08/07/2020
Möguleikarnir á að finna upp hopp eru endalausir, en klassísk dæmi í þríhyrndu teygjó eru:
5-4-3-2-1, þar sem byrjað er í ökklahæð, farið er yfir teygjuna inn í hringinn án þess að snerta hana, trítlað þar 5 sinnum áður en hoppað er út úr teygjunni á næsta stað og trítlað þar 4 sinnum, svo aftur inn í hringinn og trítla 3 sinnum, út úr á næsta stað og trítla 2 sinnum, síðan inn í hringinn og þá má bara stíga 1 sinni og svo út úr hringnum aftur og þá er maður aftur kominn á byrjunarstað eftir að hafa farið réttsælis einn hring.
Trítl, þar sem er ákveðið að trítla t.d. 3 sinnum í hvert sinn, þ.e. þrisvar inni í hringnum, þrisvar fyrir utan, þrisvar inni í, þrisvar á næsta stað fyrir utan o.s.frv. Því fleiri trítl, því auðveldara er að ruglast í tölunni, t.d. er 10 erfiðara en 3. Ef leikmaðurinn ruglast í tölunni eða snertir teygjuna er hann úr.
Jafnfætis hopp, þar sem er t.d. ákveðið að hoppa þrisvar jafnfætis á hverjum stað. Til viðbótar við reglurnar um að ekki megi snerta teygjuna eða ruglast í tölunni, bætist við að ef annar fóturinn snertir jörð á undan hinum er leikmaðurinn úr. Mikilvægt er að hoppa með ökklana saman, sérstaklega þegar hæð teygjunnar er orðin meiri, því annars flækist maður í teygjunni.
Stigið á teygju, þar sem leikmaður byrjar á að stíga með öðrum fæti ofan á teygjuna og stundum er gerð krafa um að hinn fóturinn, sem er utan við teygjuna, fari undir hana þannig að teygjan liggi ofan á ristinni. Síðan er hoppað inn í þríhyrninginn með frjálsum eða ákveðnum fjölda skrefa, oftast sléttri tölu, t.d. “1-2-3-4 stíga”, en þegar er hoppað út úr aftur þarf að hitta aftur með annan fót á teygjunni og hinn utan við þríhyrninginn, án þess að stigið sé oftar en einu sinni í fótinn sem er fyrir utan, og þannig koll af kolli þar til hringurinn er búinn. Einnig er til útgáfa þar sem báðum fótum er stigið jafnfætis á teygjuna.
Ef leikmaður ruglast í hoppunum (gerir vitlaust), dettur eða snertir/stígur á teygjuna þegar það er bannað er hann úr leik og leysir þann teygjuhaldarann af sem er næstur inn. Sá teygjuhaldari fer þá aftast í röðina til að gera.
Ef mikill munur er á leikmönnum þykir sanngjarnt að þeir allra yngstu, lágvöxnustu eða getuminnstu fái einhverja tilhliðrun varðandi reglurnar, megi t.d. snerta teygjuna í hné þó það sé almennt bannað, og kallast þeir þá "súkkulaði".