12/11/2025
Εμείς θέλουμε να κάνει ρυθμική, αλλά μπορεί το παιδί μας;
Πόσες φορές έχουμε μείνει με το στόμα ανοιχτό όταν βλέπουμε μια αθλήτρια της ρυθμικής να εκτελεί ένα ονειρεμένο πρόγραμμα σε μεγάλους αγώνες. Τι κίνηση, τι ευλυγισία και τι ασκήσεις με την μπάλα της μέσα στο ταπί αλλά και τι πειθαρχημένος νους όταν την βλέπουμε να βγαίνει από την φυσούνα και να ετοιμάζεται να αγωνιστεί. Φυσικά, αυτά τα βλέπετε και κάποιοι γονείς και ίσως ονειρεύεστε να ασχοληθεί και το παιδί σας με το άθλημα, με στόχο τα μετάλλια και διακρίσεις και τις εντυπωσιακές εμφανίσεις σε αγώνες. Όμως πέρα από τα όνειρά σας χρειάζεται να γνωρίζετε τα όρια του σώματός του. Γι’ αυτό είναι σημαντικό να ξέρουμε τι επιπτώσεις μπορεί να έχει η ρυθμική (και κάθε άθλημα ασφαλώς) στην ανάπτυξή του.
Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, για το άθλημα της ρυθμικής, είναι η απαιτούμενη ευλυγισία. Για να εκτελεστούν οι εντυπωσιακές ασκήσεις που βλέπουμε, το σώμα ενός παιδιού συχνά πιέζεται σε διάφορες υπερεκτάσεις. Δηλαδή ζητάμε από αρθρώσεις και μύες να τεντώσουν πέρα από τα φυσιολογικά όρια που έχει θέσει η φύση. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, εφόσον το παιδί έχει τις κατάλληλες φυσικές προδιαγραφές (αυτό που λέμε ταλέντο) και το κυριότερο, τη σωστή και εξειδικευμένη καθοδήγηση. Όταν όμως απουσιάζουν αυτές οι προϋποθέσεις, η ρυθμική μπορεί να επιφέρει φθορές και επιβαρύνσεις ιδίως στη περιοχή της σπονδυλικής στήλης.
Πολλές φορές δεν το αντιλαμβανόμαστε, αλλά, πολλά παιδιά, έχουν μικρές ασυμμετρίες στη στάση τους, όπως μια μικρή λόρδωση ή κύφωση. Σε ένα περιβάλλον προπόνησης με πολλά παιδιά, δεν είναι πάντα εύκολο για τον προπονητή να ελέγχει απόλυτα αν κάθε κίνηση εκτελείται σωστά σε κάθε παιδί. Μια αθλήτρια με μεγάλη λόρδωση για παράδειγμα, αντί να ενεργοποιεί ομαλά ολόκληρη τη σπονδυλική στήλη, περιορίζει την κίνηση σε ένα ή δύο σημεία. Με το πέρασμα τού χρόνου αυτές οι περιοχές «χαλαρώνουν» υπερβολικά, Αυτή η συνεχόμενη επιβάρυνση, όταν επαναλαμβάνεται, επηρεάζει σοβαρά την ισορροπία του σώματος.
Μα πως είναι δυνατόν θα μου πείτε αυτές οι λαμπερές κοπέλες που τις βλέπουμε να διακρίνονται να φαίνονται τόσο αρμονικές και εντυπωσιακές; Σε χώρες που βλέπουμε κορυφαίες αθλήτριες, υπάρχει ένα αυστηρό σύστημα επιλογής Κάτι που λείπει από πολλές άλλες χώρες χωρίς παράδοση στο άθλημα. Εκεί λοιπόν επιλέγονται τα παιδιά που έχουν τις φυσικές προδιαγραφές και προπονούνται ανάλογα. Η διαδικασία της επιλογής είναι σοβαρή και επαναλαμβανόμενη. Όταν απουσιάζει αυτή η επιλογή και οι συνεχείς αξιολογήσεις, και ένα παιδί που ήθελε απλώς να κινηθεί και να διασκεδάσει, βρίσκεται να παλεύει με κινήσεις και ασκήσεις πέρα από τις δυνατότητές του, η τέχνη της ρυθμικής μετατρέπεται σε χρόνια επιβάρυνση.
Και να το ξεκαθαρίσουμε. Το ότι ένα παιδί δυσκολεύεται σε μια άσκηση δεν σημαίνει ότι «δεν το έχει» ή ότι δεν προσπαθεί ή ότι είναι …κουτό.. Συχνά, απλώς το σώμα του δεν είναι ακόμα έτοιμο, και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Πολλοί γονείς, μέσα στην άγνοια και την αγάπη τους, αφήνονται (όχι τυχαία πολλές φορές) σε προσδοκίες ότι το παιδί τους θα καταφέρει περισσότερα από ό,τι πραγματικά μπορεί. Και όταν οι προσδοκίες ξεπερνούν τα όρια του παιδιού, τότε έρχεται η απογοήτευση, τόσο για το παιδί όσο και για τους ίδιους. «- Μα άλλα μού λέγατε» λέει με έκπληξη ο γονέας σε αυτούς που της υποσχέθηκαν …διάφορα.
Υπάρχουν και γονείς που λένε πως ο γιατρός τους πρότεινε για παράδειγμα τη γυμναστική για να βελτιώσει το πρόβλημα τα κύφωσης, αλλά προφανής ο γιατρός δεν εννοούσε την αγωνιστή ρυθμική γυμναστική. Η σωστή ενημέρωση για τις δυνατότητες του παιδιού είναι σημαντική για να αποφευχθεί η αχρείαστη πίεση και η απογοήτευση. Το κάθε παιδί έχει τα δικά του όρια και δυνατότητες και πρέπει να τα λαμβάνουμε ΣΟΒΑΡΑ υπόψη μας.
Το οτι μια φίλη της κόρης μας, αντίθετα με την δική μας τα καταφέρνει περίφημα στην ίδια ομάδα ή στο άλλο σωματείο δεν σημαίνει πως η ίδια δεν προσπαθεί ή δεν αγωνιά. Η ρυθμική είναι ένα πανέμορφο άθλημα αλλά πρέπει να ξέρουμε αν πραγματικά ταιριάζει στο παιδί μας. Για τα παιδιά που θέλουν απλώς να γυμναστούν και να βελτιώσουν τη στάση τους, υπάρχουν πιο ασφαλείς τρόποι να το κάνουν. Και δεν πρόκειται για αποκλεισμό, αλλά για προστασία. Αυτά!
- Adonis Keramidas
