01/09/2026
വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഈ പേജിൽ ഒരു ലേഖനം ഇട്ടിരുന്നു. മെസ്സിയുടെ അവസാന മത്സരത്തെ പറ്റിയുള്ള ഒരു സങ്കൽപ്പിക ലേഖനം. അന്ന് അത് വായിച്ച നമ്മുടെയെല്ലാം കണ്ണ്, കരഞ്ഞു ചുവന്നിരുന്നു. സാങ്കൽപ്പികമായിട്ടാണ് എഴുതിയതെങ്കിലും ഒരു നാൾ അത് യഥാർഥ്യമാകും എന്നാ ഭയം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ എല്ലാം തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷെ നമ്മളിൽ ഏറ്റവും അധികം പേര് ഈ കളിയേ പിന്തുടരാൻ പ്രേരിപ്പിച്ച ആൾ തന്നെ ബൂട്ട് അഴിക്കുമ്പോൾ ഇനിയെന്ത് എന്നാ ചോദ്യത്തോടെ പകച്ചു നിൽക്കുന്ന നമ്മളെ അന്ന് നമ്മൾ സങ്കൽപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഇപ്പോൾ ആ ദിനം വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു. ലിയോ മെസ്സി അന്താരാഷ്ട്ര ഫുട്ബാളിൽ നിന്നും വിടവാങ്ങിയിരിക്കുന്നു.!
ഒരു നീളൻ മുടിയുമായി ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ചേക്കേറിയിട്ട് രണ്ട് ദശാബ്ദങ്ങൾ പിന്നിടുന്നു. എപ്പോഴാണ് ആ പേര് ആദ്യമായി കേട്ടതെന്ന് ഓർമ ഇല്ല. രാവിലെ വീട്ടുപടിക്കൽ വന്ന് വീഴുന്ന പത്രത്തിന്റെ സ്പോർട്സ് പേജിൽ എവിടെയെങ്കിലും ആയിരിക്കാം ആ പേര് ആദ്യമായി കണ്ടത്. പിന്നീട് എപ്പോഴോ ആ പേര് ചിരപരിചിതമായി. ഒടുവിൽ നമ്മുടെ ഹൃദയം അവന്റെ താളത്തിനൊത്തു സ്പന്ദിക്കാനും തുടങ്ങി. ബ്ലോഗ്രാനാ നിറങ്ങളിൽ അവൻ അവന്റെ ആട്ടം തുടങ്ങി. ഒപ്പം ഉദയ സൂര്യന്റെ മുഖമുള്ള അവന്റെ വെള്ളയും നീലയും പതാകക്ക് വേണ്ടിയും.
എല്ലാ ബാഴ്സയിലെ പോലെ ഒരു കരിയർ ആയിരുന്നില്ല അർജെന്റീനയിൽ. ബലഹീനതകൾ ഏറെയുണ്ടായിരുന്ന ആ ടീമിനെ അവൻ തോളിലേറ്റി ഒട്ടേറെ കലാശക്കൊട്ടിന്റെ അരങ്ങുകളിൽ അവൻ എത്തിച്ചെങ്കിലും അവസാന നിമിഷം വിജയങ്ങൾ അവനിൽ നിന്നും വഴുതിമാറി. ഒരു പക്ഷെ ഒരു മനുഷ്യനും അവന്റെ കായിക ജീവിതത്തിൽ നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടില്ലാത്ത വിമർശനങ്ങൾക്ക് അവൻ പാത്രമായി. അവനെ കടിച്ചു കുടയാത്ത വിമർശകർ ഇല്ല.അവന്റെ രക്തം ആഗ്രഹിക്കാത്ത എതിരാളികളും.
പക്ഷെ മെസ്സി വിശ്വസിച്ചത് തന്നിൽ തന്നെ ആയിരുന്നു. ഏത് പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലും, എത്ര വലിയ വീഴ്ചയിലും, എത്ര ഭീകരമായ തോൽവിയിലും ഒരു തിരിച്ചു വരവുണ്ടെന്ന് മെസ്സി നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. തോൽവിയുടെ പടുകുഴിയിൽ നിന്നും ഉയർന്നു വരാം എന്ന് നമ്മളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ 2022 ൽ ലുസൈൽ സ്റ്റേഡിയത്തിൽ അവൻ ലോകത്തിന്റെ അമരക്കാരനായപ്പോൾ ലോകം എഴുനേറ്റ് നിന്ന് കയ്യടിച്ചത് അവൻ ലോകജേതാവായത് മാത്രം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ചു അവൻ അതിനായി പൊരുതിയ യുദ്ധങ്ങളെ കുറിച്ച് ഓർത്തത് കൊണ്ട് കൂടിയാണ്.
മറ്റൊരു ലോകകപ്പ് വേദിയുടെ അവസാന മത്സരം വരെ മെസ്സി തന്റെ രാജ്യത്തെ ചുമലിലേറ്റി. യുവത്വത്തിന്റെ ചുറുചുറുക്കുമായി വന്നവരെ ആ മുപ്പത്തിയൊമ്പത്ക്കാരൻ നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്നത് ലോകം ആശ്ചര്യത്തോടെ കണ്ടു. പക്ഷെ അവസാന നിമിഷം കാലിടറിയ അയാളെ ലോകം പുണർന്നു. ഒടുവിൽ താൻ ഏറെ സ്നേഹിച്ച അച്ഛന്റെ വിയോഗം അയാളിലെ കായിക ജീവിതത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കുകയാണ്. അച്ഛനായിരുന്നു അയാളുടെ എല്ലാം. അച്ഛൻ കാണാനില്ലാത്ത കളിയിൽ ഒരുപക്ഷെ തനിക്ക് ഇനിയും ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവായിരിക്കാം അയാളെ ബൂട്ട് അഴിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
ഈ ദിനം പ്രതീക്ഷിച്ചത് തന്നെയാണെങ്കിലും മനസ്സിൽ എവിടെയോ ഒരു വിങ്ങൽ. തനിക്ക് ഇനിയും ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാണ് അയാൾ കളമൊഴിയുന്നതെങ്കിലും ഇന്നത്തെ യുവത്വത്തോട് ഇനിയുമേറെ പൊരുതാൻ അയാൾക്ക് കഴിയുമെന്ന് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം. കഴിഞ്ഞ ലോകകപ്പിൽ നമ്മൾ അത് കണ്ടതുമാണ്. ഒരു പക്ഷെ അത്യാഗ്രഹം ആയിരിക്കാം, പക്ഷെ കുറച്ച് നാൾ കൂടി അർജന്റീന ജെഴ്സിയിൽ മെസ്സിയെ കാണണം എന്ന ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു
ഫുട്ബാൾ എന്നും എല്ലാ കാലത്തും എല്ലാ രീതിയിലും സങ്കീർണ്ണതകൾ നിറഞ്ഞതാണ്. മഹാഭാരതം പോലെ എല്ലാ വികാരങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ്. സന്തോഷവും ദുഖവും വേദനയും രോഷവും വിരഹവും എല്ലാം ഫുട്ബാളിൽ സർവസാധാരണവുമാണ്. മെസ്സിക്കൊപ്പം നമ്മൾ വിജയങ്ങളും പരാജയങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും സങ്കടങ്ങളും എല്ലാം അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞവരാണ്. എല്ലാ വികാരങ്ങൾക്കുമൊടുവിൽ ലോകം കീഴടക്കിയവൻ പതിയെ തിരശീലക്ക് പിന്നിൽ മറയുമ്പോൾ ഇനി ആ പോരാട്ടങ്ങൾ ഒരിക്കലും കാണാനാവില്ല എന്ന വിഷാദത്തോടെ നമുക്ക് വിട ചൊല്ലാം. ഇനി ഒരിക്കലും മനസ്സിൽ നിന്നും മായ്ക്കപ്പെടില്ലാത്ത വേദനയോടെ.
നന്ദി ലിയോ!
