Kobudo - Τέχνη των παραδοσιακών όπλων (Bo, nunchaku, tonfa, sai)
Iaido - Τέχνη του ιαπωνικού σπαθιού (Katana) ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΡΑΤΕ
Το καράτε είναι μια πολεμική τέχνη με καταγωγή από την Οκινάουα της Ιαπωνίας. Η λέξη καράτε στα ιαπωνικά σημαίνει «άδειο χέρι», που πέρα από τη σημασία του ότι στο καράτε δεν χρησιμοποιούνται όπλα, ουσιαστικά σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να αδειάσει την ψυχή και το μυαλό
του από την περηφάνια και τα πάθη, και να αναζητήσει την αρετή στην τελειοποίηση της τέχνης του. Kara σημαίνει στα Ιαπωνικά κενό, te σημαίνει χέρι και η λέξη do μεταφράζεται ως ο δρόμος, ή η πορεία.
Έτσι karate-do σημαίνει είναι η πορεία για το άδειο χέρι (Ο δρόμος των άδειων χεριών, δηλαδή το μυαλό μακριά από κάθε κακή σκέψη).
Είναι μια πολεμική τέχνη στην οποία ο υπέρτατος σκοπός δεν είναι να επιδιώξει κάποιος την νίκη, αλλά να εργαστεί για την τελειότητα του χαρακτήρα, του αυτο-ελέγχου και της πειθαρχίας μέσω της εμπειρίας και της εξάσκησης. Είναι επίσης μια μορφή αυτοάμυνας όπου χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη του σώματος που, με τη σκληρή και συστηματική προπόνηση, γίνονται αποτελεσματικά και ισχυρά όπλα.
Το Karate χρησιμοποιεί όλο το σώμα όπου κατά αυτό τον τρόπο αναπτύσσεται η ισορροπία, η ευελιξία, ο συντονισμός, η ταχύτητα και η δύναμη.
Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της τακτικής προπόνησης των βασικών τεχνικών (Kihon) που, λόγω της ποικιλίας και της πολυπλοκότητάς τους, μπορούν να θεωρηθούν ως μία πλήρης, αυτοτελής τέχνη.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ SH*TO-RYU
Το Σίτο-ρύου (Sh*tō-ryū) είναι ένα από τα τέσσερα αναγνωρισμένα συστήματα καράτε μαζί με τα Σότοκαν (Shōtōkan), Γκότζου-ρύου (Gōjū-ryū) και Γουάντο-ρύου (Wadō-ryū). Ιδρυτής του συστήματος είναι ο Κένουα Μαμπούνι (Kenwa Mabuni). Το όνομα Σίτο προέρχεται από τα αρχικά των δασκάλων του, Κάνριο Χιγκασιονά (Kanryo Higashionna, Χιγκαονά στην διάλεκτο της Οκινάουα) και Άνκο Ιτόσου (Anko Itosou). Η καταγωγή του συστήματος καθώς και του ιδρυτή του είναι από την Οκινάουα (Okinawa).
Η εξάσκηση γίνεται κυρίως με την εκτέλεση των κάτα (kata, σειρά προδιαγεγραμμένων τεχνικών που εκτελούνται με προκαθορισμένο τρόπο), τα οποία χωρίζονται στα παραδοσιακά κάτα τα οποία διδάχτηκε ο Μαμπούνι από τους δασκάλους του και στα κάτα που δημιούργησε ο ίδιος. Τα κάτα προέρχονται από τις σχολές τόσο της Νάχα (Naha-te), όσο και από της Σούρι (Shuri-te) και Τομάρι (Tomari-te). Ιδιαίτερα οι δύο τεχνοτροπίες το Shuri-te (γραμμικές κινήσεις) και το Naha-te (κυκλικές κινήσεις), αποτέλεσαν την βάση για το σύστημα που δημιούργησε ο Μαμπούνι, το οποίο αρχικά ονομάστηκε Hankō-ryū (Χάνκο-ρύου, μαλακό - σκληρό στυλ) και μεταγενέστερα Sh*tō-ryū. Έμφαση δίνεται στο Μπουνκάι (Bunkai), δηλαδή την εκμάθηση και ανάλυση των τεχνικών των κάτα, αλλά και την καλαισθησία τους με απώτερο σκοπό την πνευματική καλλιέργεια.
Το Σίτο-ρύου Καράτε Ντο έχει τον μεγαλύτερο αριθμό κάτα από οποιοδήποτε άλλο σύστημα καράτε.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ SHUKOKAI
Το Σουκοκάι (Shūkōkai) είναι ένα σύστημα Karate, βασισμένο στο Tani-ha Sh*tō-ryū, ένα παρακλάδι του Sh*tō-ryū που αναπτύχθηκε από τον Chōjirō Tani στα τέλη της δεκαετίας του 1940, και βελτιώθηκε από τους μαθητές του, συμπεριλαμβανομένων των Yamada Haruyoshi και Kimura Shigeru.
Ο Tani γεννήθηκε το 1921 και ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το καράτε υπό τον Miyagi Chōjun, ο οποίος ίδρυσε το σύστημα Gojū-ryū, ενώ ήταν φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Doshisha στο Kyoto. Μετά από μερικούς μήνες, ο Miyagi επέστρεψε στην Οκινάουα και ο ιδρυτής του Sh*tō-ryū, Kenwa Mabuni ανέλαβε τη διδασκαλία του Tani. Μετά την αποφοίτησή του από το πανεπιστήμιο, ο Tani άρχισε να μαθαίνει Shuri-te, και στη συνέχεια Sh*tō-ryū από τον Mabuni. Μετά από πολλά χρόνια εκπαίδευσης και αφού έγινε ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία μαθητές του, ο Tani έλαβε το πιστοποιητικό διαδοχής από τον Mabuni και έγινε επικεφαλής του Sh*tō-ryū, επιτρέποντάς του να χρησιμοποιήσει το όνομα Tani-ha Sh*tō-ryū.
Ο Tani άρχισε να διδάσκει το στυλ Karate Shūkōkai (που σημαίνει ‘’ο τρόπος για όλους’’) σε ένα dojo στο Kobe της Ιαπωνίας το 1946. Το Shūkōkai σχεδιάστηκε γύρω από τη μελέτη της μηχανικής του σώματος και είναι πολύ γρήγορο λόγω της σχετικά υψηλής κινητικότητάς του, που βοηθά στις στάσεις, και είναι γνωστό για τη διπλή περιστροφή του ισχίου η οποία μεγιστοποιεί τη δύναμη των χτυπημάτων καθιστώντας το ένα από τα πιο σκληρά στυλ Karate.
Μετά το θάνατο του Tani το 1998 ο Yamada Haruyoshi sensei εξελέγη για να ηγηθεί της οργάνωσης του Shūkōkai. Το 1956 έγινε μαθητής του Tani και ήταν ένας από τους κορυφαίους μαθητές του. Ήταν ένας από τους υψηλότερους εκπροσώπους της Ιαπωνικής Ομοσπονδίας Καράτε και ασχολούνταν επίσης και με την Ιαπωνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Στις 7 Ιανουαρίου 2018, ο Yamada sensei πέθανε.
Ως άμεσος απόγονος του Sh*tō-ryū, το Shūkōkai κληρονομεί τα χαρακτηριστικά τόσο του Naha-te όσο και του Shuri-te. Ο Kenwa Mabuni συγχώνευσε τις τεχνικές και τις αρχές από τα συστήματα που έμαθε από τους δασκάλους του Kanryu Higaonna και τον Anko Itosu για να σχηματίσουν το Sh*tō-ryū Karate. Ως εκ τούτου, το Shūkōkai συνδυάζει τις κυκλικές τεχνικές αναπνοής από το Naha-te και τις γρήγορες γραμμικές κινήσεις από το Shuri-te. Αυτό είναι προφανές στα kata που εκτελούνται στο Shūkōkai.
Η εμπειρία του Mabuni με τα Naha-te και Shuri-te ήταν ο λόγος που ήταν γνωστός σε όλη την Ιαπωνία και την Okinawa ως ο πρώτος ειδικός στα kata. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που διακρίνει το Shūkōkai Karate από άλλα συστήματα είναι η εκτέλεση των τεχνικών. Ενώ μοιράζεται πολλές από τις ίδιες γροθιές, κλωτσιές και αποκρούσεις που βρίσκονται σε άλλα δημοφιλή συστήματα του Karate, ο τρόπος που εκτελούνται αυτά είναι που ξεχωρίζει το Shūkōkai από άλλα συστήματα.
Ένα άλλο καθοριστικό χαρακτηριστικό είναι ότι κάθε τεχνική πρέπει να είναι αποτελεσματική στη μάχη. Η γενική φιλοσοφία είναι ότι μια τεχνική, ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρή, είναι άχρηστη αν δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε καταστάσεις μάχης και ότι το τέλος μιας αντιπαράθεσης πρέπει να αποφασιστεί με μία και μόνο κίνηση, όπως συνέβαινε με τους σαμουράι παλιά.
Κάθε τεχνική που εκτελείται στο Shūkōkai έχει αυτές τις καθοριστικές αρχές στον πυρήνα της.
Το πλήρες όνομα του συστήματός μας, το οποίο συνδυάζει όλες τις προαναφερθείσες αρχές και τεχνικές, είναι Sh*to-ryu Shukokai Karate-do.
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ IAIDO
Το Iaido είναι η τέχνη του κοψίματος, καρφώματος και άμυνας με τη χρήση του Ιαπωνικού σπαθιού (Katana), μέσα από μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών. Η εξάσκηση γίνεται κυρίως με ξύλινο ομοίωμα σπαθιού (Bokken). Το Iaido αποτελεί μία μοναδική ιαπωνική πολεμική τέχνη, με ρίζες από την εποχή των πολεμιστών σαμουράι και ως τέτοια διατηρεί αναλλοίωτο το πνεύμα του Budo (ιαπωνική έννοια η οποία σημαίνει “ο δρόμος του πολεμιστή”), το οποίο αποτελεί και το βασικό στόχο της εξάσκησης της. O Iaidoka (ασκούμενος του Iaido) ασκείται στο πώς να ξιφουλκεί αστραπιαία και να αντεπιτίθεται άμεσα όταν βρίσκεται απειλούμενος από έναν ή και περισσότερους αντιπάλους οπλισμένους επίσης με ξίφος. Τo Iaido παράλληλα με το Kendo (άλλη τέχνη ξιφασκίας) αποτελούν συναφείς μεν, διακριτές δε, μορφές έκφρασης της Ατραπού του Ξίφους και έτσι η εξάσκηση σε αυτό δεν περιορίζεται μόνο στην απλή εκμάθηση τεχνικών μάχης η την φυσική άσκηση. Μέσα από την επίμονη εξάσκηση σφυρηλατείται το πνεύμα και ανακαλύπτεται ο εαυτός μας και τα συναισθήματα μας.
ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ IAIDO
Σύμφωνα με την παράδοση, το Iaido έλκει την καταγωγή του από τον Hayashizaki Jinsuke Shigenobu (1542-1621), ο οποίος ανέπτυξε την τέχνη του, την οποία, μετά από θεϊκή έμπνευση όπως δήλωσε ο ίδιος, ονόμασε Muso Shiden Jushin Ryu Batto jutsu. Στην πορεία του χρόνου η τέχνη εμφανίζεται και με διάφορα άλλα ονόματα ενώ η σημερινή της ονομασία, Iaido, καθιερώθηκε κατά την διάρκεια της δεκαετίας 1930 από τον διακεκριμένο δάσκαλο Nakayama Hakudo (1873-1958). Κατά τη διάρκεια των αιώνων αναπτύχθηκαν διάφορες σχολές έκφρασης της τέχνης, οι οποίες σήμερα χαρακτηρίζονται με τη γενική ονομασία koryu (η λέξη χρησιμοποιείται ως χαρακτηρισμός για κάθε παλιά σχολή των κλασικών ιαπωνικών τεχνών).
ΤΟ ΚΑΡΑΤΕ ΣΤΗ ΣΗΤΕΙΑ
Το καράτε ξεκίνησε δειλά δειλά τα βήματά του στη Σητεία το 2015 με κάποια σεμινάρια, και η ραγδαία του εξέλιξη οδήγησε στο άνοιγμα της σχολής μας στις αρχές του 2023. Το ίδιο έτος ο σύλλογός μας έγινε επίσημο μέλος της ελληνικής ομοσπονδίας καράτε (ΕΛΟΚ).
