Ναι , η Σαντορίνη είναι ένα νησί που η ποδηλασία αποκτά μια ηφαιστειακή γαλήνη και ο ποδηλάτης εκτός από την χαρά της ποδηλασίας γεύεται στον αέρα τις μυρωδιές και τα πολύχρωμα τοπία του νησιού.....
Μερικές φορές όπως στην διαδρομή από Φηρά – Οία ποδηλατώντας δίπλα από την απότομη χαράδρα του δρόμου έχεις την εντύπωση ότι πετάς πάνω στα σύννεφα!
Οι διαδρομές στην Σαντορίνη είναι επικίνδυνα όμορφες
, πρέπει να έχεις το νου σου στον δρόμο επειδή τα αξιοθέατα είναι πολλά και συνεχόμενα, το καλύτερο που πρέπει να κάνει ένας ποδηλάτης είναι να μην βιάζεται και να σταματά αρκετές φορές για να δροσίζει τα χείλια του και να απολαύσει τις αιθέριες οπτικές γωνίες του τοπίου κάθε δρόμου, κάθε ριμιδιού (μικρό δρομάκι ) ,κάθε πλακόστρωτης σκάλας!
Είναι όλα τόσο μαγικά που ξεχνάς τα χιλιόμετρα του κοντέρ και τον μέσο όρο της ταχύτητας!
Βέβαια ένας καφές δίπλα στην θάλασσα η σε κάποιο μαγαζί στην καλδέρα είναι απαραίτητος, όπως και την περίοδο του καλοκαιριού, ένα γρήγορο μπάνιο στις καταπληκτικές παραλίες του Περίβολου ,της Κόκκινης παραλίας ,της Βλυχάδας του Καμαρίου και του Κουλούμπου σε αναζωογονεί.
Η διαδρομή προς τον Προφήτη Ηλία είναι απαραίτητη , εκεί στο ψηλότερο σημείο της Καλλίστης ο ποδηλάτης θα καταλάβει το ανάγλυφο του χώρου και θα ξεκουράσει τα μάτια του στον πράσινο αμπελώνα της Θηραϊκής γης.
Ο δρόμος προς το Ακρωτήρι και τον Φάρο ολοκληρώνει την ψυχική ηρεμία του ποδηλάτη και εκεί δίπλα στο Φάρο θα δει στον ουρανό ,τους Αγγέλους να φτερουγίζουν, στα καταγάλανα νερά του Αιγαίου Πελάγους……………
Καλή βόλτα!!
Κωνσταντίνος
