan dengan zaman perjuangan tokoh seperti Datuk Bahaman dan Mat Kilau.
Perjalanan hidup Dato’ Meor Abdul Rahman juga penuh dengan kisah yang menjadi sebahagian daripada sejarah dan tradisi lisan Silat Seni Gayong. Antara yang sering diceritakan ialah pengalaman beliau ketika berada di kawasan Menam, Thailand, yang kemudiannya dikaitkan dengan peristiwa beliau menerima amanah untuk mengembangkan ilmu persilatan. Selepas kembali ke Perak, beliau kemudiannya menghadap Sultan Iskandar Shah, Sultan Perak ke-30. Baginda dikatakan berkenan dengan kehebatan beliau dalam persilatan, memberikan gelaran Rahman Sendo dan mengambil beliau sebagai anak angkat. Dato’ Meor Abdul Rahman kemudiannya terus mengembangkan Silat Seni Gayong sehingga seni persilatan ini tersebar luas dan menjadi antara aliran silat yang paling dikenali di Malaysia.
Dato’ Meor Abdul Rahman meninggal dunia pada 23 Jun 1991 di Ipoh dan kemudiannya dimakamkan di perkarangan Masjid Lama, Taiping. Lebih daripada sekadar seorang guru silat, beliau meninggalkan warisan ilmu, adat dan falsafah yang terus dipelajari oleh generasi selepasnya. Bagi masyarakat Taiping dan Perak, kisah hidup beliau juga menjadi sebahagian daripada sejarah tempatan yang wajar dikenang. Semoga jasa dan sumbangan Allahyarham dalam mempertahankan serta mengembangkan warisan persilatan Melayu terus dihargai oleh generasi hari ini dan akan datang. Al-Fatihah.
