02/09/2014
Η προέλευση του τρόπου μετρήματος (στο τέννις)
Όσον αφορά τον τρόπο μετρήματος, είναι και αυτός πολύ παλιός. Παρατηρούμε μια ομοιότητα σε όλα τα ρωμαϊκά έθνη, δηλαδή το ότι είχε ληφθεί ως βάση το 15 και μετρούσαν 15,30,40 (όχι όμως 45,60). Ακόμα το ίδιο ισχύει για την περίπτωση της ισοπαλίας 40-40, το πλεονέκτημα και το νικηφόρο πόντο. Μια εξήγηση για το μέτρημα είναι ότι επειδή κάθε ώρα (υποδιαίρεση της ημέρας) έχει 60 λεπτά διαιρέθηκε αυτός ο αριθμός με το 4, σύμφωνα με το γεγονός ότι η ημέρα έχει 24 ώρες (4x6 = 24). Κάθε παιχνίδι (γκέιμ) λοιπόν προέκυψε να έχει 4 νικηφόρους πόντους. Η εξαίρεση στο μέτρημα 40 αντί 45 έγινε γιατί ήταν δυσκολότερο να αποδοθεί στην προφορά 45-45 και χάριν συντομίας έγινε το 40-40. Άλλη εξήγηση είναι από την εποχή του «jeu de paume» με τις περιοχές του γηπέδου. Κάθε φορά που ο παίκτης πετύχαινε έναν πόντο, πλησίαζε κατά μια «ζώνη» προς την κεντρική γραμμή του γηπέδου. Το παιγνίδι άρχιζε με τη Ζώνη 0. Με κάθε πόντο που κέρδιζε ο παίκτης, προχωρούσε στις ζώνες 15-30-45 και έτσι κέρδιζε τον πόντο. Άλλη εκδοχή προέρχεται από τον 14ο αιώνα, όπου έπαιζαν στοιχήματα ένα γρόσι «denier», το οποίο είχε αξία 15 «denier». Σε ένα σετ, το οποίο τότε αποτελούταν από 4 παιγνίδια (games), έβαζαν 4 φορές 15 «deniers» : 15, 30, 45 και 60 «deniers». Το «0» χαρακτηρίζεται με την αγγλική λέξη «Love». Αυτό προέρχεται πιθανώς από την ποιητική διάλεκτο των γαλλικών «l'œuf» (=το αυγό) και περιγράφει έτσι την εμφάνιση του 0. Άλλη πηγή αναφέρει ότι το "Love" προέρχεται από την αγγλική φράση «to do something for love», που πάει να πει «κάνω κάτι μάταια». Η ισοπαλία λέγεται "deuce", πιθανώς από τα γαλλικά "a deux du jeu", που σημαίνει «δύο πόντοι για το παιγνίδι», σύμφωνα με το γεγονός ότι απαιτούνται άλλοι δύο πόντοι συνεχόμενοι, μετά από αυτήν, για να κερδηθεί το παιχνίδι. …………………… (αυτά και άλλα πολλά ενδιαφέροντα μπορείτε να βρείτε: Μαββίδης Α., (2012). Αντισφαίριση (tennis): ιστορική αναδρομή της γέννησής της, Αθλητική Ιστορία και Φιλοσοφία, http://sporthistory.web.auth.gr/ . 4, 41-64)
