01/07/2026
തിരയുടെ മർമ്മരം മാത്രം കേൾക്കുന്നിടത്ത്, ഒരു നിലവിളിയുടെ നേർത്ത നൂലിഴ തിരിച്ചറിഞ്ഞു ആ മണ്ണിന്റെ മക്കൾ. കടലാഴങ്ങളുടെ ക്രൂരമായ കൈകളിൽ നിന്ന് അവർ തിരികെ പിടിച്ചത് നാല് പിടയ്ക്കുന്ന ജീവനുകൾ.
ആലപ്പുഴയുടെ മാറിൽ, മംഗലം കടപ്പുറം അന്നൊരു പോർക്കളമായി. ആർത്തലയ്ക്കുന്ന തിരകൾക്കു മീതെ, മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ ആർദ്രമായ ഒരു നിലവിളി ഉയർന്നു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഓടിയടുത്തത് കടലിനെ ഉയിരായി കാണുന്നവർ.
മുതലപ്പൊഴിയുടെ ചതിക്കുഴിയിൽ, കാലിനടിയിലെ മണൽ ഒലിച്ചുപോകുമ്പോൾ, ജീവന്റെ പിടിവള്ളി അറ്റുപോയ നാലു പേർ. പുന്നയ്ക്കൽ വീട്ടിലെ ബിൻസി, മുപ്പത്തിരണ്ടിന്റെ പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ. അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച ഒമ്പതിന്റെ കിളിക്കൊഞ്ചലായ ജെഫും ആറിന്റെ പൂമ്പാറ്റയായ ജാൻവിയും. അവർക്കു താങ്ങായി അറുപതിന്റെ വാത്സല്യമായ വാലയിൽ ബെന്നി.
രണ്ടു നാൾ മുൻപ്, സ്കൂൾ വിട്ടുവരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൂട്ടാൻ പോയതാണ് ബിൻസി. ലിയോ തേർട്ടീൻത് യുപി സ്കൂളിലെ അഞ്ചാം ക്ലാസുകാരൻ ജെഫും വെള്ളാപ്പള്ളി ഒഎൽഎഫ് എൽപി സ്കൂളിലെ രണ്ടാം ക്ലാസുകാരി ജാൻവിയും. കൂടെ പിതാവ് ബെന്നിയും. മുതലപ്പൊഴിയിൽ ഒഴുക്ക് കുറവാണെങ്കിൽ അതുവഴിയാണ് വീട്ടിലേക്കുള്ള എളുപ്പവഴി.
മണ്ണുമാന്തി കോരിയിട്ട മണൽക്കൂനകൾ തീരത്ത് മലപോലെ. നീരൊഴുക്ക് ശാന്തമെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു. ജെഫിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ബെന്നി ആദ്യം. പിന്നാലെ ജാൻവിയുമായി ബിൻസി. പക്ഷേ പൊഴിയുടെ ഉള്ളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്നത് മരണത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കായിരുന്നു.
ബെന്നി മറുകരയിലെത്തി ജെഫിനെ കരയ്ക്ക് കയറ്റി നിർത്തിയതും പിന്നിൽ നിന്ന് ബിൻസിയുടെ ഹൃദയം പിളരുന്ന കരച്ചിൽ. കാലുകൾ മണലിൽ ആഴ്ന്നു താഴുന്നു. മകളെയും ചേർത്തുപിടിച്ച് ബിൻസി കടലിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുന്നു. അമ്മയും അനിയത്തിയും വല്യപ്പനും വെപ്രാളപ്പെടുന്നത് കണ്ട് ജെഫ് വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടി. ഒരുനിമിഷം. നാലു ജീവനും ആർത്തിരമ്പുന്ന കടലിന്റെ വായിലേക്ക്.
അപ്പോഴാണ് എഴുപത്തിയാറിന്റെ ചെറുപ്പവുമായി പാലയ്ക്കൽ ഫ്രാൻസിസ് എന്ന പൊന്നപ്പന്റെ നിലവിളി ആകാശം മുട്ടിയത്. ആ വിളി കേട്ട് ബൈക്കിൽ പോവുകയായിരുന്ന ചാലുങ്കൽ ബോണി സി ജോർജ് വണ്ടി ഉപേക്ഷിച്ച് കടലിലേക്ക് എടുത്തുചാടി. പിന്നാലെ പാല്യത്തയ്യിൽ ജാക്സണും. മത്സ്യത്തിന്റെ ഗന്ധമുള്ള കൈകൾ ഒന്നായി. തിരമാലകളോട് മല്ലിട്ട്, മരണത്തിന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് നാല് ശരീരങ്ങളെയും അവർ വലിച്ചെടുത്തു.
ആംബുലൻസിന്റെ ചൂളംവിളിക്കിടയിലും മംഗലം തീരം ഉറങ്ങിയില്ല. മെഡിക്കൽ കോളേജിന്റെ വരാന്തയിൽ, ഒരു ഗ്രാമം മുഴുവൻ പ്രാർത്ഥനയോടെ കാത്തുനിന്നു. മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട നിശബ്ദതയ്ക്കൊടുവിൽ ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ: "നാലുപേരും സുരക്ഷിതർ."
അന്ന് കടലിനോട് തോറ്റില്ല മംഗലം. കാരണം, തിരയുടെ ശബ്ദത്തേക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ അവർ കേട്ടത് ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ നിലവിളിയായിരുന്നു. സ്വന്തം ജീവൻ മറന്ന് മറ്റൊരു ജീവന് കാവലായ മനുഷ്യന്റെ കടലോളം വലിയ കരുണയായിരുന്നു അത്.
ആ തീരത്ത് ഇന്നും തിര വന്നടിക്കുന്നു. പക്ഷേ ആ തിരകളിൽ ഇപ്പോൾ നാലു ജീവന്റെ തുടിപ്പുണ്ട്. കടലിന്റെ മക്കൾ തിരികെ നൽകിയ ജീവന്റെ തുടിപ്പ്. ❤️
